Песни за Македонија

Бисеро моме, Бисеро, Шчо носиш бисер на грло? Твоето грло хубаво И от дробнаго бисера Хилјада пати побело. Бисеро моме, Бисеро? Зашчо со бисер покриваш Твоето грло хубаво? Ја нејќу бисер да баца Тука сака твоето грло.- Бисеро моме Бисеро, За кого низиш бисерот? Ја дарој бисер не сака Тук сака мома Бисера. Константин Миладинов

Ќе се вратам Во мојата татковина И таа ќе биде бела и убава Татковина Ќе се вратам И цвеќе најубаво И венци на човечност ќе носам Ќе се вратам Попораснат од вчера Попораснат за утре Ќе се вратам Кога над облаци нема да врескаат птици и нема да плачат деца и старци и нема да […]

На кантар студен со туч го мерата можат ли да го измерат,нашиот тутун – нашава маканашава солена пот! Од темни зори на утрини летнидо никоја доба на вечери зимнитој гладно пие тагата нашаи потта и крвта и снагата ни.Жолт – жолти прави лицата бледнии жолта гостинка у градите носи.По утрини росни, по мугрите пресни,наведени ничкум […]

Местото мое мило разделеноА сега далеку од мене мачено Ке жалам и плачам за негоЕден ден ке се  радувам. Денот ќе дојде  тој,   нестрпен,Одете си душмани и предавници Не ве  сакаме,   доста тиранувавте, Предавници на мајката наша. Ја зедовте со  сила,   нашата грутка. Ајде браќа со  пушка во  рака,мајката наша да се  радуваАко  требе   братски […]

1. Вчера си појдов наминавниз таја гора зеленапод тија буки високипо ќилим сенки широки. Одев со глава замаеннаведнат, мртов, зачмаен,одев со грутка на срцеи каракамен на гради. Деј гиди горо зелена!Деј гиди водо студена!Пилците пеат – ти плачеш,сонцето грее – ти темнеш. Ако ги криеш коскитена дели млади јунацитука што лежат по тебеза тија темни […]

Се к’ти ноќта црна!Се рути карпа – мрак!И петли в село пеати зората се зори –над карпа в крв се пиеи темнината пиесилносветналден! Пробудете се морникопачки и копачи –на трудотцрннарод!Со мотика на рамоза корка сува леб,по патиштата стрмни,по полињата paмни,у вивналиов денда тprнeмe и ниестрадалници од век!На деда Богoмилземjата poвка, мека,наба6рена за poд,со страдна душа […]

Изгасни песно во огнот што го запали сама.Прска зборот и исчезнува во пепел од кремен.Гледачу во пепелта, ја препозна ли во неа исконската драмашто доаѓа од дното на овој извор темен. Песно, те откинав од клунот на птица во крвта што ми лета,од црвеното небо на запалените вени,од тие далноводи на два непомирливи света,тие изгрејсонца […]