Историја

Пелазги не се ништо друго освен белци – бели „… Белиот народ … Пела – Бела – Пеласки – Пeлазги“

pelaski

pelaski

ЗНАЧИ:  ПЕЛАЗГИ ИЛИ ПЕЛАСКИ (PELAZGIANS) БИЛО БЕЛОТО ДОМОРОДНО НАСЕЛЕНИЕ ОД ЈУЖНИОТ ДЕЛ НА МАКЕДОНСКИОТ ПОЛУОСТРОВ КОЈ ПОДОЦНА Е ПРЕИМЕНУВАН КАКО ”БАЛКАНСКИ ПОЛУОСТРОВ” КАКО И НЕГОВОТО ДОМОРОДНО НАСЕЛЕНИЕ ШТО ПОВЕЌЕ  ПАТИ БИЛО ПРОБАНО ДА СЕ ПРЕИМЕНУВА И АСИМИЛИРА НИЗ ВЕКОВИТЕ ПA И  СE ДО ДЕН ДЕНЕШЕН  

БЛАГОДАРЕЈКИ НА ИСТОРИЧАРОТ ДИОДОР СЕКУЛ ДЕНЕС НИЕ СО СИГУРНОСТ ЗНАЕМЕ ДЕКА МАКЕДОНСКИОТ АНТИИЧКИ ЈАЗИК НЕ БИЛ РАЗЛИЧЕН ОД ДЕНЕШНИОТ МАКЕДОНСКИ ЈАЗИК И МОЖЕМЕ ДА ДОЗНАЕМЕ КАКО СЕ ВИКАЛЕ МАКЕДОНСКИТЕ КОЊАНИЦИ – ТОА Е САМО ЕДЕН ПРИМЕР ОД МНОГУТЕ,… од записот : Битката на ХЕРОНЕЈА:     

”И сега Александар, во срцето решен да покаже колку е вреден, жеден за победа верно проследен од своите другари прв успеа да ја пробие цврстата одбрамбена линиjа убивајќи многу од нив, навлегувајќи длабоко во непријателските линии пред него. Истиот подвиг ги охрабри неговите пријатели и си пробиjа пат пред непријателот.”   

ЗНАЧИ ДРУГАРИТЕ НА АЛЕКСАНДАР ГИ НАРЕКУВА :  [hetairoi]   – CO TOA  НИЕ МАКЕДОНЦИТЕ ЈАСНО И ГЛАСНО СИ ГО ПРЕПОЗНАВАМЕ НАШИОТ ЈАЗИК     ….   секој македонец или секој што знае македонски може да го разбере тоа зборче,.. отценете   вие.                

[1] Античко-македонскиот јазик Античките историчари и хроничари во своите пишани дела известуваат дека античките Македонци говореле посебен јазик,  различен од тебаните, атињаните , спартаните  и останатите соседни народи.  HO  Акаранците, Македонците и Етолците  говореле един ист јазик и БИЛЕ  Пелазги – БЕЛИТЕ – БЕЛЦИ . Pимскиот историчар Тит Ливиј пишува дека сите тие говореле един ист јазик, различен од  атињаните  и останатите соседни народи.

[2] Aetolos, Acarnanas, Macedonas eiusdem linguae hominess. (Tit Livi, book XXX, p. 29).

[3] Еден од најголемите антички биографи на Александар Трети  Македонски, Плутарх, пишува дека Александар Македонски ги повикувал своите телехранители на македонски јазик (Плутарх, Алекс. стр. 51). Mакедонските војници Александар Македонски  го поздравувале  на македонски јазик (Евмен, стр. 14).

[4] Забележан е дијалог меѓу македонскиот војсководец Филота и Александар Македонски: Владетелот најпрво го погледна Филота и рече: Македонците решија да те судат. Те прашувам, сакаш ли да зборуваш со нив на мајчиниот јазик (македонскиот)? Филота одговори: Освен Македонците, тука има многу други сведоци, кои ми се чини полесно ќе ги разберат моите зборови, ако се послужам со истиот  јазик, на кој ти штотуку проговори, кое ти го направи, мислам, само затоа, за да можат, говорот, повеќе луѓе да ти го разберат. Потоа, Владетелот рече:Гледате ли, Филота си го мрази татковиот  јазик, зашто тој самиот се откажува да се изразува на него. Но тој може да говори како сака, вие, да знаете дека тој се оддалечил како од нашите  обичаи, така и од нашиот јазик (Курциус Руфус, VI, c.36).

