Сергеј Попов
На политичките структури на СДС им пречи што Македонија повторно се гради, напредува и достоинствено ја одбележува својата независност.
„Зошто талог?
Затоа што не се радуваат на независноста на државата.
Не се радуваат што, по долги години, Македонија повторно вложува сериозен напор својата независност да ја одбележи достоинствено и гордо. Не им се допаѓаат полните плоштади, народот кој ја сака државата и растечкото чувство на припадност и патриотизам.
Им пречи што Македонија се гради и напредува.
А имаа прилика – повеќепати. Триесет години имаа можност да градат држава. Наместо тоа, правеа национални отстапки, без никакви суштински проекти, без нови автопати и железници, без нови стадиони и без значајни инвестиции. Доаѓаа на власт, не испорачуваа, предаваа и си заминуваа.
И што е најважно, кога народот ќе ги казни на избори, тие не ги бараат причините во сопствените грешки. Поразот го доживуваат како нарушување на некаков ‘природен поредок’, наместо како јасна порака од граѓаните. Се сметаат себеси за од Бога предодредени да владеат.
Денес, од опозиција, наместо критики и предлози, гледаме дефетизам, лаги, песимизам, поделби и создавање паника.
Сакаат народот да поверува дека ништо не може да се промени, дека сите се исти и дека Македонија не може да успее. Само во апатијата и безнадежноста можат повторно да најдат простор за себе во политичкиот дискурс.
Но, талогот не е народот. Талогот е политичката структура која со години живееше од народот, го разочаруваше и предаваше одново и одново, а денес се обидува да му ја згасне и надежта.
Криво им е.
Беа измеќари на непријателите на Македонија и, на чело со ДУИ, правеа прослави за сè, освен за независноста и деновите што му се важни на народот.
Такви прослави веројатно и не смееја да организираат – поради политичка коректност, нели, прогресивно. Затоа народот и ги смета за одродени.
И затоа им пречи кога се слави македонштината.
Им пречи кога народот се радува.
Им пречи кога државата се гради.
А најмногу им пречи што и граѓаните веќе го препознаваат талогот.
Доволно беше“.
