Песни за Македонија

ПЕСНА ЗА ЛАЗОР ВОЈВОДА

hqdefault

hqdefault

https://youtu.be/6Npc-MkbRhY?t=14

Бог да го бие Лазор Војвода

Што ми нарами тенкана пушка.

Што ми запаша острана сабја,

Па ми отиде во Вранештица.

Па ми пособра вранештичани,

Вранештичани све добри луѓе.

Ој, ој ви вие вранештичани,

Утре ќе ојме за Мечкин Камен.

Бог да го бие Герасимо,

Што му одговори на Лазора:

Ој, ој ти тебе Лазор Војвода

Вчера сум дошло дури од Влашко.

Вчера сум дошло дури од Влашко

Со мојта мајка и мојта жена

Со мојта мајка и мојта жена

Со мојте деца, деца малечки

Утре го чекам денот Петковден

Кој ќе ми чека милите гости

Што се налути Лазор Војвода

Па ми откачи Нагант револвер

Ој, ој ти тебе море Герасим

Стануј на нозе, нозе јуначки

Тогај ми стана море Герасим

И ми нарами тенкана пушка

Па ми киниса Латоска бука

Сланечко село долу Пуста Река

Таму загинаја за слободата

За слободата на жална Македонија.

Стара народна песна испеана за војводата Лазор Груески, родум од село Белица. Снимката е направена во селото Пуста Река (крушевско), во 1988 година од страна на неговиот внук, Дејан Маркоски.

Кога селаните дознале кој е човекот кој сака да го посети гробот на војводата му направиле топол пречек испејувајќи му ја оваа песна која ја зачувале од своите предци во спомен на Лазор војвода, човекот кој ги чувал од репресиите.

Ова е една од оние песни кои речиси сигурно би паднале во заборав ако не се забележани на ваква снимка.

Најново од: Песни за Македонија

За Андон Дончевски – наша гордост и жива легенда

Легендата на црвено-црните Од Кавадарци тргна, по скопската трева, со секој негов гол публиката се крева. Со грбот на Вардар и со срце свое, на теренот беше стрелец што победи брои. Двесте и седумнаесет пати мрежата ја затресе, секој негов удар нова радост донесе. Со оган во градите, со молња во чекорот, остави трага во […]

Песна за Гоце

Автор: Венко Марковски Горо ле сестро ајдушка Горо ле, мајко јуначка Зошто ле горо, зашуми Кога ни ветре не дувна? Дал ми те јунак наминал Со стара верна дружина? Дал ми те некој проколна За вековечни времиња. Ил ми те нешто исплаши, Исплаши памет помами? Горо ле, не трај – прозбори, Тешка ми рана отвори. […]

Чуварот на македонскиот копнеж

Посветено на Мане Јаковлески Од убавото Зубовце, под Шара што спие, тргна едно момче со младост во гради. Но во туѓина, каде германски дожд лие, за родниот крај нешто во него врие. Тргна нови соништа да гради. Во Берлин далечен, сред туѓото сивило, Маноил силно го чуваше пламенот свет, пламенот што растеше сè поголем и […]

11 – ти Октомври

11 Октомври Од тешкиот покров на ропската ноќ се роди крик, се роди моќ. Во Прилеп град, под Маркови кули, се разбуди секој што ропство го куди. И Куманово во слободарска зора запали оган што надеж отвора. Пукна првата пушка, одекна глас: „Доста е ропство, дојде нашиот час!“ Не за туѓи круни, не за туѓи […]

Љубов за мојата родна земја

Заминавме со куфери полни со тага и надеж, преку сини мориња, кон далечни, туѓи градови. Таму сонцето нема ист топол сјај, а ноќите се студени како непознати прагови. Но колку и да нè водат патиштата низ светот, македонскиот корен и во туѓа земја никнува. Во Мелбурн, Детроит, Торонто, среде Европа, па и на крајот од […]

Лирско писмо за Волф Ошлис

Саво Костадиновски Волф Ошлис (29 септември 1941, Кенигсберг – 18 август 2026) бил германски славист, македонист, политиколог, публицист и еден од најголемите странски пријатели и афирматори на Македонија. Германскиот славист, македонист, политиколог, публицист и универзитетски професор Волф Ошлис повеќе од половина век го проучува и го афирмира македонскиот јазик, историјата и културата. Во време кога […]

ВТОРАТА МАКЕДОНСКА УДАРНА БРИГАДА

На 20-от декемвриски ден, во 1943 лето, во Егејот долу, во Фуштани село, близу до Сопота града, се роди Втората македонска ударна бригада. Се исполни планот на Кузман и Ченто, протестираше генералот Вукмановиќ – Темпо. Бригадата ја сочинуваа неколку стотини борци, командантот е Туриманџоски Димче – Горски. Низ тиквешко поле, бригадата оди, многу борби со […]

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

To top