Песни за Македонија

Таа ли земја нема име?!

Pero_Damcevski_Kocin-Sidnej

Pero_Damcevski_Kocin-Sidnej
Перо Дамчевски Коцин, Сиднеј

Оваа земја, овој народ, ние, вие
со сите оние кои ги втемелија животите
ние сите заедно и со крв и со пот
ги реализиравме нашите идеали
Но ние овде денес не сме сите
и сите ние денес не сме овде
Македонци во македонски граници
Македонци во заложени граници
Македонци во светски граници
Вардар Егеј и Пирин, наша граница
а, каде ли е границата на тие граници…

А, таму некој и името ни го менува
постоењето ни го одрекува
ги рушат зидиштата на
мојот, твојот, нашиот, вашиот
идентитет…
И, гледате ли како уште
лажат, лајат, беснеат, пропагират
нашата земја нема историја, нема име,
нема историја, нема име

Таа ли земја
каде со цената на илјадници жртви
ја прогласи првата Република на Балканот
таа ли земја
која изгледа синови како
Филип, Александар, Гоце, Питу, Даме, Јане…
таа ли земја
распарчена мегу Србија, Грција, Бугарија, Албанија
чии деца лежат под туги знамиња и туги гробови
таа ли земја чии деца исчезнаа по занданите на
Атина, Софија, Белград, Тирана
таа ли земја нема име, нема историја

Доста со тие ваши
српски земји, грчки, бугарски, албански
доста со тие ваши срби, грци, бугари, албанци
Вам на сите ви е јасно како ден
овде, тука среде Балканот е Македонија
Тука се, биле и ке бидат Македонците
Сакале вие или не…

Најново од: Песни за Македонија

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

Песна за Александар Цар Македонски

Се провикна млад Александре, се провикна сред Македонија, та запали коња Букефала, Букефала, коња крилатога. „Слушајте ме, мои верни друзи, мои друзи, силни војводи, тесно ми е во оваа земја, мал е светот за јуначко срце!“ Па подигна силна си војска, нареди ја фаланга камена, со копјата в небо што се бодат, со штитови сонце […]

Црно му било пишано на Александар Турунџев

Црно му било пишано на Александро Турунџе, шеснајсгодишен војвода, на седумнајста го фатија.   Го турија во зандани, во тие тесни долапи, чифте белегзии на раце, и дробен синџир на гуша.   Телеграм дојде од Стамбол за Александар Турунџе, да си ја види невестата и својте дробни дечиња.   Го изведоа на Ат-пазар, му ја […]

Методија Шаторов – Шарло

Песната на Томе Велјановски – Марулецот е посветена на животот, револуционерната дејност и трагичната смрт на Методија Шаторов – Шарло, македонски комунист, национален деец и борец за признавање на самобитноста на македонскиот народ. Во Прилепа градот, во Ѓогдере Маало,на десеттиот јануарски ден, во 1897 година,Тасејца Шаторова машко дете родила,нункото името Методија му го дал. Порасна […]

Гордана Димовска : Света земја

Ти не си чудо, ти си светлина на светот. Ти си дрво со длабоки корени. Многупати некој ги кршел твоите гранки, удирал и во коренот, но ти сепак имаш некоја сила – не дозволуваш сосем да те уништат. На твоите гранки лисја се веат, шепотат и дење и ноќе. Ги будат другите цветови и тревки, […]

Гордана Димовска : Восклик за Македонија

Од ехото на минатото, низ бури и низ пламен, се раѓаше слободата како никулец од камен. Низ векови на ропство, на поделби и крик, македонскиот народ го чуваше својот лик. И дојде тој септември, тој историски ден, кога сонот на претците беше овековечен. На Осми септември, со гордост во очи, народот силно, со еден глас, […]

Црна се чума зададе

Црна се чума зададе, таму долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Кој ќе се јунак избере чумата да ја пропади? Се избрал јунак, се нашол — млад Делче, млади војвода. Тој појде в Македонија чумата да ја пропади. Црн ми се облак зададе, пак долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Дали […]

Александар Македонски на поаѓање во поход

Александар Македонски на поаѓање во поход Никогаш веќе нема да те видам на чардаците, ниту како наведната собираш летина. Никогаш нема да го чујам клепањето на косата ниту клепањето на воденичкиот камен во реката. Никогаш веќе нема да се вратат ни деновите, ни месеците, ни годините пред куќата, во дворот на чардаците и амбарите. Никогаш […]

To top