Наместо да ги прифати препораките на ОБСЕ и ОДИХР и да придонесе за поправеден изборен процес, СДС покажа политичка незрелост и со илјадници амандмани го блокираше законот што мораше да се донесе со широк политички консензус
СДС уште еднаш покажа дека теснопартиските интереси им се поважни од демократските стандарди, правата на граѓаните и интересите на македонската дијаспора.
Наместо конструктивно да учествува во донесувањето на новиот Изборен законик и да ги прифати препораките и забелешките на ОБСЕ и ОДИХР, оваа партија избра блокада. Со поднесувањето на околу 13.000 опозициски амандмани, практично беше оневозможено законот навреме да биде разгледан и донесен во Собранието.
Ова не е обична парламентарна тактика. Станува збор за свесно попречување на закон што е од суштинско значење за демократскиот изборен процес во Македонија.
Изборниот законик е еден од законите што мораше да бидат донесени со широк политички консензус. Изборните правила не смеат да бидат производ на волјата на само една политичка партија, без разлика дали таа е на власт или во опозиција. Тие мора да бидат резултат на договор меѓу сите релевантни политички субјекти, бидејќи според тие правила сите партии ќе учествуваат на изборите.
Токму затоа одговорноста на СДС е уште поголема.
Наместо да покаже политичка зрелост и да помогне во создавањето поправеден, потранспарентен и посовремен изборен систем, партијата се одлучи за филибастеринг. Во услови кога секоја политичка партија може со илјадници амандмани да го блокира донесувањето на законот, неопходни се политичка волја, одговорност и меѓупартиски договор.
Особено загрижува фактот што една од најважните теми во измените на Изборниот законик беше учеството на македонската дијаспора во изборниот процес.
Македонците што живеат надвор од татковината не се граѓани од втор ред. Тие се составен дел од македонскиот народ и од државата. Со својата работа, инвестиции, дознаки и постојана поддршка на своите семејства, со децении даваат огромен придонес за Македонија.
Но кога треба да го остварат своето уставно право на глас, пред нив постојано се поставуваат нови пречки.
Наместо политичките партии да бараат начин како да им го олеснат гласањето на македонските иселеници, СДС придонесе Изборниот законик воопшто да не биде донесен. Со тоа не беше блокирана само една законска постапка, туку повторно беа блокирани правата на илјадници македонски граѓани во странство.
Тоа отвора сериозно прашање: зошто СДС толку упорно се спротивставува на поголемо и поефикасно учество на дијаспората во изборниот процес?
Дали стравува од политичката волја на Македонците надвор од државата? Дали смета дека нивните гласови не ѝ одговараат? Или, можеби, повторно се обидува да му угоди на нашиот источен сосед, кому силна, организирана и национално свесна македонска дијаспора очигледно не му одговара?
Кога една партија систематски го попречува учеството на дијаспората, а истовремено лесно ги прифаќа барањата што доаѓаат однадвор, сомнежите се неизбежни.
СДС постојано зборува за Европа, демократски стандарди и владеење на правото. Но кога требаше конкретно да ги поддржи препораките на ОБСЕ и ОДИХР, избра блокада.
Доколку СДС навистина се залагаше за европски стандарди, ќе учествуваше во подобрувањето на предложените решенија. Ќе понудеше аргументи, конкретни предлози и разумен број амандмани.
Наместо тоа, поднесе околу 13.000 амандмани, бројка што сама по себе покажува дека целта не била законот да се подобри, туку да се спречи неговото донесување.
Тоа не е демократија. Тоа е злоупотреба на демократските механизми за блокирање на демократијата.
Со блокирањето на Изборниот законик, СДС не ѝ нанесе штета само на власта. Ѝ нанесе штета на државата, на демократскиот процес и на македонските граѓани, особено на оние што живеат во дијаспората.
И додека СДС повторно ќе зборува за демократија, Европа и европски стандарди, македонската јавност треба да се сети кој го блокираше законот со кој тие стандарди требаше да бидат преточени во пракса.
Уште поважно, македонската дијаспора треба добро да запомни кој повторно ја остави надвор од вистинскиот политички и изборен живот на татковината.
