Коментари

ВО НИКОЛА Е ВИ(СТИ)НАТА

Петре Кривчевски

Една груба, можеби и не соодветна но и многу веродостојна компарација би сакал да посочам за думата да ви ја доловам. Имено, барем јас така гледам, тоа што за Париз е Алфеловата, за Британија кралицата, за Кина ѕидот, за Јапонија трудот за ВМРО е Никола. И… да не редам компарации понатаму туку да ви откријам тоа што сите го знаат, мнозина го признаваат но и не малцина вака, јавно, го изнесуваат. Едноставно овој тврд човек кој ни понуди јасен пат напред со чиста мисла што и како сака но и силно водство со кое умее да го оствари сето тоа, со својот висок рејтинг и народот зад себе им е трн во око на големите „браќа“ по (нечиста) крв и ти, сега, уште сакаш да им го пикаш в очи. Тоа е тоа,  вака или онака но веќе една цела деценија во оваа мала земја сепак! се знае кој е газда а кој кираџија. Или, барем се прави динстикција.

Навистина, што треба да се случи па да сфатиме и прифатиме дека само вазалите се мили чеда на старата блудница и фадерот на сите терористи од преку барата? А не некој што не витка кичма, бара на референдум да одлучи народ, економски се воздигнува, со своја глава размислува и по свој пат тера. Тука е, таа е маката, совршено проста е работата. Еве, жими Либија ако не ми верувате. Но таа ни од далеку не е само сама и не е само Африка. За жал ги има страдалници ширум белиов Свет кој заними е и повеќе од црн. Посебно ако имаат ресурси: нафта, злато, дијаманти, ураниум… или пак стратегиски им се важни на САД или СЕД, сеедно.

Но, да нема забуни! Не дека Никола не мати ништо живо. Не! Та ова е Македонија а не Кина или Русија, ама и не витка кичма и бацува рака за тапшање по рамена и врзување лаги со опашки од видот… етнички територијални поделби или, пак, акреп референци од два-три месеци кои остануваат неоткорнати и после две-три децении. Сепак, за да биде до крај разбран и сфатен овој човек, неминовно е да се следи и разбере колку силно и искрено сака и е подготвен да доведе до реформи, да им помогне на луѓето да се променат храбро соочуваќи се со предизвиците и хегемониите одоколу но и од (по)далеку.

Знаеме, историјата говори дека многу Давиди им пркоселе па и се спасиле од наездите на многу Голијати. Проверено! Токму оттаму овој народен „слуга“ ја црпи поддршката, силата и енергијата ставајќи ја во прв план економијата. И, знаете веќе, со сет мерки, меѓу кои најниски даноци на Планетава, создава еден економско-бизнис амбиент кој доведува до тоа да во време на две глобални последователни кризи не само што, просто кажано, останува на нозе туку и остварува резултати на кои тешко кој може да не му позавиди. Задржување на сите вработени, зголемување на плати, пензии, градежна експанзија.

Но, кога сме веќе кај би(о)лката за опозицијата сакаме да истакнеме уште две работи. Првата е таа дека со ваква опозиција отспротива и искуството во политиката позади себе, веќе и натдецениско, овој човек во најплодните години од својот живот може само подобар да биде. Опкружен со екипа – се експерт до експерт дружина, светски а наши дипломци кои исто така се во најдобри години, плус и реални и проверени политики со конкретни резултати, сите сопки и предизвици успешно може да ги пречека и надмине. Несомнено! Или, метафорички кажано, Никола за „меѓународната“ (плус формалната опозиција) иако не им е по волтите е како орев. Колку повеќе се обидуваат да го скршат толку повеќе забите им ги рони.

