Песни за Македонија

Песни од Галичник – Песни за смеење (смешни)

Мори жабо, меко меше

Мори жабо, меко меше,
ак те фата, ќа те шчипна!
Коре раку, тврдо коре,
ако скокна ќа те мокна.

Посакал ми ракот

Посакал ми ракот,
жабината ќерка.
Му говорит раку,
жабината ќерка:
– Даљ те не знам, раку,
да која си стока;
напред назад лазиш,
во дупка си флазиш!
Наљути се ракот,
напрчи мустаќот,
напрчи мустаќот,
накриви калпакот:
– Даљ те не знам, жабо,
да која си стока:
кога жабо кркаш,
гушата напинаш,
гушата напинаш,
очите ’и пулиш.

Посејала Mара до три проса

Посејала Мара, до три проса,
расте, просо, расте испорасте;
расте, испорасте глувцу до колена,
глувцу до колена, жаби до рамена.
Ток се чудит Мара, како да го берет.
Пособрала Мара од три села момци,
од три села момци, од три села моми.
Ток се чудит Мара, со шчо да ’и гостит,
да заколет Мара, мува јаловица,
страф је беше, Мара, да не им не фтасат!
Пак си закла Мара б’лва шчировица,
си нагости, Мара, од три села момци,
од три села момци, од три села моми.

Петел свадба чинит

Петел свадба чинит,
чудо за чудење,
чудо де големо!
Врапци – побратими,
патки потковани,
петли потседлани,
гуски зауздани.
Чудо за чудење,
да големо чудо!

Зедоф жена работна

Зедоф жена работна,
мошне куќа метеше,
настрет куќа бунишче,
на бунишче кантарки (печурки).
От си набра кантарки,
меси зелник кантарник.
От го крена на глава,
да го носи на нива.
Кркна жаба в зелникот,
сите ми ја дочује,
сите рекоје: – Чудо је!
Попот рече: Чума је!
Сите фатија ридишча,
попот фати долишча.
Сите дојдоје трети ден,
попот дојде петти ден,
сите дојдоје со круши,
попот дојде без уши.

Де ѓиди моме седмаќинче

(За присмевање на старица)
– Де ѓиди, моме, моме седмаќинче,
да кога си било от седом години,
зашчо ти је чело, чело збрчкавено?
– Де ѓиди лудо, де ѓиди младо!
Ја фчера сум јало кисели јаб’лки,
за те ми је чело, чело збрчкавено.
Зашчо ти се коси, коси побелени?
– Ја фчера сум било долу ф воденици,
за те ми се коси, коси побелени.
– Зашчо ти се плеќи, плеќи згрбавени?
– Ја фчера сум било пенушќи вежало,
за те ми се плеќи, плеќи згрбавени.
– Зашчо ти се зоби, зоби попаѓани?
– Ха фчера сум јала од влна јадина
за те ми се зоби, зоби попаѓани.

Море лудо бре будала

Море лудо, бре будала!
Шчо не си се оженило,
кога беше ефтинија?
Пара и пол ведро вино,
по три пари ракијата,
десет пари товар жито.

О зададе се темен облак

О, зададе се темен облак, Велија море!
О, зададе се темен облак, душманину море!
О, не ми било темен облак, Велија море,
о, не ми било темен облак, душманину море!
О, ток ми било ќор Метлија со метли,
о, ќа се бијет со прилепци,
о, со прилeпци тутунџији.
О, ќа се бијет со кичевци,
о, со кичевци бостанџији.
О, ќа се бијет с гостиварци,
о, с гостиварци, с тиквари.
О, ќа се бијет со тетовци,
о, ќа се бијет со гушавци.

Од записите на Панајот  Ѓиноски.

Подготви: Марко Китевски

Најново од: Песни за Македонија

Македонија низ времето

Македонија низ времето   Низ векови на бури, низ гордост и низ рана, се раѓаше оваа земја, од сонцето огреана. Од античкото ехо, каде штитови бијат, под сонцето на Филип, каде војските со непријателот се бијат, Александар јаваше низ векови далечни, оставајќи траги во спомените вечни.   Од Хераклеја горда до Егејот син, се раѓаше […]

„Заветна“ — песна за нераскинливата врска со Македонија

Постојат песни во кои љубовта кон татковината се изразува како ветување. Таква е „Заветна“, во изведба на Пепи Бафтировски, со музика на Миле Барбаровски и текст на Георги Барбаровски — песна за страдањето, истрајноста и длабоката поврзаност на човекот со македонската земја. Уште во почетните стихови се навестуваат обидите Македонија да биде премолчена, сокриена и […]

Октомвриски пламен

Октомвриски пламен Се разгори нов пламен, Илинден трет „Доста се маки и страдања Да го истераме окупаторот клет.“ Блесна, поведе борци Кон нов симбол на слободата, Храбри и силни, Со љубов исполнети срца и лица нивни. Војникот оди напред и вее алово знаме, Ги поведе сите на борбениот фронт со завет За конечна слобода на […]

hqdefault

Бог да го бие Лазор Војвода

Народна песна за Лазор Груески од село Белица, зачувана преку снимка направена во Пуста Река во 1988 година Бог да го бие Лазор Војвода, Што ми нарами тенкана пушка, Што ми запаша острана сабја, Па ми отиде во Вранештица. Па ми пособра вранештичани, Вранештичани све добри луѓе. Ој, ој ви вие вранештичани, Утре ќе ојме […]

11 ОКТОМВРИ

Веле МИТАНОСКИ 11 ОКТОМВРИ Денеска на 11 октомври во мене свечено со песна се разгласи стихот-куршум испукан од срцето од љубов кон татковината Борбено построени кон зенитот да го возвишиме нашето шеснаесеткрако сонце и со вечна исправеност надежта храбро да ни се умножи по патот на партизаните кои ја започнале антифашистичката борба и ја создале […]

Солунскиот завет

Во чест на 23 Октомври — денот кога во Солун беа поставени темелите на организираната македонска револуционерна борба. Во онаа тивка есенска магла, кога Солун во полумрак заспиваше, шестмина мажи — д-р Христо Татарчев, Даме Груев, Петар Поп Арсов, Иван Хаџи Николов, Антон Димитров и Христо Батанџиев — со чисти идеали над книжарницата судбина ковеа. […]

„Локвата и Вињари“ – поетскиот завет на Лазар Поп Трајков

Поетско сведоштво за храброста и саможртвата на македонските револуционери во предилинденската борба кај Д’мбени во 1903 година Берик, 21 јуни 1903 година, стар стил Пак доаѓам при вас, о врвови вишни, по планини жедни, низ безводни спили, да видам јас скрки и долинки скришни што крвта ги багри на јунаци мили. Да останат вечно спомените […]

ʼРКУЛЦИ ВО ТУЃИНА

Проф. д-р Солзица ПОПОВСКА ʼРКУЛЦИ ВО ТУЃИНА Дали местото каде што мина пола век Може да е подраго од лулката каде што се роди? Дали исто Сонце грее таму и тука, Или тука и таму? Не џабе се рекло „Кога ќе се подмести каменот, лежиште нема“. Многу години минаа во туѓа земја Но, дали таа […]

To top