Песни за Македонија

ЗАПИС НА РАЦИОТО, ИЗЛИВ ДЕМЕНЦИЈА, ТОЛКУ ПРИВИКАНА ОД СОСЕДСТВОТО

Пеце Цветкоски

ОД ДАМНИНА ОВДЕ ПРИСУСТВУВАМ,
ОД ДАМНИНА, ДА БАШ ОВДЕ ЖИВЕАМ,
МНОШТВО СОЗНАНИЈА ЗА ТИЕ ВРЕМИЊА ПОСЕДУВАМ,
НО НЕКОИ ВЕЛАТ, НЕМАМ СОЗНАНИЈА,
ДА, ПОЧИТУВАНИ, СУМ НЕМАЛ СОЗНАНИЕ…
СУМ НЕМАЛ СОЗНАНИНЕ ЗА ОПСТОЈОТ СВОЈ, НА ОВАА ЗЕМЈА!?!
А СОНОТ ВЕЌЕ Е ДАЛЕКУ ВО МИНАТОТО, ВО ИСКОНОТ-ИСТОРИЈАТА,
МИСЛАТА СЕ ПЕРФОРМИРА ВО БЕСКРАЈНА РЕЧЕНИЦА,
И ТОА РЕЧЕНИЦА БЕЗ И ЕДНА ИНТЕРПУНКЦИЈА,
И ПОТОА НЕКОИ ЌЕ СЕ ЗАПРАШААТ,
ЗОШТО НИШТО НЕ МЕ ВОСХИТУВА, МОНОТОНИЈАТА ВЛАДЕЕ,
ВЛАДЕНИЕТО И Е СУРОВО, БЕСПОШТЕДНО, БЕЗОБЗИРНО,
СЕ ПОЧЕСТО Е ПОБЛИСКУ ДО ЛИКОТ НА АГОНИЈАТА.
НЕ ПОСТОИ ЕКСТРАКТОТ НА ОВДЕ И СЕГА, А И ПРЕД ТОА,
НИТ’ ПОТОА, СЕ ПОСИЛНО ЕСКАЛИРА СОСТОЈБАВА,
ЕКСПАНЗИВНО НАПРЕДУВА КОН БЕЗЧУВСТВЕНА ИНЕРТНОСТ.
ТРОМОСТ, НЕОБЈАСНИВО, ЗА ЗЛОБНИЦИТЕ, ОПСТОЈУВАМ,
ВЕЛАТ ВЕГЕТИРАМ, НЕПОСТОЈАМ…
БЕЗ ЕДЕН ЕДИНСТВЕН ЗБОР ЗА БИЛО ШТО, ДА Е ВО ПРАШАЊЕ,
ПО НИВ НЕМАМ НИ ГОВОР, НИТ’ ПРЕДЦИ, НИ МЕСТО, НИТ’ ЛИК,
ОПСОЈУВАМЕ ВО БЕСФОРМАТА, БЕЗЛИЧНО, НЕСПОМЕНЛИВО…
БРЗО, ПРЕБРЗО, КОН СМРТТА СЕ ДВИЖИМЕ, ИСЧЕКУВАМ.
ТРОМО, ТРПЕЛИВО, ПОСТОЈАНО ИСЧЕКУВАМ, ИСТЕКУВАМ…
И НЕ САМО ПОРАДИ ЗЛОТО, ТУКУ И ПОРАДИ ДОБРОТО, ЛИЦЕМЕРНО
ТАМУ КАДЕ СУМ, ВНАТРЕ НЕ МИ СЕ ДОСЕДУВА
ЧУДНО, НО ВИСТИНИТО, НАДВОР НЕ МИ СЕ ИЗЛЕГУВА, ИСТЕКУВАМ
НЕКОЈ,(НЕ)ДОБРОНАМЕРНИК, ЌЕ РЕЧЕ, ДЕМЕНЦИЈАТА НАПРЕДУВА,
БЕЗ ТОЈ ДА СЕ ТРУДИ, САМИОТ ЌЕ МУ ОДГОВОРАМ, ИЗЛУДУВАМ,
НИТ’ СЕДНУВАМ, ИСКРЕНО, НИТ’ ЛЕГНУВАМ,
НЕМИРОТ, ПЕС ПРЕГЛАДНЕТ, ПОТПОЛНО БЕЗОБЗИРНО,
ДЛАБОКО ВО ГРАДИВЕ МЕ РАЗЈАДУВА, ОШТЕТУВА, ИСТОШТУВА,
ВСЕЛЕНАТА ТЕШКО МЕ ПРИТИСКА, ПРЕСЕКУВА
ДА ЦЕЛА ВСЕЛЕНА, НА МОИТЕ ПЛЕЌИ СЕ ПРИКЛОНИЛА,
ЗАНИМАЦИЈА, МИ НАЛИКУВА НА ЛЕВИТАЦИЈА,
ПОТПОЛНО БЕЗТЕЖИНСКО ЛЕБДЕЊЕ, НАД АТМОСФЕРАТА.
МАЧНОТИЈАТА, СЕКОЈ БИ ЈА ПОЧУВСТВУВАЛ,
А И СИЗИФ, МОЖЕ ДА СЕ ПОФАЛИ СО НЕШТО
НАЧИН СО КОЈ ГО ГУБЕЛ И ИСПОЛНУВАЛ ВРЕМЕТО.
БЕЗПОЛЕЗНО Е ДА СЕ ОБВИНУВА КАРМАТА, КОБ ЛОША,
И ПЛЕЈАДА АНЦЕСТОРИ, МИГ ОД ВИНАВА НЕМААТ
НИТ’ НАСЛЕДЕНИЕТО, НИТ’ ГЕНЕТИКАТА,
НИТ’ МАТЕРЈАЛНОТО, НИТ’ ДУХОВНОТ, САКРАЛНОТО
МОЖЕБИ ПОРИВОТ Е ОД ИДЕАЛНА ПРИРОДА, ПРОСТО ИЛУЗИЈА.
ДОДЕКА ДУШМАНИЈАДАТА ЏАВКА ЛИ ЏАВКА
ИДНИНАТА, КО ЅИДИШТЕ НЕВИДЛИВО СЕ ИСПРАВИЛА
НАВИДУМ, ВИСТИНАТА Е ТУКА НЕКАДЕ,
ПОМНО НАСОЧИ ГО ФОКУСОТ, КОМПУЛЗИЈА
ВНИМАНИЕТО ВО ТОЧКАТА СОБЕРИ ГО
ЉУБОПИТСТВОТО ЗАПОЗНАЈТЕ ГО,
ТОА Е ВИДИКОТ, ЗАПОЗНАЈТЕ СЕ СО ЉУБОПИТНИКОТ,
ШТОМ ВО КУТИЈАТА ПАНДОРИНА НАЗРЕЛ
ГО ПРОНАШОЛ, САМО ЈАДОТ И ЧЕМЕРОТ
НАМЕРНО ИЛИ СЛУЧАЈНО, ЈА ПРОМАШИЛ НАДЕЖТА.
ГАЈРЕТ МИ ТОПОТИ ВО ГРАДИВЕ,
НЕЈСЕ, НАСТОЈУВАЈ, НИКАКО НЕ СЕ ОТКАЖУВАЈ,
КОПНЕЖ НА ВОЛЈАТА, СИЛНО МИ ОДЅВОНУВА ВО СТОМАКОТ.
СТРАЈ СЕ И МИРУВАЈ, ТА НЕЛИ БИЛО И ПОЛОШО И ПОСТРАШНО
САМО, СВЕТЛИНАТА ПРИГРАБИ ЈА, НЕ ЈА ИСПУШТАЈ
ПРИГОТВИ СЕ ЗА ПОЛОШОТО ОД ВЕЌЕ ВИДЕНОТО
ДЕНЕШЕН МАКЕДОНЕЦУ.

