Историја

Писмо од Темпо до ЦК на КПМ

tempo

Писмо од Темпо до ЦК на КПМ за разговорите со ЦК на БРП (к) за ставот кон македонците и присоединувањето на „Бугарска Македонија кон наша Македонија“

(Септември 1944 година)

tempo

„Во Софија разговаравме со ЦК на Бугарската партија и им ги изнесовме сите наши забелешки на нивната работа и за ставот спрема Македонците. Ги притиснавме здраво. На крај тие ги признаа сите свои грешки и изјавија дека ќе направат сеж за односите меѓу нашата и нивната партија да се поправат. Ние им поставивме наши барања во поглед на бугарска Македонија и тие на сеж се согласија. Така сега во бугарскиот дел од Македонија се формираат бригади и дивизии, македонски народноослободителни одбори кои организирано, политички работат во народот за присоединување кон наша Македонија. Секако, сето ова, сеж уште во рамките на бугарската држава (воените единици во рамките на бугарската војска, а НОО во рамките на ОФ). Формалното присоединување ќе се изврши подоц-на, кога ќе одлучи Тито”.

ДАРМ, ф:НОБ, ЦКна КПМ, К-3, инв.бр.2050/1944, Темпо до ЦК на КПМ

ИЗВЕСТИЕ НА ТЕМПО ДО ЦК НА КПМ: ЕДИНСТВЕНА ЖЕЛБА НА ТИЕ НАШИ СТАРИ БОРЦИ БЕШЕ ШТО ПОБРЗО ДА СЕ ВРАТАТ ВО МАКЕДОНИЈА

( септември 1944 година)

„Се состанавме со нашата емиграција во Софија (Перо Шанданов, Пецо Трајков, Туше Делииванов, Мартулков (Алексо), Шакир Војвода и др.). Сите тие плачеа од радост и единствената желба им беше што побрзо да се вратат во Македонија. Радосно беше да се гледаат тие наши стари борци кои како деца плачат и се радуваат што го гледааат остварен вековниот сон”.

Историски архив на КПЈ, том ВИИ, док.123, стр 357

ТЕМПО ДО ТИТО:

ВО БУГАРИЈА СЕ РАЗВИВА ДВИЖЕЊЕ КАЈ МАКЕДОНСКИОТ НАРОД И ЕМИГРАЦИЈАТА ЗА ПРИСОЕДИНУВАЊЕ КОН НАША МАКЕДОНИЈА

(25 септември 1944 година)

„Во Бугарија се развива движење кај македонскиот народ и македонската емиграција за присоединување кон наша Македонија. Бугарската армија го спречува развивањето на тоа движење, додека сите партии во Отечествениот фронт се согласни да допуштат присоединување на бугарскиот дел на Македонија кон нас, само за што побргу да постигнат договор со Вас. За сите тие прашања е потребно што побргу да се состанете со нивните делегати”.

Најново од: Историја

Кузман Шапкарев: Ние сме Македонци, а не Бугари! (1870)

На 30 ноември 1870 година, бугарскиот весник „Право“, кој излегувал во Цариград, објавил полемички текст за дејноста на охридскиот учител Кузман Шапкарев. Во написот весникот го обвинува Шапкарев дека се спротивставувал на употребата на книги напишани на бугарски јазик. Преку тие обвинувања, написот сведочи дека уште тогаш во печатот се расправало за посебноста на македонскиот […]

Како Александар Македонски го освоил Сур и го променил неговиот брег

Александар Македонски го напаѓа Тир (денешен Сур) од море. Гравура на Антонио Темпеста од 1608 година, Музеј „Метрополитен“, Њујорк. Сур е денешното арапско име на античкиот Тир, град во Либан. Со латиница често се пишува „Sour“. Во 332 година пр. н. е., војската на Александар Македонски се нашла пред утврден феникиски град чии ѕидини ги […]

Зошто Бугарија инсистира заедно да чествуваме настани и личности?

Одговорот е многу прост: Софија насилно го наметнува заедничкото чествување бидејќи тоа е крунски доказ дека историјата ни е заедничка, што значи — бугарска. Ако го прогласиме и Гоце Делчев за заеднички херој, друго објаснување нема да има. Постапката за тоа е веќе тема на заедничката комисија за историја, а нашите „политичари“ се речиси подготвени […]

Христо Калајџиев во Софија во 1945 година — за македонската државност, против великобугарскиот шовинизам

На фотографијата е корицата на оригиналното софиско издание од 1945 година. На 4 февруари 1945 година, во киното „Македонија“ во Софија, Христо Калајџиев се обратил пред Конгресот на македонската емиграција. Втората светска војна сè уште траела, а македонската држава веќе била конституирана како рамноправна единица во Демократска Федеративна Југославија. Пред делегатите во Софија, Калајџиев го […]

„Балканско сдружение“ во 1932 година: Идеалот на македонскиот народ е слободна и независна Македонија

Во август 1932 година, во Детроит, излегол 15. број на „Балканско сдружение“ („Balkan Unification“), месечното гласило на Македонскиот народен сојуз во Америка. Во приложениот исечок од тој број, полемиката за насилствата во Петричкиот крај завршува со повик за слободна и независна Македонија во рамките на балканска федерација. Во написот, авторот ги обвинува четите на Ванчо […]

Крвавата свадба во Зеленич – Леринско, Егејска Македонија

На 13 ноември 1904 година по јулијанскиот календар, грчка андартска чета го нападнала селото Зеленич, Леринско, во Егејска Македонија. Нападот бил извршен ноќе, додека во домот на семејството Готеви се одржувала свадбена прослава. Меѓу убиените имало и жени и деца. Настанот во македонската историографија е познат како „Крвавата зеленичка свадба“. Зеленич пред нападот Во 1904 […]

Изминаа 122 години од крвавата зеленичка свадба

На 13 ноември 1904 година, во текот на свадбата која се оддржувале во леринското село Зеленич, грчките андарти убиле 13 Македонци. Меѓу жртвите се младоженецот, неговите пријатели, две деца, како и деецот на Македонската револуционерна организација Пандо Мечкаров, вкупно 13 лица. Оттогаш изминаа 122 години, но грчката геноцидна политика кон македонскиот народ не се изменила. […]

Колективната меморија на Македонците

Од книгата „Македонци“ Автор: Бранислав Светозаревиќ-Покорни „Кога ќе го видиш начинот на играта на еден народ, му го откриваш карактерот.“— Конфучие Колективната меморија претставува сврзно ткиво на многуте генерации низ историјата на еден народ и е клучна за неговиот опстанок. Сè додека постои еден народ, постои и колективната меморија, но и народ без колективна меморија […]

To top