И, друго. Со своите храбри и вистински потези на еден патриот ем сите остварени економски чуда во 24/7 временска димензија, Никола ја подигна и постави толку високо летвичката да веќе симнување нема. Тоа можеби е и неговиот најголем придонес. Стилот и опсегот на работа. Та сега, било кој да сака да го замени и наследи ќе мора со таа вистина да се соочи. Работа, пот и крв! Ако не – гитла. Нема – прв! Овој народ после сите  транзициски Бранко-Љубчо мршојадци се идентификува со оваа персона, поточно со неговиот стил на работа и од тоа, велам, бегање нема. Еве, хипотетички, на било кој начин (измами, пресии, пропаганди…) да биде сменет, било кој и да го наследи едно мора да знае: или ќе е поарен од него (а што, ќе признаете, не е нималку едноставно) или пак, под ударите на реалноста, како и секое чудо ќе потрае два-три дена. Нека се и месеци, сеедно, многу не менува.

Најново од: Коментари

Уште колку ЕУ ќе нè тапка по рамо?

Европската идеја има смисла ако ги зближува народите и го почитува нивното достоинство. Македонија заслужува јасен и праведен пат до членство, по кој ќе оди со реформи и со зачуван македонски идентитет. За идеите во минатото се гинело, а за нив се гине и денес. Тие ги движат луѓето, ги обединуваат народите и го менуваат […]

Филипче, рејтингот на СДС не се крева со сирена за тревога

Дали Филипче навистина мисли дека патот до повисок рејтинг води преку повисок притисок кај граѓаните? Дека секоја вознемирена фамилија е потенцијален глас, секој исплашен пензионер — политичка добивка, а секој загрижен штедач — публика за следниот настап? СДС на чело со Филипче остава впечаток дека отвори дежурна служба за најавување пропаст. Телефонот постојано ѕвони, сирената […]

За овој настан Македонија нема да бара од Бугарија заедничко историско чествување

На 11 септември 1995 година, на аеродромот кај Штрклево, близу Русе, се собрале околу 3.000 илјади луѓе за да пречекаат вонземјани.  Според архивскиот весникарски напис, околу 3.000 луѓе пристигнале од Варна, Разград, Русе и околните села. Поводот бил најавата дека точно во 11 часот ќе слетаат посетители од наводната планета Криси за да и помогнат […]

Да се препознаеме по човечноста

„Ако чувствуваш болка, жив си. Ако чувствуваш туѓа болка, тогаш си човек.“ – рекол Лав Толстој Сфаќањето и практиката на хуманоста во светот денес се наоѓаат на важна крстосница. Глобално гледано, на хуманоста се гледа низ призмата на зголемена емпатија и поврзаност, но и низ сериозни предизвици наметнати од модерното секојдневие, технологијата и кризите. Технологијата […]

Четири штетни одлуки – сметка што ќе ја плаќаат генерации

Приватизацијата од деведесеттите години, територијалната организација од 2004 година, промената на уставното име во 2019 година и Договорот со Бугарија од 2017 година се четирите најштетни политички одлуки на СДС за Македонија. Првата го засегна општествениот капитал, а другите државното уредување, уставното име и заштитата на македонските национални интереси. Последиците ги надминаа мандатите на властите […]

Бранислав Светозаревиќ-Покорни: За поимите „народ“ и „нација“

Бранислав Светозаревиќ Во интерес на читателот, сметаме дека е потребно да дадеме извесни објаснувања за термините за етничките заедници низ историските периоди на овие простори, со кои се среќававме во нашето истражување, како и за поимите „народ“ и „нација“ што ги подразбираме во оваа студија. Иако главниот акцент на оваа книга се однесува на идентитетското […]

Чудата на Свети Димитрија

Во редот на најзначајните хагиографски трудови од рановизантиската литература спаѓаат и „Чудата на Свети Димитрија” (Miracula Sancti Demetrii) се три збирки од која првата ги опфаќа „Чудата” што се однесуваат на периодот од крајот на VI до 20-тите години на VII век. Неа ја составил солунскиот архиепископ Јован, современик на овој период. Втората збирка ги опфаќа […]

Македонија, парче од рајот што треба сите да го почитуваме

Ми пукна филмот од Али Ахмети што ја отвора историјата само кога му треба аргумент за дневна политика. Али, кога зборуваш за тоа кој е староседелец во Македонија, што добиваат граѓаните од тоа твое тврдење, освен дека тоа е твоја провокација? И што, според тебе, добива оној што ќе го прогласиш за постар од соседот? […]

To top