Историја

Потекло на двете Балкански војни – Карнегиева Комисија

komisija

Етнографијата и националните аспирации на Балканот

komisija

– Оваа Глава, ја почнува Милјуков, со историски осврт за Балканот, при што како вели не сака да навлегува во разгледување на националното прашање на Балканските народи зашто веќе имало литература (?!).

– Па се враќа во III, IV, VI X – XIV век, а народите ги гледа низ призмата на тие векови и како вели “изобилната литература” на Европски и Балкански литератури. Го бира она според кое има – Срби, Бугари, Грци, Албанци, Романци и Власи но не и Македонци, Хрвати или други, кои кај него не постојат.

– Колку е контрадикторен и погрешен кога ги обработува народите, говори што ХРВАТИТЕ кај него се СРБИ (?!). Имено за ова тој вели:

„Она што посебно било поволно за развој на националната свест меѓу Србите бил големиот сразмер на нивната раса што останал надвор од османското освојување. Дури одделно од Србите на Јадран (Хрватите ?! – з.н), кои биле отворени за влијанија на Италијанската литература од XVI век, оние од Австро-Унгарија ја пробале Европската цивилизација долго пред Србите во Турција.
Првин РАГУЗА, а потоа АГРАМ (на Словенски “ЗАГРЕБ“) БИЛЕ ИНТЕЛЕКТУАЛНИ ЦЕНТРИ НА СРПСКАТА НАЦИЈА ПРЕД БЕЛГРАД (?! –з.н)“.

– И ете на што Бугарите се радуваат – Комисионери, кои како што МАКЕДОНЦИТЕ ГИ ПРАВАТ БУГАРИ така и ХРВАТИТЕ ГИ ПРАВАТ СРБИ и тоа во XX век. Според нив – “ЗАГРЕБ Е ИНТЕЛЕКТУАЛНИОТ ЦЕНТАР НА СРПСКАТА НАЦИЈА“(?!) (повеќе за Хрватите како “Срби” кај Милјуков види подолу кај т. 7.2.3 -“Сојузот и договорите”)

– Но Милјуков не е таков само кон Балканските народи, тој е доследен кон правилото помалите народи да ги меша со соседните поголеми, кај него на пример Украинците се Руси (?!)

– И во однос на Македонците, Милјуков плива меѓу вистината и бугарските тези. Загатнувајќи го македонското прашање во Егзархиско-Фанариотскиот судир, вели:

„Но Охрид и Скопје се МАКЕДОНСКИ. Прашањето за Македонија така дефинитивно се појавило“.

– За Српско-бугарскиот спор вади цитати од Љ. Каравелов и В. Јовановиќ со што Грчката желба за грабање Македонски територии и души се шири и на овие две.

– Ја спомнува грчката понуда кон Бугарите со Егзархиска надлежност и кон Босна и Херцеговина и Стара Србија, а за откажување на Бугарите од Македонија. Бугарите со радост си ја прибираат и Босна под своја надлежност не откажувајќи се од Македонија, (со што се докажува борбата за територии – з.н).

– Ја спомнува и Австриската иницијатива во Берлин, за Македонија – автономна држава под Австро-Унгарски протекторат.

– Милјуков објаснува нашироко за Српските образовно-црковни ширења во Македонија, со број на училишта по години, ученици, учители, книги и сл., ЗАБОРАВАЈЌИ да примени таква студиозност и за Бугарите кои се во иста мисија. Си ставил печат на својата – пристрасност.

– Бугарската пристрасност на Милјуков е и во статистиките на Србија, Бугарија и Грција кои се дијаметрално спротивни една на друга и во кои секогаш е “нивната” народност побројна во однос на другите две.

– Давајќи ги податоците од В. К`нчев (Бугарија, 1900 г.), од С. Гопчевиќ (Србија, 1889 г.) и од Г. Делјани (Грција, 1904 г.), крајно непрофесионално и ПРИСТРАСНО ќе ги форсира САМО БУГАРСКИТЕ ЗА НАЈВИСТИНИТИ, иако сите три се грабливки со иста цел. Тој вели:

„САМО БУГАРСКАТА СТАТИСТИКА ЈА ЗЕМА ПРЕДВИД националната свест на самите луѓе. Српските сметања се ГЛАВНО (?! -з.н) засновани врз резултати од проучувањето на дијалектот и врз идентитетот на обичаите: Затоа се тие ГЛАВНО ТЕОРЕТСКИ и АПСТРАКТНИ ПО СВОЈОТ КАРАКТЕР“.

