Во ноќта меѓу 28 и 29 септември 1941 година, востаници во Драмско се кренале против бугарската окупациска власт. Востанието траело кратко, но репресалиите што следувале оставиле длабока рана во источниот дел на Егејска Македонија.
По окупацијата во 1941 година, населението во Драмско живеело под воена и полициска контрола. Во такви околности бил организиран вооружен отпор, во кој учествувале Македонци и Грци.
Во ноќта меѓу 28 и 29 септември востаничките групи нападнале претставници и установи на окупациската власт во Просочен, Доксат и во други населени места. Дејствата се прошириле и во пошироката драмска област. Во некои места востаниците накратко воспоставиле контрола, но окупациските сили брзо започнале противнапад.
Бугарската војска и полиција го задушиле востанието. Потоа следувале масовни апсења, стрелања и други репресалии. Страдале и луѓе што не учествувале во борбите. Бројот на жртвите се разликува во историските истражувања, но несомнено е дека станува збор за илјадници убиени во Драмско и во соседните области.
Драмското востание не може да се памети само како вооружен судир. Тоа е и приказна за цивилите што ја платиле највисоката цена: семејства останале без своите најблиски, а населени места со години ги носеле последиците од насилството.
На 29 септември им оддаваме почит на сите што се спротивставиле на окупацијата и на невините жртви на репресалиите. Нивната судбина е дел од историската меморија на Македонија и потсетник дека зад секој датум во календарот стојат човечки животи.
