Песни за Македонија

Партизаните во втората светска војна ја пееја и разнесуваа низ цела Македонија песната: Излеговме ние смели партизани Над нас на Гоце знамето се веј… Во борба, во борба, во борба Македонски народе…. За света народна слобода Со песни и радост се мре… Од гроб станаа славните ѕидари На Круешевската Република, Гоце Делчев, Питу Гули, Карев, […]

Наше е сонцетоние со зборотќе ја помножиме неговата светлиназа да дојдемедо небото на историјатакаде што повторно се родијаѕвездите на Македонија. Ние песната ја имамекако гласникза натпревар со вечностакоја ја гледамепреку зениците на светотнасловена од иднината. САВО  КОСТАДИНОВСКИ

Македонијо!Прогледајсо искален вид на срцетона гордиот и непоколеблив Македонеци во корен исуши ја белата чума –иднинатада не ја проколне сегашноста! Македонијо!Послушајсо увото на сечија македонска душа –колку е жилава љубовта за татковинатаи со исконскиот глас на твоето имезгасни го огнот на белата чума! Впрочемод пепелтана една згасната нацијане се раѓаниту саката феникс птица. Македонијо!Не се […]

Матни дождовиод туѓо небосо загадени облациниз браздитена нашите ниви.Ровји од ведро небо.Поплави па суши.Мотиките занемениво очекувањена чисто небосо сончеви лачии румени самраци.‘Рѓа на остриците.Молк на плуговите.Лебното зрнониз класјетозадушено од каколсо отровно семеи јалови ‘ртулци.Пустоши пламеница.Црнее пепелница.Офка земјатамајка родилкаод слепите кртовизариени во утробатасо благослов оплодена.Корените подгризнати.Но, долги и жилави. Од моите “Оловни мониста”Розита Македонска Христовска

САВО  КОСТАДИНОВСКИ И да не сакашсепак во себе носишод крвта на зборот во твојата крви секогаш при рака ти е намислатаод зеница на окодо космичка големиназа сѐ што сакаш да пресметашво просторот на зборотмегдан да најдешИ да не сакашсепак во себе носиши ќе носишсо крвта на зборот во твојата крвсветлина на зборотЗборот може тајни да […]

САВО  КОСТАДИНОВСКИ Со векови претскажувалдека ќе постоиш,дека на бигоритеќе опстоиш,гордо исправена,и дека никогашнема да бидешзаборавена!Според пророкотмакедонски,не биди зачудена,што си на вечностосудена!

Ако еден дендомот ми стане туѓи ми се одмили,ќе морам да заминамлажејќи се себеси дека ќе го преболам.Само почекајте меустава да ми онемии очиве да ми ослепат,пред да изустам клетвии пред да видам стреисо гнезда напуштени. Дури и слепа и немасо душава ќе крикамсо лелек и со пискотод скрб по домот.Кога ќе премалами во сон […]

САВО  КОСТАДИНОВСКИ Што можат уште гените да ми кажатна мојата прадедовска комитска крв,освен доверливо комитски да општамсо зборот кој е живот, а животот збора тоа е зборот, кој од збор билта во мене многу ми значи и зрачида бидам дури и поет смелразгласен со стиховико со куршуми врел. Што можат уште гените да ми кажатна […]

ЗАВЕШТАНИЈА Обзорува денот од четири изгрејсонца со снопови светлина прекршени во парче црнозем на кое од камен живот се раѓа. Тука каде се’ започнува а никогаш духот не умира. Тука каде е зачната вечноста и бесмртноста исткаена од збиени нишки на искони. Тоа тука е токму овде каде времето оставило стапки и траги бележани со […]

САВО  КОСТАДИНОВСКИ Биди горда земјо на твојот народво срцата за тебе тој топлина чуватоплина со света божествена љубовспоред замислата на сонцето светложивот што ни дава овде да постоимета и како вечна светлина милаод денот убав што не ја двоимесо завет сме што бодри и храбридека и ние сакана земјоод тебе нема да се одвоиме Те […]

Кога во ноќтасе бараат две дланкинеизбежен е нивниот допир.Тогаш сите форми се губат.Сите геометриски фигури.Освен кругот.Опожарен кругод огнени јазицисо мирис на запалена кожа.Бранови во кружен тек.Набој на вжештена лаваод центарот кон кружницата.Тогаш се кинеи последната алкаод синџирот на свеста.Се губат димензии.Се рушат брани.Пукаат катанци. Р. Христовска,11.02.2018