На 1 ноември, односно на 19 октомври според јулијанскиот календар, Македонската православна црква – Охридска архиепископија го празнува споменот на свети преподобен Прохор Пчињски.
Во православната традиција тој се почитува како голем подвижник, молитвеник и чудотворец, кој својот живот го посветил на Бога, на постот и на молитвата.
Свети Прохор живеел во XI век. Според неговото житие, потекнувал од Овчеполскиот крај, од побожни родители Јован и Ана. Избирајќи го монашкиот живот, се оддалечил од световните грижи и се посветил на духовен подвиг во осаменоста. Неговиот живот се поврзува со Нагоричанскиот и Козјачкиот крај и со долината на реката Пчиња.
Во тишината на природата, далеку од човечката врева, свети Прохор живеел во воздржување и непрестајна молитва. Црковното предание сведочи за неговите духовни трудови и за исцелувањата поврзани со неговите мошти, поради што се почитува и како мироточив чудотворец. Неговиот спомен со векови се пренесува преку богослужбите, житијата, иконите и народните преданија.
Манастирот „Свети Прохор Пчињски“, кој го носи неговото име, има посебно место и во македонската државна историја. Во него, на Илинден, 2 август 1944 година, се одржало Првото заседание на АСНОМ, на кое биле донесени одлуки со темелно значење за создавањето на современата македонска држава. Така, ова светилиште останало трајно поврзано и со духовното наследство и со државотворната борба на македонскиот народ.
Манастирот „Свети Прохор Пчињски“ потекнува од XI век и има длабоки врски со македонското духовно наследство и со Охридската архиепископија.
При повоеното разграничување меѓу Македонија и Србија, манастирот останал на српската страна, и покрај македонските настојувања да влезе во составот на Македонија.
Празникот на свети Прохор Пчињски повикува на смирение, трпение и добрина. Неговиот подвижнички пример потсетува дека духовната сила се гради со истрајност, со чиста мисла и со љубов кон ближниот.
