На фотографијата е корицата на оригиналното софиско издание од 1945 година.
На 4 февруари 1945 година, во киното „Македонија“ во Софија, Христо Калајџиев се обратил пред Конгресот на македонската емиграција.
Втората светска војна сè уште траела, а македонската држава веќе била конституирана како рамноправна единица во Демократска Федеративна Југославија. Пред делегатите во Софија, Калајџиев го поставил прашањето што може да направи македонската емиграција во Бугарија за да ѝ помогне на новата држава.
Говорот бил објавен истата година во Софија под наслов „Федерална Македония и великобългарският шовинизъм“, во издание на Бугарската работничка партија (комунисти).
Брошурата ги пренесува ставовите на прогресивната струја во македонската емиграција, која ја поддржувала македонската државност во рамките на југословенската федерација.
Калајџиев го издвоил Првото заседание на АСНОМ од 2 август 1944 година како пресвртница и ги повикал иселениците да помогнат во обновата на стопанството и во зацврстувањето на државата.
Калајџиев остро ја критикувал политиката на бугарските монархистички и владејачки кругови. Со изразот „великобугарски шовинизам“ ја означил политиката што, според него, се обидувала да ја потисне македонската национална свест и да ја стави емиграцијата во служба на територијалните претензии на Софија. Во таа политика му припишал значајна улога на цар Борис III, кого го обвинил дека ги претворил великобугарските стремежи во државна политика.
Критиката ја насочил и кон десницата во македонското револуционерно движење, на која ѝ припишал одговорност за насилството и убиствата во неговите редови. Во исто време, Калајџиев ја претставил новата власт на Отечествениот фронт во Бугарија како сојузник на федерална Македонија. И острите обвинувања и довербата што ѝ ја искажал на новата бугарска власт ја одразуваат комунистичката перспектива од која настапувал во февруари 1945 година.
Брошурата сведочи како еден дел од македонската емиграција во Бугарија го разбрал создавањето на македонската држава. Во говорот на Калајџиев, одлуките на АСНОМ веќе имале конкретни последици за иселениците. Од нив се очекувало да ја поддржат федерална Македонија, да помогнат во нејзината обнова и да се спротивстават на политиките што го попречувале македонското самоопределување.