[5] Македонската и атинската раса , cамите античкo – атински  историчари ги представуваат како две различни раси (Ариан –  атински Историчар, Книга 2, Битката на Исус, стр. 119 Diodorus Siculus 18.37.3-4.). Истaтата поделба на македонска и атинска (сега веќе грчка МА САМО ДОУХОВНО)  раса ја среќаваме и кај римските историчари (Livy’s book XXXI.44) .

[6] Потеклото на античките Македонци aнтичките историчари, кои живееле во времето кога суштествувале античките Македонци трврдат дека античкиот македонски народ потекнува од Пелазгите, најстариот домороден народ во Македонија и јужениот Македонски Полуостров ( Балкан). Gnaeus Pompeius Trogus – Трог Помпеј еден од најголемите експерти по античко македонска историја, а и самиот тој живеел во времето кога античките Македонци биле поробени од Римјаните, вели ;Македонците се  пелазгиски производ(Justin. VII, 1, 3).

[7] Најголемиот античко – атински географ Страбос- Στράβων (63/64 г.п.н.е. — 24 н.е), пишува дека Тесалија  земја помеѓу античка Македонија и Беотиа  е населена со Пелазги….. и тоа во првиот век од нашата ера (Страбо, стр. 221, 4 ред). Значи, античките Македонци се граничеле на југ не со атинци , туку со Пелазги – свои сонародници .

[8] Херодот, античко – јонски  историчар пак пишува дека порано и цела Атика  била населена со Пелазги – БЕЛИТЕ-БЕЛЦИ, но со доаѓањето на Јонците во Атика (Пелопонез), Пелазгите били асимилирани во тој дел на Пелопонез, но се` уште постоеле живи Пелазги (Херодот I, 57-58), кои гледаме ги населувале Тесалија и Македонија.

[9] На Пелопонезот  сепак останале  Пелазги до доаѓањето на Римјаните и пропаста на  Македонија, а тоа биле Акаранците и Етолците. И во првиот век од нашата ера, античко-римскиот историчар Тит Ливиј запишува дека Етолците, Акаранците и Македонците си го зачувале пелазгиот јазик и говорат еден ист јазик: Aetolos, Acarnanas, Macedonas eiusdem linguae hominess (Titus Livius, книга XXX, стр. 29)

[10] Диодорус го пишува следното : ”Кадмус  (кој бил феникиец и основач на Теба) , го донел феникиското писмо во ЈОНИЈА – земја во Мало Азија (СОНАРОДНИЦИ НА АТИЊАНИТЕ) , кои  јонци го применуваат тоа писмо и додаваат 5 нови додатни знаци . (110 III  p.305). Кадмусовата палата во Теба е откриена и потекнува од времето околу 1400. г. п.н.е. или нешто по касно .  АНТИЧКАТА ЈОНСКА  ПИСMЕНОСТ НЕ Е ПОСТАРА ОД 800 г. п.н.е.

http://phoenicia.org/cadmus.html    

Додека Феникијците го преземаат писмото на народот од Илион (Tроја), а народот од Илион (Bенетите) е од македонско потекло.
Значи писмото е македонско

[11] Еден натпис споменат од Дидим ни открива дека на крајот на 345-та г. п.н.е. жителите на Месена и на Мегалополис побарале да бидат примани во Амфиктионијата – градови држави кои биле панхеленска организација. Амфиктионијата, организирана од 7 градови држави: Ермиони, Епидаур, Егина, Прасиес, Атина, Нафпли е Орxоменос, еден таков развој би ја намалил нивната важност, (во 1830 од тие територии било формирано првото грчко кралство ) тие се судриле со одбивање, бидејки не биле сметани за xеленски градови држави. Значи само тие 7 градови самите себеси се сметале како ”xелени” другите небиле и е погрешно да се нарекуваат или сметаат како такви.

