Истражување на „360 степени“ открива дека пет Фејсбук-страници и повеќе портали на македонски јазик се управуваат од профили од Бугарија, а трагите водат до „Фондација Македонија“ на Виктор Стојанов
Повеќе интернет-портали и Фејсбук-страници на македонски јазик, создадени да наликуваат на домашни медиумски редакции, се дел од мрежа управувана од странство, чии траги водат до бугарската „Фондација Македонија“ на Виктор Стојанов, открива истражувањето на порталот „360 степени“.
Станува збор за страниците Vestimak.mk, Vestimk.mk, 24mk.mk, Mk24.mk и Utre.mk, кои заедно имаат околу 137 илјади следбеници на Фејсбук. Според јавно достапните податоци на социјалната мрежа, страниците се управуваат од три профили од Бугарија и еден профил од Македонија.
Најголемиот дел од содржините изгледаат како вообичаени дневни вести, но меѓу нив редовно се објавуваат провокативни содржини за односите меѓу Македонија и Бугарија и за меѓуетничките односи во земјата. Таквите објави предизвикуваат стотици коментари, национални навреди и говор на омраза.
Според податоците на МАРНет, порталите vestimak.mk и vestimk.mk се регистрирани на Александар Смиљков, додека 24mk.mk, mk24.mk и utre.mk се регистрирани на Асен Петровски. Трите портали користат иста електронска адреса, која во јавни објави ја користела и бугарската „Фондација Македонија“.
Истражувањето открива и дека порталот vestimak.com е регистриран во Бугарија, а фирмата „Vestimak Ltd.“ е основана на истата адреса на која е регистрирана „Фондација Македонија“. Еден од нејзините сосопственици, со удел од 25 проценти, е Виктор Стојанов.
На 4 март 2026 година надлежните институции соопштија дека се преземаат мерки за кривичноправен прогон поради содржини насочени кон предизвикување етничка и национална нетрпеливост. Јавното обвинителство отворило предмет за „ширење расистички и ксенофобичен материјал по пат на компјутерски систем“, а постапката сè уште е во тек и се обезбедуваат докази и вештачења.
Дополнително, самиот Стојанов во одговор до „360 степени“ се потпишал на електронската адреса што ја користат дел од анализираните портали, со што директно се потврдува неговата поврзаност со комуникацијата на мрежата.
Истражувањето отвора сериозно прашање: кој ја финансира оваа мрежа, со каква цел се пласираат содржини што ги разгоруваат македонско-бугарските и меѓуетничките тензии и зошто порталите немаат јавно објавен импресум, издавач и одговорни лица?
Додека институциите ја водат постапката, мрежата продолжува да објавува содржини и да допира до десетици илјади граѓани, претставувајќи се како домашен информативен извор.
