Песни за Македонија

Каролина Ристеска: ЦАРОТ САМОИЛ МАКЕДОНСКИ Се роди Тој во земја Стара Александрова, Се роди во Македонија Дете едно од браќа сакано, Од татко и мајка галено, Самоил име му дадоа И во името христово го покрстија. Славен тој стана Во своето Царство Македонија, Многу народи покори И земји освои Да го слави името македонско. Сакаше […]

САВО КОСТАДИНОВСКИ: МОЈОТ БАЛКАНСКИ БАЛКАН Сонот на Европа е мајчински и татковски – тој сака да ги прегрне сите нејзини народи. Но, што кога во грлото на химната на Европа гласот на Балканот како коска ѝ застанува та со Балканот и Библијата пред светот се срами штом и од најмала искра на зборот може војна да […]

Ајхан КАВАДАР: Македонија Македонија Имаш вода студена Имаш песна убава Имаш земја голема Ти си на балканот цвеќе Македонија Македонија Кој да биде душа дава За неговата родна земја И ја сум така Македонија Ти си на балканот цвеќе Македонија Македонија Што сакам оште еднаш Да те видам Македонија Тогаш да влезам цирна почва Ти […]

ПРЕД ПАМЕТНИКОТ НА ДЕЛЧЕВ Гане Тодоровски Вечерва со тебе да зборувам мислев и еве ме, дојдов во доцниов час, сив октомври рони пожолтено лисје, октомвриски ветер ме милува ете, октомвриска радост преполнила гради ечи в мојот глас. Јас пред тебе стојам, пред образот ладен што вечерва жив е а не занемен. Почнува низ градот ноќта […]

ДО ШТО ЛИ Е Пукни зоро утрино сонцето да го видам. Да му кажам да ме чуе што ми тежи на душава. Ако е исто, ако е едно на светот, зошто кога сум далеку не ме гали изгревот? Зошто на сред пладне душа не ми грее ко овде? Зошто ми е толку студено и нешто […]

“НАПУШТЕНОТО ОГНИШТЕ“ Како да ја гледам баба ми со татко ми во јасли на самарот од магарето, роден во мирисот на селското огниште, таму далеку во Македонија. Како да ја гледам таа солза, жешка ко пламен, која плаче по својто огниште, напуштено засекогаш оти заминав во белиот свет, негде далеку од Македонија. Каролина Ристеска Торонто, […]

САВО КОСТАДИНОВСКИ: МАКЕДОНСКАТА ИСТОРИЈА Неа ја пишувале комитите во крушевската корија, ја пишувале Прилеп, Куманово, создавајќи наша историја. Ја пишувале Гоце, Јане, Питу, и илјадници други борци, сите за нашата историја – биле и останале творци. Неа ја пишуваме и ние, денес, како и паднатите херои со нивните поморија; таа ќе биде вечна книга, вечна, наша, […]

Панде Манојлов МАЈКА МИ Беше мала по раст, ситничка, дробничка, со големо срце и душа полна со добрина како и сите мајки од Македонија… На лошото враќаше со арно и благослов, на душманите ако, им велеше, има кој да ни суди, и клетва не фрлаше, како и сите напатени мајки од Македонија… Само пишаното од […]

Васил МАНЕВСКИ: ЗАДУШЕНИ ЖЕЛБИ Поради трката по парите, Mногу илузии се срушени, И на младите и на старите, Многу желби се задушени! Вистинскиот труд веќе нема цена, Нечесната трговија секаде царува. За стотина евра се купува жена, На моќници задоллства да дарува. Веќе не постои ни морал, ни етика, Кичот во уметноста стана мода, Заборавивме […]

Розита Македонска Христовска ДА СИ ВЕТИМЕ Ако од утре загасне нашиот оган за кој мислевме дека ќе биде вечен, ќе дувнеме ли во него заедно во еден здив за да прснат искри и повторно да се разгори пламенот во огништето, или ќе црпнеме од пепелта па ќе ја фрлиме врз жарот што одвај тлее како […]

САВО КОСТАДИНОВСКИ: БОТУШЕ, ТИ И ТВОИТЕ  ХЕРОИ БОРЦИ Ботуше, ти и твоите херои борци темел си на славна сторија, врз кои, Комити, Илинденци и АВНОЈ ци изградиле дел од Македонската историја. Ботуше,ти силен глас на Комитата Костадин, Војводата, Капиданот смел, кој храбро се борел со неговите борци за слобода мила, за денот бел. Траги тие оставиле […]

Споменот клокоти како варовник во вода.. Мајката, во една рака, земја, во друга рака босилек има. Само да крикне. Само да офне. Живо дрво заклано а од коренот, вода извира, меѓу вчерашната ноќ и денешниот ден. Само еден чекор, чекорот станува црвен.. Каде сте? Прадедовци, Илинденци, Земјо црвена? Времето го тргате, заминува, заминува… Ќе заборавиме…. […]