Песни за Македонија

САВО КОСТАДИНОВСКИ: МАКЕДОНИЈА, ВОЈНИТЕ И СВЕТОТ

Savo

1Savo

САВО КОСТАДИНОВСКИ: МАКЕДОНИЈА, ВОЈНИТЕ И СВЕТОТ

За бесмислените војни

и на поетот

зборовите

во огнот му се кријат

но

штом зборот бил

на почетокот на светот

тогаш

не е доцна

со огнени стихови

за војните да се пишува.

Затоа

по воинствената мапа на Македонија

тешко се изодуваат

времињата на неправдите

та колку и да се држиш

во денот буден –

животот си одминува.

Исто како животот

на водите на Вардар

така и животот на македонскиот народ

со векови се влева

во еден друг век.

За жал

сè уште не е изграден

тој мост

по кој ќе можеме

со идентитетот да поминеме

на страната на вистината

или

треба да чекаме

Европа да ја отвори

завесата на правдата?!

А како

кога таа самата

уште не ги одболувала

нејзините детски болести

та уште не е на возраст

кога ќе се одврзе јазолот

на европскиот дух:

кога ќе завладее европејството

и кога Европа ќе прогледа

со сончевото око на човештината

без да ѝ се испомешаат

соништата на иднината.

Така е

на многу места по светот

а и со децата

кои уште во мајкина си утроба

сонувале војни.

Всушност

до каде што човекот по светот

победувал со својата одмазда –

таквата победа

до безживотност му се скаменувала.

Значи

штом човекот победува

само со животот на смртта

тогаш

залудно е

и во пепелта на историјата

да ја бараме

химната на нашата иднина.

Најново од: Песни за Македонија

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

Песна за Александар Цар Македонски

Се провикна млад Александре, се провикна сред Македонија, та запали коња Букефала, Букефала, коња крилатога. „Слушајте ме, мои верни друзи, мои друзи, силни војводи, тесно ми е во оваа земја, мал е светот за јуначко срце!“ Па подигна силна си војска, нареди ја фаланга камена, со копјата в небо што се бодат, со штитови сонце […]

Црно му било пишано на Александар Турунџев

Црно му било пишано на Александро Турунџе, шеснајсгодишен војвода, на седумнајста го фатија.   Го турија во зандани, во тие тесни долапи, чифте белегзии на раце, и дробен синџир на гуша.   Телеграм дојде од Стамбол за Александар Турунџе, да си ја види невестата и својте дробни дечиња.   Го изведоа на Ат-пазар, му ја […]

Методија Шаторов – Шарло

Песната на Томе Велјановски – Марулецот е посветена на животот, револуционерната дејност и трагичната смрт на Методија Шаторов – Шарло, македонски комунист, национален деец и борец за признавање на самобитноста на македонскиот народ. Во Прилепа градот, во Ѓогдере Маало,на десеттиот јануарски ден, во 1897 година,Тасејца Шаторова машко дете родила,нункото името Методија му го дал. Порасна […]

Гордана Димовска : Света земја

Ти не си чудо, ти си светлина на светот. Ти си дрво со длабоки корени. Многупати некој ги кршел твоите гранки, удирал и во коренот, но ти сепак имаш некоја сила – не дозволуваш сосем да те уништат. На твоите гранки лисја се веат, шепотат и дење и ноќе. Ги будат другите цветови и тревки, […]

Гордана Димовска : Восклик за Македонија

Од ехото на минатото, низ бури и низ пламен, се раѓаше слободата како никулец од камен. Низ векови на ропство, на поделби и крик, македонскиот народ го чуваше својот лик. И дојде тој септември, тој историски ден, кога сонот на претците беше овековечен. На Осми септември, со гордост во очи, народот силно, со еден глас, […]

Црна се чума зададе

Црна се чума зададе, таму долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Кој ќе се јунак избере чумата да ја пропади? Се избрал јунак, се нашол — млад Делче, млади војвода. Тој појде в Македонија чумата да ја пропади. Црн ми се облак зададе, пак долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Дали […]

Александар Македонски на поаѓање во поход

Александар Македонски на поаѓање во поход Никогаш веќе нема да те видам на чардаците, ниту како наведната собираш летина. Никогаш нема да го чујам клепањето на косата ниту клепањето на воденичкиот камен во реката. Никогаш веќе нема да се вратат ни деновите, ни месеците, ни годините пред куќата, во дворот на чардаците и амбарите. Никогаш […]

To top