Божидар Докурчев
Лулела е мајкапрво – свое чедо,тихо го лулела,солзи си ронела,таги си тажила,песна мy пејала:„Ти не знаеш, сине,прво мое чедо,на нива родено,три дни недоено –во Македонијанема слободија,младежта гнилеево темни зандани.Кога татко ти го,сине, обесија,на мене ми рече:– Ленко, сина да ми чуваш,да ми го лулеешда ми гo порастеш,пушка да мy купиш.Ленко, пушка да мy купиш,јунак да […]