Историја

Писмо на управникот на руското генерално конзулство во Солун до Амбасадорот во Цариград

solun-old

ПИСМО НА УПРАВНИКОТ НА РУСКОТО ГЕНЕРАЛНО КОНЗУЛСТВО ВО СОЛУН ДО АМБАСАДОРОТ ВО ЦАРИГРАД: ТИЕ РАСПРАЌАЛЕ АГЕНТИ НИЗ ЗЕМЈАТА И ГО РАЗВИВАЛЕ КАЈ НАСЕЛЕНИЕТО ЧУВСТВОТО ЗА НЕЗАДОВОЛСТВО ОД ПОСТОЈНИОТ ПОРЕДОК И МУ НУДЕЛЕ ДА ГО СРУШАТ СО СИЛА

(14 јуни 1881 год.)

solun-old

“…Оттогаш за таа влада ништо не се слушна. Таа како да пропадна во вечноста и спомените за неа ми останаа во паметта како за неуспешен обид на некои нивни политичари и агитатори.

И на 12 јуни оваа година одненадеж добив писмо од некаков барон Гундлаш, во коешто ми предлага да ми соопшти некои информации за Привремената ма­ке­дон­ска влада.

Потчинувајќи му се на стремежот на љубопитството, јас ја викнав кај себе оваа во секој случај несигурна личност, не толку со надеж за него­вите точни информации, колку за можноста да се запознаам со новиот тип политички шпион.

Пред мене се претстави мошне приличен млад човек, очевидно збркан од пре­зе­ме­ната намера.

Тој почна со препораките на својата личност што божем им е позната на грофорт Гат­цфељд и на Родиолински во Цариград, на нашето воено аташе во Пловдив, на ка­петанот Еку и на генерал аѓутантот во руска служба г. Глинка, на когошто му бил внук.

…јас побрзав да го предупредам дека ако дошол да бара материјални користи, тогаш може да не ми ги раскажува своите тајни и дека, од своја страна, самото негово обраќање кај мене ќе го зачувам во тајна.

На тоа баронот Гунтлаш ми одговори дека не му се потребни пари, туку дека сака само да се одмазди, да ги разобличи намерите на својот непријател Леонид Вулгарис, кај когошто бил тој секретар и кој божем го истерал од тоа место.

Потоа ми раскажа дека претставниците на привремената македонска влада  г. Си­мос, Вулгарис, Тико и др., откако го испратиле циркуларот во Солун, се упа­ти­ле во Пловдив, од каде што и ја воделе нелегалната работа.

Целата нивна дејност во последнава година се состоела во формирањето кол­ку што може повеќе разбојнички банди во Македонија. Со таква цел тие рас­пра­ќа­ле агенти низ земјата што на секакви начини го раз­ви­вале кај населението чув­ството за незадоволство од постојниот поредок и му нуделе да го срушат со си­ла.

Бандите се формиреале една по друга и се вооружувале со средствата на Прив­­­ремената влада, којашто божем имала и се уште има огромен ск­лад со оружје во Вар­на.

Немајќи можност да ја проверам вистинитоста на соопштеното, јас сум должен да му го потврдам на Вашето Превасходство фактот за вистинс­ко­то нам­но­жување на раз­бојништвото што постојано се пополнува од сел­ското население и се вооружува на на­чини што никому не му се познати.

Што се однесува за конечаната цел нашите настојувања на Прив­ре­ме­на­та вла­да, според зборовите на г. Гундлаш, таа се состои во и­сто­в­р­­емено движење на си­те разбојнички банди, во пожари, во експлозии на државните барутани, во оп­што револуционерно движење, во исте­ру­ва­ње на тур­ските власти итн.

Сето ова се претпоставува да се направи во текот на ова лето и Привремената вла­­да веќе ја пренесла овде својата резиденција, во Острово, бли­зу до Воден.

Симос, Таки и др. со своите приврзаници веќе поминале низ Солун, но Леонид Вул­га­­рис се уште се очекува, бидејќи задоцнил поради неговото ап­­сење од турс­ките влас­ти, од каде што сепак тој веќе успеал да избега.

Сигнал за општото движење ќе биде експлозијата на солунската ба­рут­на кула и за таа цел пристигнале овде неколку мрачни личности.

Баронот Гундлаш ми кажа уште многу други детали…

…Не придавајќи му полна верба на целово раскажување, јас, за секој слу­чај, сепак ги предупредив месните власти, со некои укажувања за прет­полаганиот развиток на ра­­ботите и тие го засилија речиси насекаде по­лицискиот надзор. Притоа реков дека си­­те овие информации ги имам до­биено со анонимно писмо и дека по секоја ве­ро­јат­ност се работи за не­која обична мистификација.

