БАРАМЕ ДА НИ СЕ ОВОЗМОЖИ НЕПРЕЧЕНО ПОСЕТУВАЊЕ НА НАШИТЕ РОДНИ МЕСТА ВО РЕПУБЛИКА ГРЦИЈА БЕЗ УСЛОВУВАЊЕ
„Ние Македонците од Егејскиот дел на Македонија, поранешни државјани и граѓани на Република Грција, во виорот на големите светски војни и особено по Граѓанската војна во Грција (1945-1949 год.) се најдовме реселени насекаде низ светот. Покрај страдањата на кои бевме изложени во текот на војните, ни беше одземено и правото да се вратиме во своите домови. До денес, и по речиси 50 години од овие настани, копнежот по родната грутка е наша зла судбина, животна сод-ржина, па дури и горчлива утеха.
Рестриктивните закони на Република Грција на сите нас кои не сме “Грци по род” не ни помагаат во тоа толку човечко настојување, нашиот вечен сон и нашата нескротлива желба да се вратиме на своите прадедовски огништа.
Сепак, посреќните од нас, некако успеавме да се најдеме во прегратките на својата света земја – Република Македонија.
Поучени од горчливото минато, ние не сакаме никој и никогаш во светот и посебно во Грција да ги доживее нашите искушенија. Нашите народи засекогаш ги врзала судбината, историското минато и географската предодреденост. Нашето познавање на грчкиот јазик, нашите роднински врски со старите наши роднини и пријатели ширум Грција, се аргумент повеќе да бидеме незаобиколна сврзница – мост меѓу двата народа.
Ваша екселенцио, имајќи ја предвид Вашата исклучителна политичка биографија, уверени сме дека под Ваше раководство Владата на Република Грција ќе постигне успеси за доброто не само на грчкиот народ, но и за другите народи на Балканот и пошироко. Затоа, слободни сме да побараме да ни се овозможи непречено посетување на нашите родни места во Република Грција без условување, а во сообраз-ност со начелата на грчкиот Устав.
Наедно, предлагаме да примите еднаш наша делегација која би Ве запознала со нашите проблеми, нешто кое ќе придонесе во заедничките добронамерни заложби за мир и разбирање…”
Сп. “Македонија”, бр.516,IV.1996, стр 11
