На 28 септември 1902 година, по целодневна борба во Крушоради, Леринско, загинале војводата Дине Кљусов и тројца негови соборци. Нивната чета била предадена и опколена од османлиската војска.
Дине Кљусов бил еден од револуционерите што дејствувале во четата на Марко Лерински. Во 1902 година Леринско било погодено од потери, предавства и вооружени судири. Кљусов учествувал во обидот да ѝ се помогне на Марковата чета, опколена кај Пателе. Обидот не успеал, а Марко Лерински загинал. Преживеаните четници продолжиле да се движат низ Леринско и соседните краишта.
По престојот во Костурско и движењето кон Воденско, дел од четниците се вратиле во Леринско. Во Крушоради отседнале во куќата на учителката Екатерина Динева Оклева, која била поврзана со револуционерната организација. Токму таму ги стигнало предавството.
На 28 септември четата била опколена. Борбата траела цел ден. Војводата Дине Кљусов и четниците Ване Попов од Неокази, Красто Торбанов од Сетина и Наидо од Добровени, соочени со заробување, си го одзеле животот. Неколкумина од четата успеале да се спасат, меѓу нив и Ламбо Василев.
Страдањето не ги погодило само четниците. При опколувањето во Крушоради биле запалени и 15 куќи во маалото Јуруково. Тој податок потсетува дека последиците од ваквите судири ги носеле и селата што им давале прибежиште на четите.
Судбината на Кљусов останала во сеќавањето и по неговата смрт. Неговата последна борба била преточена во драмата „Како умира македонскиот четник“ на Христо Настев, изведена во Македонскиот дом во Варна во 1939 година.
Повеќе од еден век подоцна, имињата на Дине Кљусов, Ване Попов, Красто Торбанов и Наидо од Добровени ја чуваат приказната за борбата во Крушоради. Со нив треба да се памети и селото што ја почувствувало тежината на таа септемвриска потера.
