Пејо Јаворов!
(На Гоце Делчев)
Ден денувам
Ден денувам – к’тишта потајни,
ноќ ноќувам – п’тишта незнајни.
Нeмам тато, ниту мама –
тато да ругае, мама да ридае…
Леле моја ти Пирин планино,
море црно цариградско вино.
С’ враг врагувам – мера според мера,
с’ благ благувам – вера зарад вера.
Немам братец, ни сестрица –
братец да ме фали, а сестра да жали…
Леле моја сабја халосија,
море љута одринска ракија.
Бог богува – нека си богува,
цар царува – века ли царува?
Немам либе, прва љубов,
мене да очек’ва и да ме оплак’ва…
Леле моја пушка огнебојка,
море тенка солунска девојка.
