Песни за Македонија

Лејла Шериф Емин: Убава Македонија

1lejla

1lejla

Песна напишана од Лејла Шериф Емин турската поетеса од Скопје за независноста на Македонија

Убава Македонија

Ниту сум хипотетична, ниту далечна

Туку гранка искуната помеѓу печалба и татковина

Измеѓу зеленила, на срцето на Балканот

како еден осамен Ан сум…

На десна страна се издига Шар планина

На лева ми лежи Вардарската долина

токму таму каде се вдишува најбистриот балкански воздух

Ние сме тие кои со заеднички заложби печиме ајвар

во едно септемвриско комшиско друштво,

Ние, кои од ист жар ни горат душите,

сепак ја чекаме надежта пред исто тенџере

Еве те, моја мала земја со огромно срце,

еве те стоиш карши мене Македонијо

Јас израснав токму овде, одма до Куршумли Ан

Во срцето на Скопје

Чаршијата ни беше нашето игралиште

над калдрмите ни крвареа детските рани

Пораснавме со љубов, и сплотени заедно

чаршиско дете ни беше надимакот

Без да прашаме за јазик и вера,

си го делевме лепчето заедно

но никогаш симитот од погачата

посебно онаа од кај чичко Илјо или бабичката

Ако сме натажени или истопени од портокалов бран

Од Охрид баравме чаре и дерман,

Та ако не е доволно, зумбулот Мавровски го намирисавме,

Во различни филџани кафе пиевме

но сварени од исто џезве

знаевме да гледаме и на кафе

И да ни се падне тага на гатање

Ќе ја истеравме тагата заедно со талогот во чаршиската чешма

Дојранската риба беше што не нахрани сите

над косите имавме круни од булките на Чаликли

Најубава на Балканот, моја напатена Македонијо

Да те прегрнеме моќно, да ти бидеме штит карши сите

Да те чуваме сите заеднички од душмани и злонамерни

Да те одгледаме со љубов и Мир

Верувај, тогаш никој не ќе може да го чепне нашиот Ан

Слободни сме ако и ти си слободна

Ти посакуваме многу години исполнети со берикет и среќа

Биди ми вечна

За многу години Македонија…

Најново од: Песни за Македонија

За Андон Дончевски – наша гордост и жива легенда

Легендата на црвено-црните Од Кавадарци тргна, по скопската трева, со секој негов гол публиката се крева. Со грбот на Вардар и со срце свое, на теренот беше стрелец што победи брои. Двесте и седумнаесет пати мрежата ја затресе, секој негов удар нова радост донесе. Со оган во градите, со молња во чекорот, остави трага во […]

Песна за Гоце

Автор: Венко Марковски Горо ле сестро ајдушка Горо ле, мајко јуначка Зошто ле горо, зашуми Кога ни ветре не дувна? Дал ми те јунак наминал Со стара верна дружина? Дал ми те некој проколна За вековечни времиња. Ил ми те нешто исплаши, Исплаши памет помами? Горо ле, не трај – прозбори, Тешка ми рана отвори. […]

Чуварот на македонскиот копнеж

Посветено на Мане Јаковлески Од убавото Зубовце, под Шара што спие, тргна едно момче со младост во гради. Но во туѓина, каде германски дожд лие, за родниот крај нешто во него врие. Тргна нови соништа да гради. Во Берлин далечен, сред туѓото сивило, Маноил силно го чуваше пламенот свет, пламенот што растеше сè поголем и […]

11 – ти Октомври

11 Октомври Од тешкиот покров на ропската ноќ се роди крик, се роди моќ. Во Прилеп град, под Маркови кули, се разбуди секој што ропство го куди. И Куманово во слободарска зора запали оган што надеж отвора. Пукна првата пушка, одекна глас: „Доста е ропство, дојде нашиот час!“ Не за туѓи круни, не за туѓи […]

Љубов за мојата родна земја

Заминавме со куфери полни со тага и надеж, преку сини мориња, кон далечни, туѓи градови. Таму сонцето нема ист топол сјај, а ноќите се студени како непознати прагови. Но колку и да нè водат патиштата низ светот, македонскиот корен и во туѓа земја никнува. Во Мелбурн, Детроит, Торонто, среде Европа, па и на крајот од […]

Лирско писмо за Волф Ошлис

Саво Костадиновски Волф Ошлис (29 септември 1941, Кенигсберг – 18 август 2026) бил германски славист, македонист, политиколог, публицист и еден од најголемите странски пријатели и афирматори на Македонија. Германскиот славист, македонист, политиколог, публицист и универзитетски професор Волф Ошлис повеќе од половина век го проучува и го афирмира македонскиот јазик, историјата и културата. Во време кога […]

ВТОРАТА МАКЕДОНСКА УДАРНА БРИГАДА

На 20-от декемвриски ден, во 1943 лето, во Егејот долу, во Фуштани село, близу до Сопота града, се роди Втората македонска ударна бригада. Се исполни планот на Кузман и Ченто, протестираше генералот Вукмановиќ – Темпо. Бригадата ја сочинуваа неколку стотини борци, командантот е Туриманџоски Димче – Горски. Низ тиквешко поле, бригадата оди, многу борби со […]

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

To top