Најново од: Историја

23–24 октомври 1912 година – Кумановската битка

Крајот на османлиската власт не ја исполнил македонската надеж за слобода и сопствена држава На 23 октомври 1912 година, во Кумановско започнала една од решавачките битки во Првата балканска војна. Во дводневниот судир меѓу српската и османлиската војска, завршен на 24 октомври, османлиските сили претрпеле пораз што значително влијаел врз натамошниот тек на воените дејства […]

Зошто треба да си горд Македонец од Беломорска Македонија

Пишува: Новица Арсовски Од борбата кај Д’мбени до зачувувањето на мајчиниот јазик – историја на пожртвуваност, страдање и истрајност Да бидеш Македонец со корени од Беломорска Македонија значи да носиш семејно и историско наследство што поминало низ востанија, војни, преселби и забрани. Во тоа наследство се испреплетуваат имињата на селата, спомените за предците, мајчиниот збор […]

Воздигнување на Александар Трети Македонски во оазата Сива во Египет

Кога Александар Македонски и неговата придружба најпосле пристигнаа до оазата Сива, беа изненадени од големите и необични стебла на урми и маслинки и од богатството со вода од многубројни извори и езера. Храмот на пророштвото беше во тврдината наречена Агхурми. Денес можат да се најдат остатоците на храмот надградени со модерни куќи, па не може […]

21 октомври 1943 година – (Фотограифи) Издеглавје – Дебрца го отвори патот кон македонската црковна самостојност

На патот кон признавање и осамостојување на Македонската православна црква-ОА Во виорот на Втората светска војна, на слободната територија во Дебрца, македонското свештенство ја потврдило својата определба да биде со народот – во борбата за слобода, за сопствен црковен живот и за духовно достоинство. На 21 октомври 1943 година, во селото Издеглавје, во куќата на […]

На 13 октомври 1993 Македонија го одигра својот прв меѓудржавен фудбалски натпревар

На 13 октомври 1993 година, во словенечкиот град Крањ, започна меѓународниот пат на фудбалската репрезентација на самостојна Република Македонија. Во пријателски натпревар против Словенија, македонските фудбалери остварија убедлива победа од 4:1 и го претворија своето деби во ден за паметење. Првиот гол го постигна Зоран Бошковски – Чоко, чие име засекогаш остана запишано на почетокот […]

„Гласот на Москва“ во 1914 година: Македонец и Бугарин се различни поими, а стремежот е обединета и независна Македонија

Во статијата „Македонија“, Н. Николаев ги разгледува балканските спротивставувања и се залага за обединета и независна Македонија како праведно и трајно решение на македонското прашање. Превземено од: Macedonia: A True Endless Story Во рускиот весник „Гласот на Москва“ („Голос Москвы“), број 237 од 15 октомври 1914 година, е објавена статијата „Македонија“, потпишана од Н. Николаев. […]

Берлинскиот конгрес од 1878 година – прекројување на Балканот без решение за Македонија

Големите сили го ревидирале Санстефанскиот договор и воспоставиле нова политичка рамнотежа на Балканот. Македонија останала под османлиска власт, со предвидени реформи што не ѝ обезбедиле политичка самостојност. Берлинскиот конгрес се одржал од 13 јуни до 13 јули 1878 година, под претседателство на германскиот канцелар Ото фон Бизмарк. На него учествувале претставници на Германија, Австро-Унгарија, Русија, […]

АЛЕКСАНДАР МАКЕДОНСКИ И АЛЕКСАНДРИЈА

Со основањето на Александрија во 331 година пред нашата ера, Александар Македонски ги поставил темелите на град што ќе стане едно од најзначајните трговски, културни и научни средишта на античкиот свет. Неговата визија ги поврзала природните богатства на Египет со поморските патишта на Средоземјето. Основањето на Александрија било еден од најдалекосежните потези на Александар Македонски. […]

To top