Песни за Македонија

Омир на Илиада

pesna

pesnaДа се поткачам
на падините на Водно
и да се провикнам
со силен глас!

О, Мир на Илијада,
ко прстен на целава вселена
да и подарам.

О, Мир венчание;
на хуманиот снег!

О, Мир ти невестинска земјо
во среќна иднина
да растеш ко букет цвеќе!

Да се поткачам
на висините на Пирински
во царството комитско,
и да рукнам,
со гласот на војводите,
та да ме чуе целиот Атлас!

Да идам таму уште подолу
крај Егејот разбрануван,
та да се накачам
на планината Олимп,
та да го подземам копјето старо
на царот наш
на војсководец Џин.
На копјето долго до небеса
даго закитам знамето
на вечната светлина
и сетнето да идам
во Струга стара,
на мостот
над реката распрострен
што ги поврзува времињата
далечни и блиски,
а светот
да се затиши за минута
за да го слушне мојот глас.

О, Мир на Илиада!
О, Мир на Илинденски век
О, Мир на Атомската ера
О, Мир на Човечкиот свет!

Да се упатиме сите
во Маслинестата гора
на молитва,
за борба и за живот,
за да сплетем венецот
на чест и збор
и сетне да запалиме
по свеќа за сите,
за да ни засветува
по патот на праведните
со песната на вечното евангелие!

О, Мир во Маслинестата гора,
О, Мир Дева Македонијо
ОМИР, ОМИР И ИЛЈАДА ДА ОДБРОИМ!!!
КО МИРОНОСЦИ ВО СВЕТОТ НЕКА ПОСТОИМ!…

Ефтим Ефтимов
13.08.1991, Австралија

Најново од: Песни за Македонија

За Андон Дончевски – наша гордост и жива легенда

Легендата на црвено-црните Од Кавадарци тргна, по скопската трева, со секој негов гол публиката се крева. Со грбот на Вардар и со срце свое, на теренот беше стрелец што победи брои. Двесте и седумнаесет пати мрежата ја затресе, секој негов удар нова радост донесе. Со оган во градите, со молња во чекорот, остави трага во […]

Песна за Гоце

Автор: Венко Марковски Горо ле сестро ајдушка Горо ле, мајко јуначка Зошто ле горо, зашуми Кога ни ветре не дувна? Дал ми те јунак наминал Со стара верна дружина? Дал ми те некој проколна За вековечни времиња. Ил ми те нешто исплаши, Исплаши памет помами? Горо ле, не трај – прозбори, Тешка ми рана отвори. […]

Чуварот на македонскиот копнеж

Посветено на Мане Јаковлески Од убавото Зубовце, под Шара што спие, тргна едно момче со младост во гради. Но во туѓина, каде германски дожд лие, за родниот крај нешто во него врие. Тргна нови соништа да гради. Во Берлин далечен, сред туѓото сивило, Маноил силно го чуваше пламенот свет, пламенот што растеше сè поголем и […]

11 – ти Октомври

11 Октомври Од тешкиот покров на ропската ноќ се роди крик, се роди моќ. Во Прилеп град, под Маркови кули, се разбуди секој што ропство го куди. И Куманово во слободарска зора запали оган што надеж отвора. Пукна првата пушка, одекна глас: „Доста е ропство, дојде нашиот час!“ Не за туѓи круни, не за туѓи […]

Љубов за мојата родна земја

Заминавме со куфери полни со тага и надеж, преку сини мориња, кон далечни, туѓи градови. Таму сонцето нема ист топол сјај, а ноќите се студени како непознати прагови. Но колку и да нè водат патиштата низ светот, македонскиот корен и во туѓа земја никнува. Во Мелбурн, Детроит, Торонто, среде Европа, па и на крајот од […]

Лирско писмо за Волф Ошлис

Саво Костадиновски Волф Ошлис (29 септември 1941, Кенигсберг – 18 август 2026) бил германски славист, македонист, политиколог, публицист и еден од најголемите странски пријатели и афирматори на Македонија. Германскиот славист, македонист, политиколог, публицист и универзитетски професор Волф Ошлис повеќе од половина век го проучува и го афирмира македонскиот јазик, историјата и културата. Во време кога […]

ВТОРАТА МАКЕДОНСКА УДАРНА БРИГАДА

На 20-от декемвриски ден, во 1943 лето, во Егејот долу, во Фуштани село, близу до Сопота града, се роди Втората македонска ударна бригада. Се исполни планот на Кузман и Ченто, протестираше генералот Вукмановиќ – Темпо. Бригадата ја сочинуваа неколку стотини борци, командантот е Туриманџоски Димче – Горски. Низ тиквешко поле, бригадата оди, многу борби со […]

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

To top