Филипче денес зборува за „ослободување“ за „црна гебелсова пропаганда“, а јавноста памети како изгледаше системот кога СДС беше на власт, памети за милионски местени тендери, институции ставени под партиска команда, скандали што секојдневно ја тресеа државата и чувство дека правдата не важи еднакво за сите.
Памети и како СЈО, кое требаше да биде симбол на правда и правна држава, заврши како еден од најголемите скандали во македонската политичка историја. Наместо правда, граѓаните видоа рекет, политички пазари и сериозни сомнежи дека обвинителството и судството се користат како алатка за пресметка со политички неистомисленици.
И токму затоа денес звучат навредливо неговите изјави за „црна пропаганда“. Затоа што најцрните политички кампањи, најжестоките дискредитации и најдлабоките поделби Македонија ги гледаше токму во времето на СДС. Поделби на „наши“ и „ваши“, јавни линчувања, медиумски пресметки и обиди за замолчување на секој критички глас.
Најголемиот проблем е што Филипче денес се однесува како ништо од тоа да не постоело. Како граѓаните да заборавиле што гледаа и слушаа цели седум години.
Како да не паметат колку пати им беше ветуван „живот“, а добија разочарувања, економска стагнација, политички скандали и чувство дека државата ја водат луѓе на кои партијата им е поважна од државата.
Кога некој денес зборува дека ќе ги „ослободува“ медиумите, прво треба да покаже политичка и морална доследност.
Не може тие што со години создаваа атмосфера на страв, поделби и пресметки денес да се претставуваат како спасители на демократијата. Не може тие што водеа црни кампањи денес да глумат жртви на црни кампањи.
Или можеби зад сето ова стои нешто друго?, можеби станува збор за добро познатата тактика, сто пати повторена лага да се претвори во „вистина“. Или можеби стравот од отворањето на криминалите и коруптивните шеми во кои беа вмешани високи функционери на СДС веќе почнува да излегува на површина?
Или се спремаат за реакција ако почнат да излегуваат во јавноста сомнежи за перење пари преку банки во соседните држави, па токму затоа денес толку ревносно се бранат туѓи интереси наместо македонските?
Можеби уште сега однапред се создава алиби дека медиумите биле „купени“, институциите „контролирани“, а секоја идна истрага да се прогласи за „политички прогон“.
