Именден празнуваат: Крсте, Крстинка, Кристина, Христина, Кристијан…
Денес, 27 септември, православните верници го празнуваат Воздвижението на Чесниот и Животворен Крст, во народот познато како Крстовден. Ова е еден од големите празници во црковниот календар, ден кога верниците со молитва и почит се поклонуваат пред Крстот Христов.
Црквата празнува два празника поврзани со чесниот крст, зимскиот Крстовден или Водокрст (18/5 јануари) е посветен на стариот обичај според кој на овој ден биле крштевани оние што го примале христијанството, а есенскиот Крстовден, под името Воздвижение на чесниот крст се празнува во чест на наоѓањето на крстот на кој бил распнат Исус Христос. Овој настан и се припишува на царицата Елена, мајката на славниот цар Константин, основачот на Цариград (Константинопол).
Според црковното предание, празникот е поврзан со пронаоѓањето на Крстот на кој бил распнат Исус Христос. Света царица Елена, мајката на царот Константин, го пронашла Крстот во Ерусалим. Тој бил воздигнат пред собраниот народ за сите да можат да го видат и да му се поклонат. Со празникот се одбележува и подоцнежното враќање на Крстот во Ерусалим, откако бил однесен во Персија.
Но Крстовден не е само сеќавање на настани од далечното минато. За верниците, Крстот е жив знак на Христовата љубов и жртва. Тој потсетува дека страдањето не е последниот збор во човековиот живот и дека, дури и кога патот изгледа тежок, надежта не треба да се изгуби.
Секој човек носи свој крст. Некој се бори со болест, друг со сиромаштија или осаменост. Некој тагува по ближен, а некој молчешкум поднесува грижи што никој друг не ги гледа. Токму затоа пораката на Крстовден е блиска до секој дом: да истраеме во тешкотиите, да не ја губиме верата и да знаеме дека никој не треба сам да го носи својот товар.
На овој ден верниците одат во храмовите, се молат и се поклонуваат пред Чесниот Крст. Крстовден е и ден на пост, кој повикува на воздржување, смирение и преиспитување. Молитвата нè потсетува да бидеме повнимателни и кон луѓето околу нас — да простиме, да утешиме и да помогнеме таму каде што можеме.
Во македонските семејства почитта кон Крстот се пренесува од поколение на поколение. Со него се благословува домот, со него се испраќаат ближните на пат и пред него се изговараат најискрените молитви. Кога ќе дојдат тешки денови, многумина токму во крсниот знак наоѓаат мир и сила да продолжат понатаму.
Нека денешниот празник нè потсети дека верата се покажува и преку добрите дела. Да им подадеме рака на оние на кои им е потребна, да внесеме мир таму каде што има раздор и да не ги заборавиме луѓето што чекаат еден збор на утеха.
Нека Чесниот Крст биде заштита на нашите домови, поткрепа на болните, утеха на ожалостените и светлина на сите што бараат излез од тешките мигови.
Честит и благословен Крстовден!
