По текстот „Правдата поважна ли е од бугарскиот пасош?“, критичките реакции на дел од граѓаните во Бугарија отвораат нов агол на истиот случај: грижата за една државјанка не смее да ја потисне одговорноста пред законот.
Во текстот „Правдата поважна ли е од бугарскиот пасош?“, „Македонска нација“ го постави суштинското прашање: дали второто државјанство треба да значи дека за едни важат законите, а за други постои излез преку границата?
Сега слични прашања се појавуваат и во пренесените коментари на граѓани во Бугарија. Дел од нив отворено се спротивставуваат на претворањето на случајот со Ива Михаилова во приказна за национално спасување.
„Ниту едното ниту другото не значи имунитет од правдата“
Во еден од пренесените коментари се признаваат правото на лекување и бугарското државјанство, но се додава: „Ниту едното ниту другото не значи имунитет од правдата“.
Токму тука се среќаваат овие реакции со прашањето што го поставивме во претходниот текст. Грижата за здравјето треба да оди заедно со почитувањето на судската постапка.
Од бугарските институции се бара објаснување како е помината границата и врз која основа. Тоа се конкретни прашања, на кои јавноста заслужува конкретни одговори.
Од лекување до телевизиска приказна
Особено остра е забелешката на еден коментатор дека, доколку целта била лекување, приоритет требало да биде болницата, а не телевизиската популарност.
Овој коментар ја изразува недовербата кон начинот на кој случајот се претставува во јавноста.
Политичкото и медиумското претставување остануваат легитимна тема за критика.
Зошто околу случајот се создава атмосфера на триумф, додека прашањата за границата и судската постапка остануваат отворени? Кому му користи една здравствена потреба да се претвори во нов повод за недоверба меѓу Македонија и Бугарија?
Зад случајот стои и загубен човечки живот
Во целата врева не смее да се заборави причината за судската постапка: сообраќајна несреќа со смртни последици.
Семејството на загинатиот заслужува вистината да биде утврдена во законска постапка. Михаилова, како обвинета, има право на одбрана, пресумпција на невиност и правично судење.
Критичките гласови од Бугарија се значајни и поради нешто друго: потсетуваат дека еден народ не може да се изедначи со секоја одлука на неговите власти.
Европските правила треба да важат и кога се непријатни
Прашањето од нашиот претходен текст останува отворено: дали Софија би прифатила ист пристап ако околностите беа обратни?
Дали би била задоволна лице обвинето од Бугарија да замине во Македонија и да добива политичка поддршка, додека неговото учество во судската постапка останува неизвесно?
Правилата треба да важат во двете насоки. Тоа е основата на довербата меѓу државите и на еднаквоста пред законот.
Критичките реакции на дел од бугарските граѓани покажуваат дека ова прашање има тежина и надвор од Македонија. И таму има луѓе кои очекуваат нивната држава да ја покаже својата одговорност преку законитост, транспарентност и соработка.
Прашањето „Правдата поважна ли е од бугарскиот пасош?“ сега добива одглас и во Бугарија. Одговорот треба да го дадат институциите — со документи, постапки и почитување на законот.
