Премиерот на владата на Република Македонија одржа средба со бизнис-претставници од воената индустрија на САД, како и со официјални претставници од американската администрација задолжени за оваа област.
Разговарано е за потенцијални инвестиции, проширување на инвестициските планови и ставање на располагање на расположливите ресурси.
Нашата цел е преку сериозни и долгорочни партнерства да отвораме нови можности за инвестиции, технолошки развој и јакнење на домашните капацитети изјави Мицкоски.

Замислете на ваква средба, со луѓе од ваков калибар, да седне Зајко – „едно евро за Вицето, едно за црквата“ – или шефот на Модуларната болница…
А што би им кажале?
„Љубави моја“? Лотарија? Модуларна болница? „Само уште ова“?
Тешко дека нешто од тој политички репертоар би било тема за разговор со луѓе од врвот на американската воена индустрија и со официјални претставници на американската администрација.
Таму на маса се инвестиции, стратегиски ресурси, критични минерали, технологија, развој на домашните индустриски капацитети, безбедност и долгорочна соработка. Таму се разговара со бројки, проекти, конкретни понуди и државни интереси – не се прави муабет за пазарот во Горни Милановац.
Замислете ја само сцената: од едната страна луѓе што разговараат за милионски инвестиции, современи технологии, стратегиски ресурси и долгорочни интереси, а од другата страна нашиве политички „експерти“, со добро познатиот домашен репертоар под мишка.
И за што би разговарале?
За потенцијалот и ресурсите на Македонија?
За привлекување американски инвестиции?
За развој на домашната индустрија?
За стратегиско партнерство со САД?
Или, можеби, прво некој би требало да им објасни дека на вакви средби не се оди со празни политички пароли и прес-конференции за домашна употреба, туку со конкретни проекти, ресурси, знаење и јасно дефинирани државни интереси.
Токму ваквите средби покажуваат што значи пред сериозни меѓународни партнери да се разговара за економија, инвестиции, технологија, безбедност и иднината на државата – наместо да се игра дневнополитички театар за домашна публика.
Македонија има потенцијал.
Има ресурси.
Има стратегиска положба.
Има можности што треба да се претворат во инвестиции, нови работни места, технолошки развој и посилна домашна економија.
Прашањето е кој, со што и на кој начин ги претставува тие можности пред светот.
Господ ја чува Македонија!

