Победниците обично слават, а поразените анализираат.
СДС на чело со Филипче, конечно го надминавме тој „застарен“ обичај: победниците нека ја водат општината, поразените ќе ја водат прославата!
Брвеница гласаше, кутиите се отворија, гласовите се преброија. ВМРО-ДПМНЕ — СДС: 4:1. Но вистинската неизвесност почна потоа: како СДС ќе го претвори убедливиот пораз во охрабрувачка вест?
И тогаш на сцена стапи Аналитичкиот центар. Зашто, кога кандидатот не може да победи на избирачко место, секогаш останува можноста да победи во соопштение.
Зашто, додека СДС го слави процентот, противникот има повеќе од четирипати поголем број гласови.
Тоа е како фудбалска екипа да изгуби со 4:1, а по натпреварот да одржи свечена прес-конференција затоа што постигнала цел гол повеќе отколку минатиот пат, кога не постигнала ниеден.
Тренерот задоволен. Аналитичарите воодушевени. Навивачите само молат некој да го исклучи семафорот.
Под водство на Филипче, изгледа, најважно е по изборите да се најде доволно мала почетна бројка. Потоа сè оди полесно. Колку е пониска основата, толку повесело изгледа процентот.
Уште малку, па изборната програма ќе ја заменат со калкулатор. Наместо „Што ќе направиме за граѓаните?“, главното прашање ќе биде: „Со која година да се споредиме за да испаднеме успешни?“
Какво примитивно прашање во ерата на „напредната“ партиска математика!
Може човек да ја замисли следната сатирична точка на дневен ред во партијата: свечено усвојување заклучок дека резултатот е одличен, со мала „техничка“ забелешка дека победил другиот кандидат.
Па аплауз. Па честитки за успешната анализа. Па задолжение до членството да го шири оптимизмот.
Само нека внимаваат со прославата. Ако за секој убедлив пораз организираат веселба, ќе им треба посебен партиски секретар за музика и угостителство.
Радичевски, кандидатот на ВМРО-ДПМНЕ, освоил 2.943 гласа, односно 38,90%, а кандидатот на СДСМ, Јовица Радески — 706 гласа. Или, во фудбалски жаргон: 4:1.
Филипче сега може да го врами — место за него во кабинетот сигурно има.
