(1890 год.)
Во 1890 година по иницијатива на министерскиот совет, една комисија подготвила специјална програма за просветната политика на Егзархијата во Македонија, која по-доцна била прифатена од бугарското Нардоно собрание:
“ 7…За учители во Македонија да се назначуваат само родени Бугари, а за учители по турски јазик да се назначуваат само влијателни лица кај владините власти. На учениците што ќе завршат гимназија во Македонија, ако не сакаат да добијат повисоко образование, да им се даваат должности во Бугарија. Ако некои од нив го прифатат учителскиот позив, откако ќе поминат 4 години на практика во Бугарија, да се назначуваат за учители во нивните родни места…”
Славко Димевски, Просветната политика на Егзархијата и училишните бунтови во Македонија, Скопје,1960, стр.12
