Коњаницата Бигорски Манастир „Патот на Црешовото Топче“ по седумнаесети пат тргнува кон славно Крушево

На 26 јули 2026 година, Коњаницата Бигорски Манастир „Патот на Црешовото Топче“ по седумнаесетти пат ќе го продолжи илинденскиот марш од Зубовце до Крушево и Мечкин Камен, по пат долг околу 200 километри.

Во здружената Коњаница Бигорски Манастир „Патот на Црешовото Топче“ учествуваат коњаници од Гостиварско, Скопје, коњаницата „Илинден“ од селото Радово – Струмичко, „Костурска чета“ од Битола, како и коњаници од Крушево, Демир Хисар, Кавадарци, Кичево и Радовиш.

Тие не носат само знамиња – тие го носат заветот на илинденците. Завет дека жртвата на македонските револуционери никогаш нема да биде заборавена и дека нивната борба за слободна Македонија ќе продолжи да живее во колективната меморија на македонскиот народ.

Тргнувајќи од Зубовце, коњаниците ќе поминат низ Тумчевиште, Гостивар, Бигорскиот манастир, Јанче, Галичник, бачилата на Бистра – Салтаница, Сулумуница и Раштанец, манастирот во Кнежино, кичевските села, Вранештица и Цер, сè до Крушево и Мечкин Камен.

Коњаницата Бигорски Манастир „Патот на Црешовото Топче“ е формирана во 2010 година од група македонски родољуби, со една возвишена цел – да им се оддаде почит на илинденците и да се зачува споменот на нивната борба, жртва и непокор.

Секој удар на коњичките копита по македонската земја го буди споменот на оние што ја положиле својата младост пред олтарот на слободата. Во тој звук се слушаат камбаните од македонските цркви, песните за комитите, пукотот на црешовите топчиња и последните зборови на хероите што заминале во смрт со името Македонија на усните.

Затоа оваа коњаница не е обичен марш. Таа е симбол на живата македонска меморија и достоинствен отпор против сите обиди да се избрише, преименува или присвои македонската историска вистина.

Таа е порака дека Македонија не започнала со некаков договор, со нечија комисија или со потпис ставен под туѓо барање. Македонија постоела многу пред денешните политички трговци и ќе постои и вечно.

Македонија се раѓала и се бранела со крв, вера, молитви и жртви. Со топовски цевки направени од црешово дрво, со селски камбани што повикувале на востание и со песните во кои народот ги овековечил своите комити, војводи, херои и родољуби.

Коњаницата не е фолклорна претстава – таа е протест против заборавот. Таа е повик до младите да ги познаваат своите корени, да ги изговараат имињата на своите херои и да се гордеат што се Македонци.

Коњаницата „Патот на Црешовото Топче“ им порачува на младите:

Не дозволувајте друг да ви ја пишува историјата.

Не дозволувајте друг да ви го одредува името.

Не дозволувајте некој да ве убедува дека треба да се откажете од своите предци за да имате иднина.

Народ без минато нема патоказ кон иднината. Народ што ги заборава своите херои полека се заборава и самиот себеси.

Коњаницата е порака и до сите политичари што мислат дека можат да тргуваат со она што не им припаѓа. Името, јазикот, историјата, културата и идентитетот не се сопственост на ниту една влада, партија или генерација. Тие се наследство добиено од предците и свет завет што мора да им се предаде на идните поколенија.

Заврши времето во кое Македонија можеше да биде обезличувана заради туѓи интереси, туѓи уцени или лични привилегии. Со Македонија не се тргува.

Коњаницата сведочи дека Македонија сè уште има синови и ќерки што не ја заборавиле својата мајка. Луѓе што не прашуваат колку е долг патот, колку е стрмна планината или колку е силно сонцето. Тие знаат дека до Крушево не се оди само со коњ – до Крушево се оди со чисто срце, со вера и со љубов кон татковината.

Кога коњаниците ќе се поклонат пред Бигорската светиња и ќе го примат благословот за пат, тие не тргнуваат само кон географска точка на картата. Тргнуваат кон македонскиот олтар на слободата.

Тргнуваат кон Крушево – градот во кој македонскиот народ му покажа на светот дека е способен да создаде Република втемелена врз слободата, човечкото достоинство и заедничкиот живот.

Тргнуваат кон Мечкин Камен, каде што во секој камен, во секоја педа земја и во секое планинско ехо живее споменот на илинденците.

Секој што ја следи Коњаницата „Патот на Црешовото Топче“ – со коњ, со чекор, со поглед, со молитва или со срце – станува дел од нешто поголемо од самиот себе.

Станува дел од народ што не се откажува.

Дел од патот на честа, верата и слободата.

Дел од вечниот македонски завет.

Затоа, кога коњите ќе тргнат по планинските патишта, со секој удар на нивните копита нека одекнува:

За кого? – За Македонија!

Никогаш северна – само Македонија!

Коњаницата СВ ЈОВАН БИГОРСКИ ПАТОТ НА ЦРЕШОВОТО ТОПЧЕ  ќе учествува традиционално на прославата 10 дена КРУШЕВСКА РЕПУБЛИКА 2026 година.