– За да му држи тезата, дава и стари мапи од Ами Боне (1847 г.) каде Mакедонија e со “Бугари”, време кога едвај има претстава во Европа до каде е кој народ низ Балканот (тогаш има и мапи каде Бугарите, Хрватите, Босанците или др. за Европјаните сe -“Срби” ?! – з.н).

– Свесен за ова, спомнува дека локалните карти од подоцна ја прават Македонија или Српска или Грчка.

– Српските мапи ги напаѓа како променливи во зависност од приликите додека Бугарските биле исти, што за него е некаков доказ за – исправноста на Бугарските тези (?!). Затоа и нема да сретнете никаде да нападне Бугарска мапа за разлика од сите други мапи.

Македониум

Најново од: Историја

Владеењето на Александар Македонски со провинциите Лидија и Карија

Историјата на Јонците покажува дека тие постојано го чувствуваа јаремот на туѓинецот како товар. Тие не се караа, туку ја почитуваа слободата како најголем благослов. Записот на Приен од третиот век ни дава благороден израз на оваа идеја кога вели: „Нема поголемо нешто за античкиот грчки човек од слободата“. На прашањето како Александар Македонски ги […]

Беличица во пламен – трагедијата од 19 септември 1944 година

На 19 септември 1944 година селото Беличица, во Горна Река, станало место на една од најтешките и најтрагичните борби во последните месеци од Народноослободителната војна во Македонија. Во нерамноправниот судир меѓу борците на Третиот тетовски партизански одред и многубројните балистички сили загинале 21 партизан, а по завршувањето на борбата биле убиени и 17 жители на […]

Зошто Македонија низ историјата била делена – и зошто борбата за нејзината историја трае и денес?

Македонија со векови се наоѓала на крстопатот меѓу Истокот и Западот, на простор низ кој минувале војски, трговски патишта, империи и интереси. Но зошто токму Македонија толку долго била предмет на војни, поделби, пропаганди и спротивставени историски претензии? И уште поважно: колку Европа знаела за сето тоа и зошто интересите на големите сили толку често […]

20 септември 1944: Во Софија се пишувало за правото на самоопределување на македонскиот народ

На 20 септември 1944 година, во период на крупни политички и воени промени на Балканот, во Софија било објавено пишување во весникот „Отечествен фронт“ во кое се говорело за правото на самоопределување на македонскиот народ и за значењето на АСНОМ. Документот, зачуван во збирка поврзана со Павел Шатев, претставува значајно сведоштво за политичката атмосфера непосредно […]

Дабничкиот масакр: крвавиот 19 септември 1942 кај Прилеп

На 19 септември 1942 година, во месноста Дабнички Завој, меѓу Прилеп и селото Дабница, се случил еден од најтрагичните настани од периодот на Втората светска војна во Македонија – Дабничкиот масакр. Настанот бил кулминација на повеќедневна акција на бугарските окупаторски власти против населението од Дабница и прилепските учесници и поддржувачи на Народноослободителното движење. Дабница – […]

Брз економски развој во Мала Преспа и голем отпор на населението против асимилацијата

Во периодот од 1926 до 1930 година во Мала Преспа бил забележан брз развој, особено во изградбата на нови куќи. Голем број луѓе кои по Грчко-турската војна заминале на печалба низ светот им испраќале значителни суми пари на своите семејства, а кога се враќале во родните села, со себе носеле и голем дел од заштедените […]

Почеток на битките на Александар Македонски во Мала Азија

Почеток на битките на Александар Македонски во Мала Азија Дел од романот „Александар Велики (Македонски)“ од Улрих Вилкен, во превод и приспособување на Славе Николовски-Катин – I дел Несомнено, како генерал на Лигата, првата должност на Александар Македонски била да ги ослободи античките грчки градови во Мала Азија од персискиот јарем. Меѓутоа, сè што било […]

Мајскиот манифест од 1924 година – повик за обединување и независна Македонија

Мајскиот манифест од 1924 година претставува еден од најзначајните политички документи во историјата на македонското ослободително движење. Во него јасно била поставена целта за обединување на распарчените делови на Македонија и создавање независна и самостојна македонска држава во нејзините природни, географски и етнографски граници. По Балканските војни и Букурешкиот договор од 1913 година, Македонија била […]

To top