Песни за Македонија

Земјо Македонска

lence-klekackoska

Очи на душмани ти им измами
а не ги ослепи, знаат дека туѓа си
а толку убава си
кога тебе те гледаат мерак на
душата срце им заигра почнаа
одма за тебе да сонуваат како
од небо да се сибнат како земјо
моја Македонска да ми те украдаат
долго време од нив патиме но никако
не можиме да сватиме зошто сакаат
име наше да ни сменаат зошто нас
да не немат
зарем ние не сме луѓе
зарем ние право немаме
и ние како другите во
своја земја таткова слободно
да живееме
и сега кога од домови не избрка
и далеку живеме во слободна
Австралија нема да се плашиме
име наше свето да си браниме
од никого не го крадиме тоа ние е
коренот тоа ни е стеблото кое
пушта гранки млади фиданки
наши идни поколенија аманет
од дедовци што носат се што
не е Македонско нема да
жалаат кои се против нашето
име и земја да косат
кога вас душмани ќе
ве снема тогаш зумбули
ќе цветаат над нашите села
песна ќе ечи на секаде да се
слуша Македонија ќе остане цела
солзи чисти од радост лееме знаме
Македонско си вееме кога на ниви
Македонски жолто златно жито си
жнееме и за тебе Македонијо пееме
срце ми се смее кога гледам
како од мака душман пука не
сака песна Македонска да слуша
да седи тука, ако  нешто лошо гркне
одма тука нека цркне
земја Македонска уште многу години
 Илинден ќе слави кога има такви луди глави.

lence-klecakoska
Ленче Клекачкоска

Најново од: Песни за Македонија

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

Песна за Александар Цар Македонски

Се провикна млад Александре, се провикна сред Македонија, та запали коња Букефала, Букефала, коња крилатога. „Слушајте ме, мои верни друзи, мои друзи, силни војводи, тесно ми е во оваа земја, мал е светот за јуначко срце!“ Па подигна силна си војска, нареди ја фаланга камена, со копјата в небо што се бодат, со штитови сонце […]

Црно му било пишано на Александар Турунџев

Црно му било пишано на Александро Турунџе, шеснајсгодишен војвода, на седумнајста го фатија.   Го турија во зандани, во тие тесни долапи, чифте белегзии на раце, и дробен синџир на гуша.   Телеграм дојде од Стамбол за Александар Турунџе, да си ја види невестата и својте дробни дечиња.   Го изведоа на Ат-пазар, му ја […]

Методија Шаторов – Шарло

Песната на Томе Велјановски – Марулецот е посветена на животот, револуционерната дејност и трагичната смрт на Методија Шаторов – Шарло, македонски комунист, национален деец и борец за признавање на самобитноста на македонскиот народ. Во Прилепа градот, во Ѓогдере Маало,на десеттиот јануарски ден, во 1897 година,Тасејца Шаторова машко дете родила,нункото името Методија му го дал. Порасна […]

Гордана Димовска : Света земја

Ти не си чудо, ти си светлина на светот. Ти си дрво со длабоки корени. Многупати некој ги кршел твоите гранки, удирал и во коренот, но ти сепак имаш некоја сила – не дозволуваш сосем да те уништат. На твоите гранки лисја се веат, шепотат и дење и ноќе. Ги будат другите цветови и тревки, […]

Гордана Димовска : Восклик за Македонија

Од ехото на минатото, низ бури и низ пламен, се раѓаше слободата како никулец од камен. Низ векови на ропство, на поделби и крик, македонскиот народ го чуваше својот лик. И дојде тој септември, тој историски ден, кога сонот на претците беше овековечен. На Осми септември, со гордост во очи, народот силно, со еден глас, […]

Црна се чума зададе

Црна се чума зададе, таму долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Кој ќе се јунак избере чумата да ја пропади? Се избрал јунак, се нашол — млад Делче, млади војвода. Тој појде в Македонија чумата да ја пропади. Црн ми се облак зададе, пак долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Дали […]

Александар Македонски на поаѓање во поход

Александар Македонски на поаѓање во поход Никогаш веќе нема да те видам на чардаците, ниту како наведната собираш летина. Никогаш нема да го чујам клепањето на косата ниту клепањето на воденичкиот камен во реката. Никогаш веќе нема да се вратат ни деновите, ни месеците, ни годините пред куќата, во дворот на чардаците и амбарите. Никогаш […]

To top