Песни за Македонија

ПЕСНА ЗА ЛАЗОР ВОЈВОДА

hqdefault

hqdefault

https://youtu.be/6Npc-MkbRhY?t=14

Бог да го бие Лазор Војвода

Што ми нарами тенкана пушка.

Што ми запаша острана сабја,

Па ми отиде во Вранештица.

Па ми пособра вранештичани,

Вранештичани све добри луѓе.

Ој, ој ви вие вранештичани,

Утре ќе ојме за Мечкин Камен.

Бог да го бие Герасимо,

Што му одговори на Лазора:

Ој, ој ти тебе Лазор Војвода

Вчера сум дошло дури од Влашко.

Вчера сум дошло дури од Влашко

Со мојта мајка и мојта жена

Со мојта мајка и мојта жена

Со мојте деца, деца малечки

Утре го чекам денот Петковден

Кој ќе ми чека милите гости

Што се налути Лазор Војвода

Па ми откачи Нагант револвер

Ој, ој ти тебе море Герасим

Стануј на нозе, нозе јуначки

Тогај ми стана море Герасим

И ми нарами тенкана пушка

Па ми киниса Латоска бука

Сланечко село долу Пуста Река

Таму загинаја за слободата

За слободата на жална Македонија.

Стара народна песна испеана за војводата Лазор Груески, родум од село Белица. Снимката е направена во селото Пуста Река (крушевско), во 1988 година од страна на неговиот внук, Дејан Маркоски.

Кога селаните дознале кој е човекот кој сака да го посети гробот на војводата му направиле топол пречек испејувајќи му ја оваа песна која ја зачувале од своите предци во спомен на Лазор војвода, човекот кој ги чувал од репресиите.

Ова е една од оние песни кои речиси сигурно би паднале во заборав ако не се забележани на ваква снимка.

Најново од: Песни за Македонија

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

Песна за Александар Цар Македонски

Се провикна млад Александре, се провикна сред Македонија, та запали коња Букефала, Букефала, коња крилатога. „Слушајте ме, мои верни друзи, мои друзи, силни војводи, тесно ми е во оваа земја, мал е светот за јуначко срце!“ Па подигна силна си војска, нареди ја фаланга камена, со копјата в небо што се бодат, со штитови сонце […]

Црно му било пишано на Александар Турунџев

Црно му било пишано на Александро Турунџе, шеснајсгодишен војвода, на седумнајста го фатија.   Го турија во зандани, во тие тесни долапи, чифте белегзии на раце, и дробен синџир на гуша.   Телеграм дојде од Стамбол за Александар Турунџе, да си ја види невестата и својте дробни дечиња.   Го изведоа на Ат-пазар, му ја […]

Методија Шаторов – Шарло

Песната на Томе Велјановски – Марулецот е посветена на животот, револуционерната дејност и трагичната смрт на Методија Шаторов – Шарло, македонски комунист, национален деец и борец за признавање на самобитноста на македонскиот народ. Во Прилепа градот, во Ѓогдере Маало,на десеттиот јануарски ден, во 1897 година,Тасејца Шаторова машко дете родила,нункото името Методија му го дал. Порасна […]

Гордана Димовска : Света земја

Ти не си чудо, ти си светлина на светот. Ти си дрво со длабоки корени. Многупати некој ги кршел твоите гранки, удирал и во коренот, но ти сепак имаш некоја сила – не дозволуваш сосем да те уништат. На твоите гранки лисја се веат, шепотат и дење и ноќе. Ги будат другите цветови и тревки, […]

Гордана Димовска : Восклик за Македонија

Од ехото на минатото, низ бури и низ пламен, се раѓаше слободата како никулец од камен. Низ векови на ропство, на поделби и крик, македонскиот народ го чуваше својот лик. И дојде тој септември, тој историски ден, кога сонот на претците беше овековечен. На Осми септември, со гордост во очи, народот силно, со еден глас, […]

Црна се чума зададе

Црна се чума зададе, таму долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Кој ќе се јунак избере чумата да ја пропади? Се избрал јунак, се нашол — млад Делче, млади војвода. Тој појде в Македонија чумата да ја пропади. Црн ми се облак зададе, пак долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Дали […]

Александар Македонски на поаѓање во поход

Александар Македонски на поаѓање во поход Никогаш веќе нема да те видам на чардаците, ниту како наведната собираш летина. Никогаш нема да го чујам клепањето на косата ниту клепањето на воденичкиот камен во реката. Никогаш веќе нема да се вратат ни деновите, ни месеците, ни годините пред куќата, во дворот на чардаците и амбарите. Никогаш […]

To top