Песни за Македонија

Белата жена од белата земја

ruza-spasovska

ruza-spasovska
Ружа Спасовска

Ме прашуваш од каде сум?!
Што ми лицето било бело,
што ми косата била руса,
та и очите мои сини.

Ме прашуваш од кај ми е потеклото,
Од кај ми се корените –
дал од земја некоја северна
ил од далечна Русија?

Што те чуди мојто лице бело?
Па јас сум си од земја Бела!
Што те чудат моите очи
што синеат како Белото Море,
а од сонцето милувани косите руси.

Што те чуди снагата ми бела,
на Бела земја пораснала,
од Белдар вода пиела,
во Белото Море се капела,
на градите бел крст носела.

Низ Бела Земја, Белдар река тече,                                                                                           
од Бела Планина извира
во Белото ни Море се влива;
Од Белата Планина па до Белото Море,
на секој камен бел крст има.

Кога мојта баба блажена била
на тешка преселба не тргнала
на огниште останала
прапрабаба ми ја родила;
Родот нејзин сѐ уште трае,
не се чуди што бела сум јас
и внуките  мои ти се доказ.

Роднините мои на север тргнале
нови земји населиле,
словото го понеле
и Словени ги нарекле.
Писменост рашириле
и царства оснивале,
на поклонение во Бела Земја се враќале
и од тука благослови земале.

Поздрави ги моите бели роднини                                                     
во земји Дар-дадени
и оние
зад  Карпатите преселени.
Поздрави ги и кажи им
за гените наши Македонски
Раскажи им за
Деца храбри од Белата земја
и кажи им да не заборават
од каде потекнуваат –
Од
МАКЕ   ДОНА               ИА
МАЈКА ГОСПОЃА НА ЗЕМЈАТА!

Ние народ на Небесниот Господар сме,
деца на Големата Небесна Мајка
со духот Божји Македон
од земја
МАКЕ ДОНА ИА
МАКЕДОНИЈА МАЈКА НА СВЕТОТ Е!

Најново од: Песни за Македонија

За Андон Дончевски – наша гордост и жива легенда

Легендата на црвено-црните Од Кавадарци тргна, по скопската трева, со секој негов гол публиката се крева. Со грбот на Вардар и со срце свое, на теренот беше стрелец што победи брои. Двесте и седумнаесет пати мрежата ја затресе, секој негов удар нова радост донесе. Со оган во градите, со молња во чекорот, остави трага во […]

Песна за Гоце

Автор: Венко Марковски Горо ле сестро ајдушка Горо ле, мајко јуначка Зошто ле горо, зашуми Кога ни ветре не дувна? Дал ми те јунак наминал Со стара верна дружина? Дал ми те некој проколна За вековечни времиња. Ил ми те нешто исплаши, Исплаши памет помами? Горо ле, не трај – прозбори, Тешка ми рана отвори. […]

Чуварот на македонскиот копнеж

Посветено на Мане Јаковлески Од убавото Зубовце, под Шара што спие, тргна едно момче со младост во гради. Но во туѓина, каде германски дожд лие, за родниот крај нешто во него врие. Тргна нови соништа да гради. Во Берлин далечен, сред туѓото сивило, Маноил силно го чуваше пламенот свет, пламенот што растеше сè поголем и […]

11 – ти Октомври

11 Октомври Од тешкиот покров на ропската ноќ се роди крик, се роди моќ. Во Прилеп град, под Маркови кули, се разбуди секој што ропство го куди. И Куманово во слободарска зора запали оган што надеж отвора. Пукна првата пушка, одекна глас: „Доста е ропство, дојде нашиот час!“ Не за туѓи круни, не за туѓи […]

Љубов за мојата родна земја

Заминавме со куфери полни со тага и надеж, преку сини мориња, кон далечни, туѓи градови. Таму сонцето нема ист топол сјај, а ноќите се студени како непознати прагови. Но колку и да нè водат патиштата низ светот, македонскиот корен и во туѓа земја никнува. Во Мелбурн, Детроит, Торонто, среде Европа, па и на крајот од […]

Лирско писмо за Волф Ошлис

Саво Костадиновски Волф Ошлис (29 септември 1941, Кенигсберг – 18 август 2026) бил германски славист, македонист, политиколог, публицист и еден од најголемите странски пријатели и афирматори на Македонија. Германскиот славист, македонист, политиколог, публицист и универзитетски професор Волф Ошлис повеќе од половина век го проучува и го афирмира македонскиот јазик, историјата и културата. Во време кога […]

ВТОРАТА МАКЕДОНСКА УДАРНА БРИГАДА

На 20-от декемвриски ден, во 1943 лето, во Егејот долу, во Фуштани село, близу до Сопота града, се роди Втората македонска ударна бригада. Се исполни планот на Кузман и Ченто, протестираше генералот Вукмановиќ – Темпо. Бригадата ја сочинуваа неколку стотини борци, командантот е Туриманџоски Димче – Горски. Низ тиквешко поле, бригадата оди, многу борби со […]

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

To top