Истовремено, приложувајќи Ви го овде оригиналното писмо на баронот Гундлаш; имам чест најучтиво да го замолам Вашето Превасходство да наредите да ми се со­оп­шти мислењето на Германската амбасада за лич­носта на баронот, и ако тоа биде по­зи­тив­но, да ми дозволите да ис­пра­там во околината на Воден таен агент за наб­љу­ду­­вање на зло­на­мер­ниците што со своите злосторнички активности, по секоја ве­­ро­јат­ност, ќе го вовлечат во несреќа македонското христијанско на­се­ление што и без тоа не малку страда.

 АВПР, ф: Политархив, оп.482, 1881, д.1124, лл. 188-191 с об. Б. Ристовски, Македонија и македонската нација…, стр 197-199;

Најново од: Историја

Тајниот македонски комитет – основан 1885 година во Софија

Во втората половина на XIX век, во време кога Македонија била изложена на силни и меѓусебно спротивставени пропаганди, меѓу македонската интелигенција се појавуваат организирани обиди за афирмирање на посебноста на македонскиот народ, неговиот јазик и црковната самостојност. Еден од најзначајните такви рани обиди бил Тајниот македонски комитет во Софија. Формирањето на Тајниот македонски комитет Тајниот […]

Владеењето на Александар Македонски со провинциите Лидија и Карија

Историјата на Јонците покажува дека тие постојано го чувствуваа јаремот на туѓинецот како товар. Тие не се караа, туку ја почитуваа слободата како најголем благослов. Записот на Приен од третиот век ни дава благороден израз на оваа идеја кога вели: „Нема поголемо нешто за античкиот грчки човек од слободата“. На прашањето како Александар Македонски ги […]

Беличица во пламен – трагедијата од 19 септември 1944 година

На 19 септември 1944 година селото Беличица, во Горна Река, станало место на една од најтешките и најтрагичните борби во последните месеци од Народноослободителната војна во Македонија. Во нерамноправниот судир меѓу борците на Третиот тетовски партизански одред и многубројните балистички сили загинале 21 партизан, а по завршувањето на борбата биле убиени и 17 жители на […]

Зошто Македонија низ историјата била делена – и зошто борбата за нејзината историја трае и денес?

Македонија со векови се наоѓала на крстопатот меѓу Истокот и Западот, на простор низ кој минувале војски, трговски патишта, империи и интереси. Но зошто токму Македонија толку долго била предмет на војни, поделби, пропаганди и спротивставени историски претензии? И уште поважно: колку Европа знаела за сето тоа и зошто интересите на големите сили толку често […]

20 септември 1944: Во Софија се пишувало за правото на самоопределување на македонскиот народ

На 20 септември 1944 година, во период на крупни политички и воени промени на Балканот, во Софија било објавено пишување во весникот „Отечествен фронт“ во кое се говорело за правото на самоопределување на македонскиот народ и за значењето на АСНОМ. Документот, зачуван во збирка поврзана со Павел Шатев, претставува значајно сведоштво за политичката атмосфера непосредно […]

Дабничкиот масакр: крвавиот 19 септември 1942 кај Прилеп

На 19 септември 1942 година, во месноста Дабнички Завој, меѓу Прилеп и селото Дабница, се случил еден од најтрагичните настани од периодот на Втората светска војна во Македонија – Дабничкиот масакр. Настанот бил кулминација на повеќедневна акција на бугарските окупаторски власти против населението од Дабница и прилепските учесници и поддржувачи на Народноослободителното движење. Дабница – […]

Брз економски развој во Мала Преспа и голем отпор на населението против асимилацијата

Во периодот од 1926 до 1930 година во Мала Преспа бил забележан брз развој, особено во изградбата на нови куќи. Голем број луѓе кои по Грчко-турската војна заминале на печалба низ светот им испраќале значителни суми пари на своите семејства, а кога се враќале во родните села, со себе носеле и голем дел од заштедените […]

Почеток на битките на Александар Македонски во Мала Азија

Почеток на битките на Александар Македонски во Мала Азија Дел од романот „Александар Велики (Македонски)“ од Улрих Вилкен, во превод и приспособување на Славе Николовски-Катин – I дел Несомнено, како генерал на Лигата, првата должност на Александар Македонски била да ги ослободи античките грчки градови во Мала Азија од персискиот јарем. Меѓутоа, сè што било […]

To top