На 5 февруари 1905 година во Париз излегол првиот број на весникот „Македонија“ – гласило на француски јазик, создадено за запознавање на француската и пошироката европска јавност со положбата на македонскиот народ, настаните во Македонија и борбата за слобода.
Во времето кога Македонија се наоѓала под османлиска власт, а македонското население било изложено на насилства, политички притисоци и дејствувањето на туѓите пропаганди, печатот претставувал едно од најважните средства за информирање на европската јавност.
Со таа цел, на 5 февруари 1905 година во Париз бил објавен првиот број на весникот „Македонија“, односно „La Macédoine“. Преку неговите страници европските читатели добивале информации за состојбите во Македонија, страдањата на населението, револуционерното движење и стремежот на македонскиот народ кон слобода и политичка самостојност.
Целта на весникот била објавена уште во воведниот напис од првиот број, насловен „Реформирана Македонија“. Во него редакцијата ги определила своите задачи и основната идеја за афирмирање на историското минато на Македонија и за посилно влијание врз француското и поширокото европско јавно мислење.
Главен уредник на весникот бил францускиот општественик и публицист Жорж Голи. Неговото ангажирање било од особено значење, бидејќи овозможило македонското прашање да биде претставено пред влијателната француска јавност од перото на европски интелектуалец.
Париз во тоа време бил еден од најзначајните политички, дипломатски и културни центри во Европа. Затоа, издавањето весник посветен на Македонија токму во француската престолнина претставувало важен чекор во настојувањата македонската борба да добие меѓународна видливост и поддршка.
Весникот „Македонија“ излегувал од 5 февруари 1905 до 20 декември 1906 година, кога бил објавен последниот, 46. број. Неговите страници денес претставуваат значајно историско сведоштво за обидите европската јавност да се запознае со македонското прашање на почетокот од XX век.
Во весникот биле објавувани текстови за животот во Македонија, положбата на македонското население, османлиските насилства, дејствувањето на пропагандите на соседните држави, даноците, македонската емиграција и легитимните барања на Македонците.
Иако излегувал неполни две години, весникот оставил забележлива трага во македонската публицистичка и политичка историја. Тој бил уште еден доказ дека борбата за Македонија не се водела само на бојното поле, туку и преку печатот, дипломатијата и европското јавно мислење.
Весникот „Македонија“ останува вреден документ за едно време во кое македонската вистина тешко го пробивала патот до европските центри на моќ. Неговите 46 броја сведочат за истрајноста македонскиот глас да биде слушнат и правото на слобода и политичка самостојност да биде претставено пред светот.
