Песни за Македонија

Панде Манојлов СУМ БИЛ…* Сум бил таксиратљија, сум бил кусурлија та ни очи ми се пуљет.. Беше сум бил од пустељија, Македонец од Голобрдо роден со слзи фољен жив на ѕеми на ѕемја македонцка… Да се чудиш и да се дервиш сега нешчо друго, друга свирка свирит, нов кијамет од Истока, не сме биле тоа […]

Саво Костадиновски ПРЕМРЕЖИЊА Пехарот на Балканот отсекогаш бил не со вино туку со крв полн На него е изделкан ликот на болката и на сите премрежиња Во ликот пак ги има мрачните слики на невремињата по Македонија Него не го будат ниту камбаните на векот од чие ехо се слушаат и клетви и крикови и […]

Виолета Петковска Кој си Ти без Македонија! Што си Ти без Македонија! Можеш ли без Македонија! Дали си Ти – Ти без неа! Првиот сончев зрак утрински, кој ако не те погали со топлина.. Можеш ли да живееш! Ој, ти мајко Македонијо што сум јас без тебе! Можеш ли да дишеш ако таа изутрина не […]

Автор: Р. Христовска ЕЛАТЕ Се’ уште ве чекам вас мои сопатници низ мракот во потрага по светлината. Се загубивме скршнувајќи кој натаму кој наваму по беспаќата без патокази. Елате овде вистинољупци да се собереме на едно место ние клетниците на векот, оти сте мои а јас ваша, сите родени од иста мајка благословена од творецот […]

Една голема, но трагична љубов: Никола и Бојка Вапцарови.  Песната која  и ја посветил на жена му пред да биде стрелан. ПРОШТАЛНА Понекогаш ќе ти доаѓам на сон, како нечекан и несакан гостин. Не ме оставај ти надвор, на патон,  вратата не ја лости. Ќе влезам тивко, кротко ќе седнам,  ќе вперам поглед во мракот […]

САВО КОСТАДИНОВСКИ ОХРИД Ох-рид! Тоа е изрека позната и мила, можеби и од времето пред Самоила, кога Охрид Лихнида била. Било како било- Охрид да се спомне секому му е мило. Низ црквите,манастирите, со конаците,иконите,фреските, на сите луѓе на светот им го покажуваме идентитетот.

Слобода за Македонија Виолета Петковска Додека душмански со клешта од месово ми кинете, не ми давате ниту да плачам. На крвавите болни рани сол ми истурате и не ме оставате тоа да го запомнам. Од утробава плодот ми го гризате за да не се роди и да знае која мајка го родила, од од чиј […]

Васил МАНЕВСКИ ЛАГА, КРАЖБА И ПРОДАЖБА Некој постојано лаже и краде Ги продава симболите стари златно-жолти Ненаситен апетит има, живи луѓе јаде Постојано нешто ветува, никако да го даде. О, трговци неразбрани, алчни и дрски Нема да ве спасат ни европските врски Трпението е при крај, народот веќе се крена Бара да ви се суди, […]

Васил Маневски ОБРАЌАЊЕ КОН ЕВРОПА  Ој, Европо, ти блуднице стара, Невозможното ти од нас го бараш! Каква вина Македонците сторија, За да се откажат од својата историја? Лицемерно некаква безбедност ни нудиш Покрај старите и нови сомнежи ни будиш. Се залагаш за мир, нудиш гаранција,  Едно вели Германија, а друго Франција. Ни одземаш државност, име, […]

Крали Марко Прилеп ми е престолнина Пелагонци од хомера, Македонци од Филипа, Филипа и Александар, апостоли и светии од Самоил собрани на истите Маркој Кули кај Цепенко опишани. Сета мудрост и умови од народот мудрувани од деца изучени и од цел свет паметени. Ој ти вило Равијојло, ој ти вило посестримо, заврти ги потоците отвори […]

Славко Јаневски Цветови В Тиквешко негде, в некое село, кај в слана тивко венеше цвете, – убија дете. Последна солза од око капна… кога на ридот есента стапна, в крви се изми утрото бело. И кога в зраци челикот светна последна мисла ко птица летна: “Мајка ми сама остана в село”. О, детски очи! Криевте […]

Панде Манојлов НА СЕВЕР НИШТО НОВО Ај, мајката, ај, стопанкина му, ај, пустињата… Роден беше дедо ми, во турско, 1892, и никогаш не му дадоа ни крстениче, ни тескере… Тој знаеше што е, но војни како војни, кој дојди така пиши го: едните Грк, другите Србин, третите Бугарин, четвртите Југословен… И сите тескере му даваа, […]