Песни за Македонија

Водичарски песни од Охридско

Мирче мајка скореваше:
– Стани, стани, стара мајко,
усучи ми жолта свеќа,
сите в црква испојдоа,
сите коњи изврза,
кој за трнче, кој за грмче.
Мирче врза за плочица,
за плочица, мраморица,
коњот беше аџамија,
тргна плоча е откорна,
под плочата шарен ковчег,
во ковчегот две девојки,
две девојки еднолики.
Прва беше Света Петка,
друга беше Света Недела.
Света Петка се загрми,
Света Недела се замагли,
зашто везат девојките,
девојките, невестите,
зашто везат во недела,
во недела мошне рано.
*
Гора мириса темјаносина,
темјаноина восокоина,
во гора имат лепи манастир,
во манастирот девет попои,
девет попои десетто ѓаче,
десетто ѓаче, ѓаче Никола,
книга гледаше, солзи ронеше.
Ми го догледа стари егумен:
– Ај не борете ѓаче Никола,
што книга гледаш, што солзи рониш?
– Ај не борете стари егумен,
ова година, морна година,
малките деца пепел ќе макет,
старите луѓе јаглен ќе гризат,
стредната коа шума ќе јадит.
*
Седнал ми е млад Јанкула,
на мејана со дружина,
да ми пиет, да ми јадит.
Поминуват Јанкулица
со Јанкула не зборуват.
Тогај велит млад Јанкула:
-Не борете Јанкулице,
поминуваш, заминуваш,
и со мене не зборуваш.
– Как да зборвам, млад Јанкула,
дома дошле три здравици:
една дошла за венчање,
втора дошла за крштење,
а третата за братимство,
побратими да се фатат.
– Немај гајле Јанкулице,
зар това се брига најде,
сам ќе одам побратимство,
син ќе пуштам на венчање,
ќерка ќе пуштам на крштевка.
*
Појдов, дојдов низ село,
најдов сено косено,
јунаци го косиле,
девојки со денале,
невести го збирале.
*
Овде дворје метени,
овде моми плетени,
овде јунак неженет,
ајде да го жениме,
со девојче од село.
*
Домаќине Стамјанине,
дали пиеш, или спиеш,
ако пиеш весели се,
ако спиеш разбуди се.
Долетало лепо пиле,
на рамена на Стамена,
тогај велит домаќинот:
– Ај подајте лак и стрела,
да застрела ова пиле.
Одговори лепо пиле:
– Не сум пиле за стрелање,
тук сум пиле аберџија,
абер носам од далеку,
ти си имаш мила сина,
царот има мила ќерка,
двајца да се сосватите.
*
Две се сонца надгревале,
два се браќа надигроле,
помалото го надигра
постарото му се моли:
– Прости мене мило брате,
јас сум постар ќе се женам,
ти си помал почекајме.
И в година д’ивчекаме,
сосе сета компанија.

(Подготви Марко Китевски)

Најново од: Песни за Македонија

Македонија низ времето

Македонија низ времето   Низ векови на бури, низ гордост и низ рана, се раѓаше оваа земја, од сонцето огреана. Од античкото ехо, каде штитови бијат, под сонцето на Филип, каде војските со непријателот се бијат, Александар јаваше низ векови далечни, оставајќи траги во спомените вечни.   Од Хераклеја горда до Егејот син, се раѓаше […]

„Заветна“ — песна за нераскинливата врска со Македонија

Постојат песни во кои љубовта кон татковината се изразува како ветување. Таква е „Заветна“, во изведба на Пепи Бафтировски, со музика на Миле Барбаровски и текст на Георги Барбаровски — песна за страдањето, истрајноста и длабоката поврзаност на човекот со македонската земја. Уште во почетните стихови се навестуваат обидите Македонија да биде премолчена, сокриена и […]

Октомвриски пламен

Октомвриски пламен Се разгори нов пламен, Илинден трет „Доста се маки и страдања Да го истераме окупаторот клет.“ Блесна, поведе борци Кон нов симбол на слободата, Храбри и силни, Со љубов исполнети срца и лица нивни. Војникот оди напред и вее алово знаме, Ги поведе сите на борбениот фронт со завет За конечна слобода на […]

hqdefault

Бог да го бие Лазор Војвода

Народна песна за Лазор Груески од село Белица, зачувана преку снимка направена во Пуста Река во 1988 година Бог да го бие Лазор Војвода, Што ми нарами тенкана пушка, Што ми запаша острана сабја, Па ми отиде во Вранештица. Па ми пособра вранештичани, Вранештичани све добри луѓе. Ој, ој ви вие вранештичани, Утре ќе ојме […]

11 ОКТОМВРИ

Веле МИТАНОСКИ 11 ОКТОМВРИ Денеска на 11 октомври во мене свечено со песна се разгласи стихот-куршум испукан од срцето од љубов кон татковината Борбено построени кон зенитот да го возвишиме нашето шеснаесеткрако сонце и со вечна исправеност надежта храбро да ни се умножи по патот на партизаните кои ја започнале антифашистичката борба и ја создале […]

Солунскиот завет

Во чест на 23 Октомври — денот кога во Солун беа поставени темелите на организираната македонска револуционерна борба. Во онаа тивка есенска магла, кога Солун во полумрак заспиваше, шестмина мажи — д-р Христо Татарчев, Даме Груев, Петар Поп Арсов, Иван Хаџи Николов, Антон Димитров и Христо Батанџиев — со чисти идеали над книжарницата судбина ковеа. […]

„Локвата и Вињари“ – поетскиот завет на Лазар Поп Трајков

Поетско сведоштво за храброста и саможртвата на македонските револуционери во предилинденската борба кај Д’мбени во 1903 година Берик, 21 јуни 1903 година, стар стил Пак доаѓам при вас, о врвови вишни, по планини жедни, низ безводни спили, да видам јас скрки и долинки скришни што крвта ги багри на јунаци мили. Да останат вечно спомените […]

ʼРКУЛЦИ ВО ТУЃИНА

Проф. д-р Солзица ПОПОВСКА ʼРКУЛЦИ ВО ТУЃИНА Дали местото каде што мина пола век Може да е подраго од лулката каде што се роди? Дали исто Сонце грее таму и тука, Или тука и таму? Не џабе се рекло „Кога ќе се подмести каменот, лежиште нема“. Многу години минаа во туѓа земја Но, дали таа […]

To top