Заев ја збогати политиката со угостителски речник, а неговите наследници на чело со Филипче ја усовршуваат кујната: секој ден ново црно сценарио, секоја прес-конференција нова порција вознемиреност. Сметката, по обичај, му ја носат на народот.
„Живи луѓе ќе јадеме“ — изјавата на Зоран Заев од партиски настап во Валандово во 2010 година остана запаметена заедно со најавата за кадровски смени, од хигиеничар до министер.
Заевите политички наследници и ден-денес во него гледаат храброст за тешки одлуки. За погрешните одлуки, пак, политичката цена сè уште ја плаќа Македонија.
Во таа критичка сметка, европската иднина премногу често личеше на производ купен на рати. Заев тогаш ветуваше: „Никој не може во Македонија, мислам дека се нема ни родено таков човек што би дозволил промена на Уставот и промена на нашиот идентитет“.
А Стево Пендаровски, поранешниот претседател даде уште „посилна“ изјава:
„Сите слободарски граѓани душата ќе му ја извадат на тој кој евентуално би го потпишал тоа (промената на името). Нема да го остават така во фотељата во која е. Мислам дека шанси нема за такво нешто, ама ако има, ние мора да му земеме мерка на тој човек и на тие луѓе.“
И, како што вели нашиот народ: „Пес рекол, пес одрекол“.
Кога денес ќе прашаш каде е ветеното, ти велат дека треба уште малку трпение. Чудесна трговија: купувачот – народот постојано доплаќа, а продавачот СДС постојано го менува рокот за исплата.
Денес СДС, со Венко Филипче на чело, имаше можност од опозиција да понуди поинаков политички јазик од оној на Зоран Заев и Стево Пендаровски.
По колапсот на штедилницата ТАТ и стечајот на Еуростандард банка, денешното однесување на СДС околу Алта банка остава впечаток дека горчливите искуства на штедачите им послужиле повеќе како инспирација за подгревање на стравот отколку како поука за политичка одговорност од минатото.
Од минатото, изгледа, го задржале истиот рецепт за политичката кујна — само го смениле името на дневниот специјалитет.
Тука се поставува прашањето за политичката одговорност: дали на загрижениот штедач му нудиш непроверена информација и му додаваш уште една причина цела ноќ да не спие?
Штедачот има право да знае што се случува со неговите пари, да располага со нив и да добие јасни објаснувања и одговори од надлежните. Има право и да бара одговорност. Неговата мака е премногу сериозна за да служи како сценографија зад партиска говорница.
Но во политичката кујна на Филипче, вознемирениот граѓанин, изгледа, е особено ценета состојка. Малку неизвесност, повеќе лажни ветувања, две лажици обвинувања, црно сценарио по вкус — и прес-конференцијата е подготвена.
Само што од таа кујна граѓаните заминуваат со помалку спокојство, а партијата очекува да ја наградат со поголема доверба.
Од валандовското „живи луѓе ќе јадеме“, преку лажните ветувања за заштита на името и идентитетот, до денешното сервирање страв и паника, политичкото мени се сменило, а навиката народот да ја плаќа сметката останала.
Додека Мицкоски и Владата предводена од ВМРО-ДПМНЕ работат за подобар живот на граѓаните – со инвестиции, повисоки плати, автопати, железници, гасоводи, далеководи, хидроцентрали, гасни поврзувања, дата-центри,… – наследниците на Заев подгреваат стари стравови: ново мени, стара кујна и истиот горчлив вкус што народот добро го памети.
СДС сè повеќе остава впечаток на партија што, оптоварена со криминални афери, во телевизиските настапи ги претвора темите од јавен интерес во готово сценарио за паника — со спинување изјави и неосновани тврдења, како нестабилноста да ѝ е последната изборна програма.
Филипче едно не може да сфати: со лажни ветувања и сеење страв не се крева рејтингот на СДС – само се продлабочува дупката што самите си ја ископаа.
Со лага, Ага не се бидува!
Од валандовското „живи луѓе ќе јадеме“, преку лажните ветувања за заштита на името и идентитетот, до денешното сервирање страв и паника, политичкото мени се сменило, а навиката народот да ја плаќа сметката останала.
Додека Мицкоски и Владата предводена од ВМРО-ДПМНЕ работат за подобар живот на граѓаните – со инвестиции, повисоки плати и пензии, автопати, железници, гасоводи, далеководи, хидроцентрали, гасни поврзувања, дата-центри,… наследниците на Заев подгреваат стари стравови: ново мени, стара кујна и истиот горчлив вкус што народот добро го памети.
СДС сè повеќе остава впечаток на партија што, оптоварена со криминални афери, преку телевизиските настапи на своите претставници ги претвора темите од јавен интерес во готово сценарио за паника — со спинување изјави и неосновани тврдења, како нестабилноста да ѝ е последната изборна програма.
Филипче едно не може да сфати: со лажни ветувања и сеење страв не се крева рејтингот на СДС — само се продлабочува дупката што самите си ја ископаа.
Со лага ага не се бидува!
