За време на посетата на претседателката на Македонија, Гордана Сиљановска-Давкова, и министерот за надворешни работи и надворешна трговија, Тимчо Муцунски, во Софија, македонската страна уште еднаш ја нагласи определбата за градење добрососедски односи засновани на меѓусебна почит, европски вредности и конструктивна соработка. Пораките беа насочени кон иднината, економската соработка, регионалната стабилност и надминувањето на недоразбирањата преку дијалог.
Од бугарска страна, пак, во преден план повторно беа ставени прашањата за внесувањето на Бугарите во Уставот, толкувањето на историјата, културното наследство, работата на историската комисија и идентитетските теми што со години ги оптоваруваат односите меѓу двете држави.
Токму затоа граѓаните со право прашуваат: дали СДС навистина не ги гледа овие процеси или едноставно одлучува да ги игнорира?
Сите во раководството на СДС носат темни очила и заштита за уши? Не гледаат и не слушаат дека барањата од Софија одамна не се сведуваат само на внесувањето на Бугарите во Уставот? Не ги слушаат ли изјавите на бугарските политичари? Не ги читаат ли документите и ставовите што со години се пласираат во јавноста?
Или можеби проблемот не е во тоа што не гледаат и не слушаат, туку во тоа што не сакаат да признаат дека реалноста е многу покомплицирана од политичката приказна што со години ѝ ја продаваат на јавноста? Или, пак, се на некаков начин политички заложници на политиките што самите ги прифатија во минатото?
Македонија во изминатите години направи сериозни отстапки со надеж дека ќе добие јасна европска перспектива. Беа носени тешки одлуки што длабоко го поделија општеството. На граѓаните им беше ветувано дека секој компромис ќе биде последниот чекор кон европската цел. Но наместо конечна разврска, по секој компромис следуваше нов услов, ново барање или нова пречка.
Токму затоа денес довербата на граѓаните е значително намалена. Не затоа што се против Европа, туку затоа што не сакаат повторно да слушаат ветувања што подоцна ќе се покажат како неточни.
Затоа Македонците добро ја знаат народната мудрост: „Кога ќе се изгориш на жешко млеко, дуваш и на јогурт“.
Таа мудрост не е израз на тврдоглавост, туку на искуство. Народот веќе еднаш, двапати, па и повеќепати беше убедуван дека следниот компромис ќе биде последен. Денес, кога повторно му се нуди истата приказна, сосема природно е да бара гаранции, јасни позиции и искреност.
А токму тоа е она што недостасува во настапите на СДС. Наместо искрен разговор за сите предизвици што стојат пред Македонија, граѓаните повторно слушаат поедноставени пораки дека проблемот има само едно решение.
Затоа, пред да ги убедуваат граѓаните што треба да прави Македонија, можеби е време во СДС прво да ги тргнат темните очила и заштитата за уши. Така полесно ќе можат да видат и да слушнат што навистина се случува околу нив.
