Македонска Нација
Честит Петковден на сите што го слават!
Именден празнуваат: Петко, Петкана, Параскева, Пенка…
Во народната вера, Света Петка се почитува како заштитничка од несреќи и болести, поради што народот ја нарекува и мајка Параскева. Со нејзиното име се поврзуваат многу извори, познати како петочни води, на кои народот им припишува лековитост.
Во многу домови во Македонија, Петковден е куќна слава — ден кога се пречекуваат гости, се палат кандилото и свеќата, а срцето се исполнува со мир и благодарност.
Во секој дом што го слави овој празник живее нешто свето, наследено од предците и пренесувано од колено на колено. Куќната слава е и завет да ги чуваме верата, семејството и Македонија, како што ги чувале нашите предци во тешки времиња и низ големи страдања.
Света Петка е симбол на тивката сила на жената, на трпението и надежта. Нејзиниот пример нè потсетува дека и во најтешките мигови треба да ја зачуваме вербата во доброто.
Петковден ни влева утеха дека не сме сами, дека Бог е со нас, а Света Петка се застапува во молитвите за нас и за сите што ги љубиме.
Во време кога секојдневните грижи често нè оддалечуваат од традицијата и духовноста, куќната слава повторно нè собира околу трпезата и нè враќа кон верата, чесноста и семејната блискост.
Кога за Света Петка ќе го прекршиме лебот и ќе ги запалиме кандилото и свеќата, да се сетиме на оние што живеат во нашите молитви и спомени, на мајчината рака, татковиот благослов и детскиот смев што сведочи дека животот продолжува, и да се помолиме за здравје на сите нас, мир во домовите и благослов на Македонија, со сила да ги чуваме наследените вредности и со срце да создаваме нови.
Нека Света Петка ни донесе здравје, љубов и топлина во секој дом, а нашата Македонија нека ја благослови со сплотеност и светлина.
Амин!
Света Петка низ рај шета
Народна песна
Света Петка низ рај шета,
ми ги фати двете раце,
Света Петка по рај шета,
ми ги фати двете нозе.
Света Петка по рај шета,
ми ги ослепе двете очи.
Па ме фати за десна рака,
ме одведе посветена црква,
ми ги пушти мене двете раци.
Ме одведе посветен манастир,
ми ги пушти двете нози.
Ме одведе на посветен камен,
ми ја пушти мојата сила.
Ме одведе посветена вода,
ми ги изми двете очи.
