Песни за Македонија

Песни од Галичник – Песни за смеење (смешни)

Мори жабо, меко меше

Мори жабо, меко меше,
ак те фата, ќа те шчипна!
Коре раку, тврдо коре,
ако скокна ќа те мокна.

Посакал ми ракот

Посакал ми ракот,
жабината ќерка.
Му говорит раку,
жабината ќерка:
– Даљ те не знам, раку,
да која си стока;
напред назад лазиш,
во дупка си флазиш!
Наљути се ракот,
напрчи мустаќот,
напрчи мустаќот,
накриви калпакот:
– Даљ те не знам, жабо,
да која си стока:
кога жабо кркаш,
гушата напинаш,
гушата напинаш,
очите ’и пулиш.

Посејала Mара до три проса

Посејала Мара, до три проса,
расте, просо, расте испорасте;
расте, испорасте глувцу до колена,
глувцу до колена, жаби до рамена.
Ток се чудит Мара, како да го берет.
Пособрала Мара од три села момци,
од три села момци, од три села моми.
Ток се чудит Мара, со шчо да ’и гостит,
да заколет Мара, мува јаловица,
страф је беше, Мара, да не им не фтасат!
Пак си закла Мара б’лва шчировица,
си нагости, Мара, од три села момци,
од три села момци, од три села моми.

Петел свадба чинит

Петел свадба чинит,
чудо за чудење,
чудо де големо!
Врапци – побратими,
патки потковани,
петли потседлани,
гуски зауздани.
Чудо за чудење,
да големо чудо!

Зедоф жена работна

Зедоф жена работна,
мошне куќа метеше,
настрет куќа бунишче,
на бунишче кантарки (печурки).
От си набра кантарки,
меси зелник кантарник.
От го крена на глава,
да го носи на нива.
Кркна жаба в зелникот,
сите ми ја дочује,
сите рекоје: – Чудо је!
Попот рече: Чума је!
Сите фатија ридишча,
попот фати долишча.
Сите дојдоје трети ден,
попот дојде петти ден,
сите дојдоје со круши,
попот дојде без уши.

Де ѓиди моме седмаќинче

(За присмевање на старица)
– Де ѓиди, моме, моме седмаќинче,
да кога си било от седом години,
зашчо ти је чело, чело збрчкавено?
– Де ѓиди лудо, де ѓиди младо!
Ја фчера сум јало кисели јаб’лки,
за те ми је чело, чело збрчкавено.
Зашчо ти се коси, коси побелени?
– Ја фчера сум било долу ф воденици,
за те ми се коси, коси побелени.
– Зашчо ти се плеќи, плеќи згрбавени?
– Ја фчера сум било пенушќи вежало,
за те ми се плеќи, плеќи згрбавени.
– Зашчо ти се зоби, зоби попаѓани?
– Ха фчера сум јала од влна јадина
за те ми се зоби, зоби попаѓани.

Море лудо бре будала

Море лудо, бре будала!
Шчо не си се оженило,
кога беше ефтинија?
Пара и пол ведро вино,
по три пари ракијата,
десет пари товар жито.

О зададе се темен облак

О, зададе се темен облак, Велија море!
О, зададе се темен облак, душманину море!
О, не ми било темен облак, Велија море,
о, не ми било темен облак, душманину море!
О, ток ми било ќор Метлија со метли,
о, ќа се бијет со прилепци,
о, со прилeпци тутунџији.
О, ќа се бијет со кичевци,
о, со кичевци бостанџији.
О, ќа се бијет с гостиварци,
о, с гостиварци, с тиквари.
О, ќа се бијет со тетовци,
о, ќа се бијет со гушавци.

Од записите на Панајот  Ѓиноски.

Подготви: Марко Китевски

Најново од: Песни за Македонија

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

Песна за Александар Цар Македонски

Се провикна млад Александре, се провикна сред Македонија, та запали коња Букефала, Букефала, коња крилатога. „Слушајте ме, мои верни друзи, мои друзи, силни војводи, тесно ми е во оваа земја, мал е светот за јуначко срце!“ Па подигна силна си војска, нареди ја фаланга камена, со копјата в небо што се бодат, со штитови сонце […]

Црно му било пишано на Александар Турунџев

Црно му било пишано на Александро Турунџе, шеснајсгодишен војвода, на седумнајста го фатија.   Го турија во зандани, во тие тесни долапи, чифте белегзии на раце, и дробен синџир на гуша.   Телеграм дојде од Стамбол за Александар Турунџе, да си ја види невестата и својте дробни дечиња.   Го изведоа на Ат-пазар, му ја […]

Методија Шаторов – Шарло

Песната на Томе Велјановски – Марулецот е посветена на животот, револуционерната дејност и трагичната смрт на Методија Шаторов – Шарло, македонски комунист, национален деец и борец за признавање на самобитноста на македонскиот народ. Во Прилепа градот, во Ѓогдере Маало,на десеттиот јануарски ден, во 1897 година,Тасејца Шаторова машко дете родила,нункото името Методија му го дал. Порасна […]

Гордана Димовска : Света земја

Ти не си чудо, ти си светлина на светот. Ти си дрво со длабоки корени. Многупати некој ги кршел твоите гранки, удирал и во коренот, но ти сепак имаш некоја сила – не дозволуваш сосем да те уништат. На твоите гранки лисја се веат, шепотат и дење и ноќе. Ги будат другите цветови и тревки, […]

Гордана Димовска : Восклик за Македонија

Од ехото на минатото, низ бури и низ пламен, се раѓаше слободата како никулец од камен. Низ векови на ропство, на поделби и крик, македонскиот народ го чуваше својот лик. И дојде тој септември, тој историски ден, кога сонот на претците беше овековечен. На Осми септември, со гордост во очи, народот силно, со еден глас, […]

Црна се чума зададе

Црна се чума зададе, таму долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Кој ќе се јунак избере чумата да ја пропади? Се избрал јунак, се нашол — млад Делче, млади војвода. Тој појде в Македонија чумата да ја пропади. Црн ми се облак зададе, пак долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Дали […]

Александар Македонски на поаѓање во поход

Александар Македонски на поаѓање во поход Никогаш веќе нема да те видам на чардаците, ниту како наведната собираш летина. Никогаш нема да го чујам клепањето на косата ниту клепањето на воденичкиот камен во реката. Никогаш веќе нема да се вратат ни деновите, ни месеците, ни годините пред куќата, во дворот на чардаците и амбарите. Никогаш […]

To top