Коментари

ВО НИКОЛА Е ВИ(СТИ)НАТА

Петре Кривчевски

Една груба, можеби и не соодветна но и многу веродостојна компарација би сакал да посочам за думата да ви ја доловам. Имено, барем јас така гледам, тоа што за Париз е Алфеловата, за Британија кралицата, за Кина ѕидот, за Јапонија трудот за ВМРО е Никола. И… да не редам компарации понатаму туку да ви откријам тоа што сите го знаат, мнозина го признаваат но и не малцина вака, јавно, го изнесуваат. Едноставно овој тврд човек кој ни понуди јасен пат напред со чиста мисла што и како сака но и силно водство со кое умее да го оствари сето тоа, со својот висок рејтинг и народот зад себе им е трн во око на големите „браќа“ по (нечиста) крв и ти, сега, уште сакаш да им го пикаш в очи. Тоа е тоа,  вака или онака но веќе една цела деценија во оваа мала земја сепак! се знае кој е газда а кој кираџија. Или, барем се прави динстикција.

Навистина, што треба да се случи па да сфатиме и прифатиме дека само вазалите се мили чеда на старата блудница и фадерот на сите терористи од преку барата? А не некој што не витка кичма, бара на референдум да одлучи народ, економски се воздигнува, со своја глава размислува и по свој пат тера. Тука е, таа е маката, совршено проста е работата. Еве, жими Либија ако не ми верувате. Но таа ни од далеку не е само сама и не е само Африка. За жал ги има страдалници ширум белиов Свет кој заними е и повеќе од црн. Посебно ако имаат ресурси: нафта, злато, дијаманти, ураниум… или пак стратегиски им се важни на САД или СЕД, сеедно.

Но, да нема забуни! Не дека Никола не мати ништо живо. Не! Та ова е Македонија а не Кина или Русија, ама и не витка кичма и бацува рака за тапшање по рамена и врзување лаги со опашки од видот… етнички територијални поделби или, пак, акреп референци од два-три месеци кои остануваат неоткорнати и после две-три децении. Сепак, за да биде до крај разбран и сфатен овој човек, неминовно е да се следи и разбере колку силно и искрено сака и е подготвен да доведе до реформи, да им помогне на луѓето да се променат храбро соочуваќи се со предизвиците и хегемониите одоколу но и од (по)далеку.

Знаеме, историјата говори дека многу Давиди им пркоселе па и се спасиле од наездите на многу Голијати. Проверено! Токму оттаму овој народен „слуга“ ја црпи поддршката, силата и енергијата ставајќи ја во прв план економијата. И, знаете веќе, со сет мерки, меѓу кои најниски даноци на Планетава, создава еден економско-бизнис амбиент кој доведува до тоа да во време на две глобални последователни кризи не само што, просто кажано, останува на нозе туку и остварува резултати на кои тешко кој може да не му позавиди. Задржување на сите вработени, зголемување на плати, пензии, градежна експанзија.

Но, кога сме веќе кај би(о)лката за опозицијата сакаме да истакнеме уште две работи. Првата е таа дека со ваква опозиција отспротива и искуството во политиката позади себе, веќе и натдецениско, овој човек во најплодните години од својот живот може само подобар да биде. Опкружен со екипа – се експерт до експерт дружина, светски а наши дипломци кои исто така се во најдобри години, плус и реални и проверени политики со конкретни резултати, сите сопки и предизвици успешно може да ги пречека и надмине. Несомнено! Или, метафорички кажано, Никола за „меѓународната“ (плус формалната опозиција) иако не им е по волтите е како орев. Колку повеќе се обидуваат да го скршат толку повеќе забите им ги рони.

