Светите маченички Вера, Надеж и Љубов и нивната мајка Софија

На 30 септември Православната црква го празнува споменот на една мајка и нејзините три ќерки, чии имиња и денес зборуваат за верата, надежта, љубовта и мудроста.

Според црковното предание, Софија живеела со своите ќерки во времето на римскиот император Адријан. Била христијанка и сама ги воспитувала децата, учејќи ги да се молат, да ги сакаат луѓето и да останат верни на она во што веруваат. Имињата што им ги дала — Вера, Надеж и Љубов — биле израз на вредностите што сакала да ги понесат низ животот. Нејзиното име, Софија, значи мудрост.

Кога властите дознале дека семејството отворено ја исповеда христијанската вера, мајката и ќерките биле изведени пред императорот. Од девојчињата било побарано да се откажат од својата вера. Преданието раскажува дека, и покрај нивната младост и страдањата што ги претрпеле, трите сестри не се откажале од Христос. Вера, Надеж и Љубов биле погубени, а Софија ги погребала своите ќерки. По три дена, таа починала крај нивниот гроб.

Страдањето на Софија е и приказна за мајчинската љубов. Таа не ја изгубила верата ни пред најтешката болка што може да ја доживее еден родител. Затоа Црквата ја спомнува заедно со нејзините ќерки и ја почитува како маченичка.

Овој празник нè потсетува дека имињата на светителките се и повик во секојдневниот живот. Верата дава сила кога човек се соочува со искушение. Надежта му помага да не се предаде. Љубовта го учи да се грижи за ближниот. А мудроста му помага тие доблести да ги претвори во дела.

На сите што ги носат имињата Вера, Надеж, Нада, Љубов, Љуба и Софија — честит именден.