НИЗ СТРАНИЦИТЕ НА МАКЕДОНСКИОТ ПЕЧАТ ВО АВСТРАЛИЈА
Во почетокот гласилото „Изгрев“ се појави на мал формат (16,5 х 21 см), за подоцна да продолжи во форма на весник (29×41 см.) на 20 страници, содржински добро подготвен и технички уреден. Често ги менуваше симболите на главата, која е на македонски и на англиски јазик, при што се употребуваа сонцето со 16 краци, етничката карта на Македонија, а речиси кај сите броеви е присутен симболот црвено сонце што изгрева. Исто така на клишето на главата стои дека тоа е списание на англиски и на македонски јазик.
Тоа се печатеше на македонски јазик со кирилица и со латиница, а тиражот му се движи од илјада до неколку илјади. Имено, во бројот четири е дадено дека претходниот број е продаден во 1.091 примерок, а во бројот 7 е презентиран нодатокот дека тој број е отпечатен во 7.500 примероци и дека тие броеви се дистрибуирани шнрум Автсралија и на други места. Главен и одговорен уредник е Стојан Боризов Марковски, кој во исто време беше и претседател на Македонската етничка заедница за Викторија, а нему му помагаа поголема група македонски доселеници од Мелбурн.
„ИЗГРЕВ“ (SUNRISE“) (1983—1987) — МЕЛБУРН
Во воведот од бројот 4, покрај другото, се вели: „Ова, слободно и независно списание ќе биде прво и единствено од ваков вид во Австралија. Тоа ќе биде достапно за сите Македонци и нема да се плаши да ја каже вистината. Сите објавени реклами на друштва, организации и поединци се бесплатни, но за сите протестни писма и персонални полемики се плаќаат 50 долари за една страна.
Ова списание е слободон македонски гласник и не припаѓа ни на една организација. „Изгр“ работи без профит, а и уредниците работат на доброволна база, затоа секој Македонец може да се вклучи во Редакцијата без парични оредства. Доброволните прилози и цената од 60 центи се основните спедства за списанието да излегува квалитетно и да се продава“.
Во, 1984 година излезе двобројот 9 за јануари-февруари, кој е сличен на претходните броеви и по форма и по содржина. Покрај другото, тука е помеетен текстот за КУД „Дамјан Груев“, за античките Македонци, голем број писма и други информации и реклами.
Во август 1984 година гласилото „Изгрев“ се појави во вид на весник, на 16 страници, на формат 29×41 см., што ќе продојлжи и во наредните години да ја следи истата форма, но не и број на страници. Главата на весникот е слична на тие од претходната година, а цената на весникот е 80 центи. Весникот ги содржи рубриките: „Слободна страница“, „Прашања и одговори“, „Поезија“, „Од сите страни“, „Од заедницата во Мелбурн и пошироко“ и „Спорт“.
Весникот „Изгрев“ обилува со текстови од животот на Македонците на тие простори, меѓу кои, е поместена информација за донаторот Георги Димитриос. кој подарил 20,000 долари на весникот „Изгрев“, а тоа го направил за љубов кон својата родна земја Македонија, потоа бројни лични творби на македонски доселеници кои се занимаваат со пишување поезија.
Во јули 1985 година се појави бројот 22. Тој е отпечатен на 20 страници со кирилица и содржи текстови од севкупното живеење на македонските доселеници. Во четвртата година на печатењето, пак, на весникот „Изгрев“, во февруари 1987 година се појави бројот 26, кој е исполнет со информации за гостувањето на ФК Вардар од Скопје во Австралија. Се чини ова е последен број на весникот.
Списанието „Корзо”, пак, се дрјави 1984 година, а финансиски и морално е поткрепено од Македонското родителско друштво при гимназијата во Фуцкрај и Македонското наставничко друштво на Викторија.
Тоа е печатено на македонски јазик со кирилица, на 44 страѕници на формат 17,5 х 25 см. Собирач на текстовите е Лилјана Тасевска, а соработници се: Благуна Маркоеки, Снежана Шеровска, Елизабета Хаџи-Кирова и Стефо Стојанојвски. Во предговорот, покрај другото се вели: „Македонскиот јазик се предава во Гимназијата Фуцкрај од 1981 година. Во 1984 година јазикот и културата ги изучуваат ученици на возраст од 7 до 12 години.
КОРЗО“ (1984) — МЕЛБУРН
Овој успех е постигнат со вложениот труд на повеќемина соработници, а списанието е посветено токму на нив. Во 1984 година решивме да издаваме списание, кое се надеваме ќе стане традиционална појава, и ќе се печати ако не двапати барем еднаш годишно. Соработниците се членови на учителската заедница, родители, ученици, студенти и наставници.
Списанието е поделено на три дела: „Спомени од Македонија“, „Кај нас во Фуцкрај“ и„Песни, приказни и мислења“. Во првиот дел од текстови и фотографии за Битолското корзо, за животот на село, за животот и детството во Македонија и друго. Во вториот дел се презентирани текстови за изучувањето на македонскиот јазик во Фуцкрај, за секцијата за глума и за животот во тој дел на Мелбурн. Третиот дел, пак, содржи претежно лични творби на ученици од гимназијата, од кои неколку се поместени во оригинал во ракопис, што зборува за љубовта и односот на учениците кон македонскиот јазик. Се чини дека овој е единствен број на ова списание.
Продолжува
Пишува: СЛАВЕ КАТИН
www.slavekatin.com
