Свекрва
Каде и да се отвори истрага, излегуваат сомнежи за корупција, криминал и злоупотреба на службената должност од времето на владеењето на СДС и ДУИ.
Зоран Заев дојде на власт со ветување дека ќе се бори против криминалот и дека институциите ќе работат за граѓаните. Денес, кога се отвораат предмети за злоупотреби од времето на владите на СДС и ДУИ, тој има обврска да одговори на едно едноставно прашање: зошто не ја контролирал власта што ја предводел?
Заев беше премиер во два мандата. Тој го поставуваше политичкиот правец, го составуваше владиниот тим и со години ја бранеше работата на коалицијата. Затоа не може едноставно да каже дека сè што се случувало во институциите било туѓа работа.
Во неговиот мандат беше сменето името на државата и беше потпишан договорот со Бугарија, чии последици Македонија сè уште ги чувствува. За мене, тоа се политички одлуки за кои тој должи одговор пред граѓаните. Но одговори се потребни и за начинот на кој работеле институциите под неговата власт.
Како се случувало злоупотребите на службената положба и сомнежите за корупција да не бидат откриени и спречени навреме? Дали Заев бил преокупиран со сопствените интереси или контролата над одделни институции била препуштена на коалицискиот партнер? Ако немало таква поделба, тогаш поранешните носители на власта треба да објаснат зошто контролниот систем не функционирал.
Дали секој коалициски партнер управувал со „своите“ институции без вистинска проверка од другиот? Дали министрите и директорите чувствувале дека прво одговараат пред партиските врвови, а дури потоа пред граѓаните?
Денес се отвораат прашања за злоупотреби во институциите, а во јавноста се изнесуваат и тврдења за „златни визи“ во Дубаи и за јахта. Тие тврдења бараат разјаснување. Заев има право да ги оспори, но јавноста има право да побара јасни одговори.
Заев не морал лично да го потпише секој спорен договор за да носи политичка одговорност за начинот на кој работела неговата влада. Премиерот ги поставува стандардите: кого избира, кому му верува, што проверува и што прави кога ќе се појават сомнежи. Истото важи и за Димитар Ковачевски како поранешен премиер, како и за Венко Филипче во однос на ресорот што го водеше.
Затоа јавноста заслужува одговори: кој ги предложил функционерите чие работење денес е спорно, кој ја надгледувал нивната работа, дали имало пријави или ревизорски наоди и што било преземено по нив?
За секое кривично дело нека одлучат обвинителството и судот. Но политичката одговорност не смее да исчезне зад реченицата: „Не знаев“.
Господине Заев, ако не сте знаеле што се случува во институциите под вашата власт, зошто не сте знаеле?
А ако сте добиле предупредувања, што направивте за да се испитаат?
Граѓаните ги чекаат тие одговори од човекот кој ветуваше правда. Дали бевте толку зафатени со личните финансиски интереси што немавте време да видите што се случува пред вашите очи? Или не сакавте да слушнете, зашто тогаш ќе моравте да постапите?
Јавноста има право да го постави и најнепријатното прашање: дали молчевте затоа што и самите имавте интерес таквиот начин на владеење да продолжи?
Тоа прашање бара одговор, а не уште едно „не знаев“.