Најново од: Песни за Македонија

Македонија низ времето

Македонија низ времето   Низ векови на бури, низ гордост и низ рана, се раѓаше оваа земја, од сонцето огреана. Од античкото ехо, каде штитови бијат, под сонцето на Филип, каде војските со непријателот се бијат, Александар јаваше низ векови далечни, оставајќи траги во спомените вечни.   Од Хераклеја горда до Егејот син, се раѓаше […]

„Заветна“ — песна за нераскинливата врска со Македонија

Постојат песни во кои љубовта кон татковината се изразува како ветување. Таква е „Заветна“, во изведба на Пепи Бафтировски, со музика на Миле Барбаровски и текст на Георги Барбаровски — песна за страдањето, истрајноста и длабоката поврзаност на човекот со македонската земја. Уште во почетните стихови се навестуваат обидите Македонија да биде премолчена, сокриена и […]

Октомвриски пламен

Октомвриски пламен Се разгори нов пламен, Илинден трет „Доста се маки и страдања Да го истераме окупаторот клет.“ Блесна, поведе борци Кон нов симбол на слободата, Храбри и силни, Со љубов исполнети срца и лица нивни. Војникот оди напред и вее алово знаме, Ги поведе сите на борбениот фронт со завет За конечна слобода на […]

hqdefault

Бог да го бие Лазор Војвода

Народна песна за Лазор Груески од село Белица, зачувана преку снимка направена во Пуста Река во 1988 година Бог да го бие Лазор Војвода, Што ми нарами тенкана пушка, Што ми запаша острана сабја, Па ми отиде во Вранештица. Па ми пособра вранештичани, Вранештичани све добри луѓе. Ој, ој ви вие вранештичани, Утре ќе ојме […]

11 ОКТОМВРИ

Веле МИТАНОСКИ 11 ОКТОМВРИ Денеска на 11 октомври во мене свечено со песна се разгласи стихот-куршум испукан од срцето од љубов кон татковината Борбено построени кон зенитот да го возвишиме нашето шеснаесеткрако сонце и со вечна исправеност надежта храбро да ни се умножи по патот на партизаните кои ја започнале антифашистичката борба и ја создале […]

Солунскиот завет

Во чест на 23 Октомври — денот кога во Солун беа поставени темелите на организираната македонска револуционерна борба. Во онаа тивка есенска магла, кога Солун во полумрак заспиваше, шестмина мажи — д-р Христо Татарчев, Даме Груев, Петар Поп Арсов, Иван Хаџи Николов, Антон Димитров и Христо Батанџиев — со чисти идеали над книжарницата судбина ковеа. […]

„Локвата и Вињари“ – поетскиот завет на Лазар Поп Трајков

Поетско сведоштво за храброста и саможртвата на македонските револуционери во предилинденската борба кај Д’мбени во 1903 година Берик, 21 јуни 1903 година, стар стил Пак доаѓам при вас, о врвови вишни, по планини жедни, низ безводни спили, да видам јас скрки и долинки скришни што крвта ги багри на јунаци мили. Да останат вечно спомените […]

ʼРКУЛЦИ ВО ТУЃИНА

Проф. д-р Солзица ПОПОВСКА ʼРКУЛЦИ ВО ТУЃИНА Дали местото каде што мина пола век Може да е подраго од лулката каде што се роди? Дали исто Сонце грее таму и тука, Или тука и таму? Не џабе се рекло „Кога ќе се подмести каменот, лежиште нема“. Многу години минаа во туѓа земја Но, дали таа […]

To top