Песни за Македонија

За Македонските хагади

– О диаче учениј
у школом избраниј.
Кажи мене что сут
на земли?
– Честниј оче духовниј,
кажа ќе ти, что сут
на земли:
Един син Мариин,
Исус Христос над всеми царствуем,
Два табла Моисеови,
три јерарха великиј,
четири евангелисти,
пет рани Христови,
шест собор Боородичне,
сед’м тајни црковниј,
ос’м милостиниј Божиј,
девјат чини ангелстиј,
десјат заповеди Божиј
единадесјат небеса,
дванадесјат апостоли.
Од еден ракописен Молитвеник од 19 век.

***

– Еј ти ѓаче, учениче,
наш колани избрани,
кажи мене што е едно?
-Ќе ти кажу чесно дуовниче:
дванаесет апостоли,
единаесе небеси,
десет Божи заповест,
девет чина ангели,
осум гласа Божи,
сед’м црков тајни,
шес’ собора велики,
пет рани христови,
четири евангелиета,
три рала велики,
два табура Мојсеја,
един син Мариин,
Исус Христос над всеми,
над наме царствует.
Од Кратовско, Запишал Ефрем Каранов.

***

1. Да клаеме ушче едно,
да станат два пати:
две очи мома има,
еден ми е булбул,
шчо ми рано пеит,
рано во мај месец.
2. Да клаеме ушче едно,
да станат три пати,
три нодзи пиростија,
две очи мома има,
еден ми е булбул…
Итн.
3. Да клаеме ушче едно,
да станат четири пати,
четири нодзи крава има,
три нодзи пиростија,
две очи мома има.
Итн.
4. да клаеме ушче едно,
да станат пет пати:
пет прсти рака има.
Итн.
5. Да клаеме ушче едно,
да станат шест пати.
шест месеци пол година.
Итн.
6. Да клаеме ушче едно,
да станат седом пати.
седом дена в неделјата.
Итн.
7. Да клаеме ушче едно
да станат осом пати:
осом моми на орото.
Итн.
8. Да клаеме ушче едно,
да станат девет пати,
девет мина на чужбина,
осом моми на орото,
седом дена в неделјата,
шест месеци пол година,
пет прсти рака има,
четири нодзи крава има,
три нодзи пиростија,
две очи мома има,
еден ми е булбул,
што ми рано пеит,
рано во мај месец.

Од Охрид, запишал Лудвик Куба.
(Подготви Марко Китевски)

Најново од: Песни за Македонија

За Андон Дончевски – наша гордост и жива легенда

Легендата на црвено-црните Од Кавадарци тргна, по скопската трева, со секој негов гол публиката се крева. Со грбот на Вардар и со срце свое, на теренот беше стрелец што победи брои. Двесте и седумнаесет пати мрежата ја затресе, секој негов удар нова радост донесе. Со оган во градите, со молња во чекорот, остави трага во […]

Песна за Гоце

Автор: Венко Марковски Горо ле сестро ајдушка Горо ле, мајко јуначка Зошто ле горо, зашуми Кога ни ветре не дувна? Дал ми те јунак наминал Со стара верна дружина? Дал ми те некој проколна За вековечни времиња. Ил ми те нешто исплаши, Исплаши памет помами? Горо ле, не трај – прозбори, Тешка ми рана отвори. […]

Чуварот на македонскиот копнеж

Посветено на Мане Јаковлески Од убавото Зубовце, под Шара што спие, тргна едно момче со младост во гради. Но во туѓина, каде германски дожд лие, за родниот крај нешто во него врие. Тргна нови соништа да гради. Во Берлин далечен, сред туѓото сивило, Маноил силно го чуваше пламенот свет, пламенот што растеше сè поголем и […]

11 – ти Октомври

11 Октомври Од тешкиот покров на ропската ноќ се роди крик, се роди моќ. Во Прилеп град, под Маркови кули, се разбуди секој што ропство го куди. И Куманово во слободарска зора запали оган што надеж отвора. Пукна првата пушка, одекна глас: „Доста е ропство, дојде нашиот час!“ Не за туѓи круни, не за туѓи […]

Љубов за мојата родна земја

Заминавме со куфери полни со тага и надеж, преку сини мориња, кон далечни, туѓи градови. Таму сонцето нема ист топол сјај, а ноќите се студени како непознати прагови. Но колку и да нè водат патиштата низ светот, македонскиот корен и во туѓа земја никнува. Во Мелбурн, Детроит, Торонто, среде Европа, па и на крајот од […]

Лирско писмо за Волф Ошлис

Саво Костадиновски Волф Ошлис (29 септември 1941, Кенигсберг – 18 август 2026) бил германски славист, македонист, политиколог, публицист и еден од најголемите странски пријатели и афирматори на Македонија. Германскиот славист, македонист, политиколог, публицист и универзитетски професор Волф Ошлис повеќе од половина век го проучува и го афирмира македонскиот јазик, историјата и културата. Во време кога […]

ВТОРАТА МАКЕДОНСКА УДАРНА БРИГАДА

На 20-от декемвриски ден, во 1943 лето, во Егејот долу, во Фуштани село, близу до Сопота града, се роди Втората македонска ударна бригада. Се исполни планот на Кузман и Ченто, протестираше генералот Вукмановиќ – Темпо. Бригадата ја сочинуваа неколку стотини борци, командантот е Туриманџоски Димче – Горски. Низ тиквешко поле, бригадата оди, многу борби со […]

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

To top