И, друго. Со своите храбри и вистински потези на еден патриот ем сите остварени економски чуда во 24/7 временска димензија, Никола ја подигна и постави толку високо летвичката да веќе симнување нема. Тоа можеби е и неговиот најголем придонес. Стилот и опсегот на работа. Та сега, било кој да сака да го замени и наследи ќе мора со таа вистина да се соочи. Работа, пот и крв! Ако не – гитла. Нема – прв! Овој народ после сите  транзициски Бранко-Љубчо мршојадци се идентификува со оваа персона, поточно со неговиот стил на работа и од тоа, велам, бегање нема. Еве, хипотетички, на било кој начин (измами, пресии, пропаганди…) да биде сменет, било кој и да го наследи едно мора да знае: или ќе е поарен од него (а што, ќе признаете, не е нималку едноставно) или пак, под ударите на реалноста, како и секое чудо ќе потрае два-три дена. Нека се и месеци, сеедно, многу не менува.

Најново од: Коментари

Пред фактите и боговите молчат

Со децении на Балканот историјата се толкува низ интересите на државите и политиката. Затоа, ако сакаме да ѝ се приближиме на вистината, не треба слепо да веруваме ниту на грчката, ниту на бугарската, ниту на српската, ниту на која било друга национална историографија. Треба да ги гледаме фактите, старите карти, археологијата и документите. Еден факт […]

Историјата во сегашноста

Често можеме да ги слушнеме изреките: „Остави го минатото, гледај во иднината“ или „Минатото не носи ништо ново“. Но, токму во минатото сме се родиле, сме израснале, сме ги поставиле темелите на она што сме денес и сме стекнале искуства што нè водат низ животот. Минатото е исто толку важно како сегашноста, а можеби понекогаш […]

Атанас Македонец за Александар Македонски и „патридата Македониа“

Во 1845 година, во Венеција, јеромонахот Атанас Македонец го објавил „Пресказание на Голем Александр“. Особено значење има неговиот предговор, во кој Македонија ја нарекува своја „патрида“, а за Александар пишува како за човек „од истата земја“. Овој запис од XIX век претставува значајно сведоштво за присуството на Александар Македонски во книжевната и културната меморија во […]

Драги Трајков за почетоците на ВМРО-ДПМНЕ во Струмица: „Ројал“ беше место каде отворено се зборуваше за македонска држава

Во годините кога Македонија го започнуваше патот кон осамостојување од Југославија, политичкото организирање не се одвиваше само во партиските штабови и на плоштадите. Драги Трајков од Струмица, во лично сведоштво се навраќа на атмосферата од тие години и на кафеаната „Ројал“, која, според неговото сеќавање, била едно од собиралиштата на членови и приврзаници на ВМРО-ДПМНЕ […]

Јотова се прави будала или навистина е будала ?

Јотова се прави будала или навистина е будала ? Да се нарече Јотова пачавра и караконџула тоа би било голем комплимент и би требало да се радува на тоа премногу. Сите подолни зборови ги заслужува одамна и тоа со тапија во пакет со бугарската влада и сите тамошни татарски слуги и тапанари. Секоја една регистрација […]

ШТО ЌЕ НИ ДОНЕСЕ МИЦКОСКИ ОД САД?

Јове Кекеноски Посетата на премиерот Христијан Мицкоски на Соединетите Американски Држави не треба да се набљудува само како уште една дипломатска посета. Таа се случува во период кога повторно се интензивираат разговорите за македонскиот европски пат. Неколку дена пред заминувањето на Мицкоски, евроамбасадорот Михалис Рокас даде една мошне интересна изјава. Тој најави дека претседателката на […]

Ламбе Арнаудов: И коњите зборуваат, зар не?!

Посветено на: Оние кои, кога имаат интерес, го признаваат и јазикот што го говорат коњите. Наскоро, сите, без исклучок, ќе го признаете македонскиот јазик, ама не со епитаф. МАКЕДОНИЈА ЌЕ ВЕ НАДЖИВЕЕ. Некаде во раниот среден век – внимавајте, Европо, колку сте назад – во централниот и, според многумина, најдобриот ареал за живеење во светот, […]

Татко, брате – го исполнив заветот!

Постојат ветувања што човек ги дава во еден миг, а ги носи цел живот. Постојат и завети што не завршуваат со смртта на оние на кои им биле дадени. Напротив, тогаш стануваат уште посилни – стануваат долг кон семејството, кон предците и кон сопствениот народ. Таков завет понел Петро Алексовски, Македонец кој животот го однел […]

To top