Песни за Македонија

Македонска Одисеја

1 Odiseјa

1 Odiseјa

Во темни зандани

длабоко во подрумот
на историјата
во вековните расправии и предавства
млада мома
прекрасна преубава измачена седи.
Очите и се езерата Охридско и Преспанско
градите Шара и Пелистер
Грлото бисер Охридски
усните црвени
Тиквешијата цела
а ставата убава ко
Радика Бела.
Подмолни врескања на накрвавените
измачители, крвопијци гадни
го корнат времето
закачено да виси на
синџирите душмански.
Името името кажи ни го
проклетнице?
Име ми е Македонија…
Удар безмилосен
полн со омраза гневна…
Македонија велиш а?
Да Името ми е Македонија…
Тогаш презимето кажи ни го?
Христијанска
Уште еден удар крвта прсна на сите
страни топејќи ги зидовите на историјата.
Видиш крв а видиш ли?
Гледам крв, а во секоја капка непокор.
Каков непокор за каков непокор ти Македонијо зброуваш.
За оној што ве уништува секогаш кога на мене
ќе помислите, за оној што се пренаса од татко на син,
од мајка на ќерка,
за оној што искри во очите на мајките
и децата на загинатите кај Вејце
на оној што тлее во душите на секој Македонец како гордост од бога дадена,
за оној сокриен во последните
зборви на борците наши..
Удиранје тапо, сокриено, кукавичко…
Нова крв удира по зидовите на историјата …
А таму крвта испишала, непокор.
Сега непокорот каде ти е а?
Погледнете ги зидовите, погледнете ја историјата
па дури и овдека во овој мрачен подрум
каде и времето го измачувате,
секаде кај е Македонска крв
непокор пишува….
Добро а ти татко имаш,а, или си копиле ..
Имам татко, татко ми е Сонцето Македонско
које секое утро ме осветлува
давајќи надеж и сила за уште
многу векови пред мене…
А мајка каде е мајка ти..
Мајка ми е месечина мила
која секоја вечер храброст и сила
на Македонците дава..
Врисок удиранје ….
Кај ти се сега Македонците а?
Таму кај што секогаш и биле.
Кај се сега да те спасат.
Македонијо Христијанска.
Тука се насекаде по целиот свет
чекаат, зарем не може да ги препознаете??
Удиранје тапо по беспомошното тело..
Кого не може да препознаеме што има
да се препознава…
Ќе ги препознаете
во очите им е слободата
во вените непокорот
а на усните
заклетва Александрова..
Во срцето
во срцето им е Македонија
а во душата верба во бога ..
Така ќе ги препознаете, а јас, јас
имам
Име
Македонија
Презиме
Христијанска
ако сакате да знаете
кога сум родена
Прочитајте ја библијата
таму ќе видите ….

Давор Крстевски

Најново од: Песни за Македонија

За Андон Дончевски – наша гордост и жива легенда

Легендата на црвено-црните Од Кавадарци тргна, по скопската трева, со секој негов гол публиката се крева. Со грбот на Вардар и со срце свое, на теренот беше стрелец што победи брои. Двесте и седумнаесет пати мрежата ја затресе, секој негов удар нова радост донесе. Со оган во градите, со молња во чекорот, остави трага во […]

Песна за Гоце

Автор: Венко Марковски Горо ле сестро ајдушка Горо ле, мајко јуначка Зошто ле горо, зашуми Кога ни ветре не дувна? Дал ми те јунак наминал Со стара верна дружина? Дал ми те некој проколна За вековечни времиња. Ил ми те нешто исплаши, Исплаши памет помами? Горо ле, не трај – прозбори, Тешка ми рана отвори. […]

Чуварот на македонскиот копнеж

Посветено на Мане Јаковлески Од убавото Зубовце, под Шара што спие, тргна едно момче со младост во гради. Но во туѓина, каде германски дожд лие, за родниот крај нешто во него врие. Тргна нови соништа да гради. Во Берлин далечен, сред туѓото сивило, Маноил силно го чуваше пламенот свет, пламенот што растеше сè поголем и […]

11 – ти Октомври

11 Октомври Од тешкиот покров на ропската ноќ се роди крик, се роди моќ. Во Прилеп град, под Маркови кули, се разбуди секој што ропство го куди. И Куманово во слободарска зора запали оган што надеж отвора. Пукна првата пушка, одекна глас: „Доста е ропство, дојде нашиот час!“ Не за туѓи круни, не за туѓи […]

Љубов за мојата родна земја

Заминавме со куфери полни со тага и надеж, преку сини мориња, кон далечни, туѓи градови. Таму сонцето нема ист топол сјај, а ноќите се студени како непознати прагови. Но колку и да нè водат патиштата низ светот, македонскиот корен и во туѓа земја никнува. Во Мелбурн, Детроит, Торонто, среде Европа, па и на крајот од […]

Лирско писмо за Волф Ошлис

Саво Костадиновски Волф Ошлис (29 септември 1941, Кенигсберг – 18 август 2026) бил германски славист, македонист, политиколог, публицист и еден од најголемите странски пријатели и афирматори на Македонија. Германскиот славист, македонист, политиколог, публицист и универзитетски професор Волф Ошлис повеќе од половина век го проучува и го афирмира македонскиот јазик, историјата и културата. Во време кога […]

ВТОРАТА МАКЕДОНСКА УДАРНА БРИГАДА

На 20-от декемвриски ден, во 1943 лето, во Егејот долу, во Фуштани село, близу до Сопота града, се роди Втората македонска ударна бригада. Се исполни планот на Кузман и Ченто, протестираше генералот Вукмановиќ – Темпо. Бригадата ја сочинуваа неколку стотини борци, командантот е Туриманџоски Димче – Горски. Низ тиквешко поле, бригадата оди, многу борби со […]

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

To top