Песни за Македонија

Водичарски песни од Охридско

Мирче мајка скореваше:
– Стани, стани, стара мајко,
усучи ми жолта свеќа,
сите в црква испојдоа,
сите коњи изврза,
кој за трнче, кој за грмче.
Мирче врза за плочица,
за плочица, мраморица,
коњот беше аџамија,
тргна плоча е откорна,
под плочата шарен ковчег,
во ковчегот две девојки,
две девојки еднолики.
Прва беше Света Петка,
друга беше Света Недела.
Света Петка се загрми,
Света Недела се замагли,
зашто везат девојките,
девојките, невестите,
зашто везат во недела,
во недела мошне рано.
*
Гора мириса темјаносина,
темјаноина восокоина,
во гора имат лепи манастир,
во манастирот девет попои,
девет попои десетто ѓаче,
десетто ѓаче, ѓаче Никола,
книга гледаше, солзи ронеше.
Ми го догледа стари егумен:
– Ај не борете ѓаче Никола,
што книга гледаш, што солзи рониш?
– Ај не борете стари егумен,
ова година, морна година,
малките деца пепел ќе макет,
старите луѓе јаглен ќе гризат,
стредната коа шума ќе јадит.
*
Седнал ми е млад Јанкула,
на мејана со дружина,
да ми пиет, да ми јадит.
Поминуват Јанкулица
со Јанкула не зборуват.
Тогај велит млад Јанкула:
-Не борете Јанкулице,
поминуваш, заминуваш,
и со мене не зборуваш.
– Как да зборвам, млад Јанкула,
дома дошле три здравици:
една дошла за венчање,
втора дошла за крштење,
а третата за братимство,
побратими да се фатат.
– Немај гајле Јанкулице,
зар това се брига најде,
сам ќе одам побратимство,
син ќе пуштам на венчање,
ќерка ќе пуштам на крштевка.
*
Појдов, дојдов низ село,
најдов сено косено,
јунаци го косиле,
девојки со денале,
невести го збирале.
*
Овде дворје метени,
овде моми плетени,
овде јунак неженет,
ајде да го жениме,
со девојче од село.
*
Домаќине Стамјанине,
дали пиеш, или спиеш,
ако пиеш весели се,
ако спиеш разбуди се.
Долетало лепо пиле,
на рамена на Стамена,
тогај велит домаќинот:
– Ај подајте лак и стрела,
да застрела ова пиле.
Одговори лепо пиле:
– Не сум пиле за стрелање,
тук сум пиле аберџија,
абер носам од далеку,
ти си имаш мила сина,
царот има мила ќерка,
двајца да се сосватите.
*
Две се сонца надгревале,
два се браќа надигроле,
помалото го надигра
постарото му се моли:
– Прости мене мило брате,
јас сум постар ќе се женам,
ти си помал почекајме.
И в година д’ивчекаме,
сосе сета компанија.

(Подготви Марко Китевски)

Најново од: Песни за Македонија

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

Песна за Александар Цар Македонски

Се провикна млад Александре, се провикна сред Македонија, та запали коња Букефала, Букефала, коња крилатога. „Слушајте ме, мои верни друзи, мои друзи, силни војводи, тесно ми е во оваа земја, мал е светот за јуначко срце!“ Па подигна силна си војска, нареди ја фаланга камена, со копјата в небо што се бодат, со штитови сонце […]

Црно му било пишано на Александар Турунџев

Црно му било пишано на Александро Турунџе, шеснајсгодишен војвода, на седумнајста го фатија.   Го турија во зандани, во тие тесни долапи, чифте белегзии на раце, и дробен синџир на гуша.   Телеграм дојде од Стамбол за Александар Турунџе, да си ја види невестата и својте дробни дечиња.   Го изведоа на Ат-пазар, му ја […]

Методија Шаторов – Шарло

Песната на Томе Велјановски – Марулецот е посветена на животот, револуционерната дејност и трагичната смрт на Методија Шаторов – Шарло, македонски комунист, национален деец и борец за признавање на самобитноста на македонскиот народ. Во Прилепа градот, во Ѓогдере Маало,на десеттиот јануарски ден, во 1897 година,Тасејца Шаторова машко дете родила,нункото името Методија му го дал. Порасна […]

Гордана Димовска : Света земја

Ти не си чудо, ти си светлина на светот. Ти си дрво со длабоки корени. Многупати некој ги кршел твоите гранки, удирал и во коренот, но ти сепак имаш некоја сила – не дозволуваш сосем да те уништат. На твоите гранки лисја се веат, шепотат и дење и ноќе. Ги будат другите цветови и тревки, […]

Гордана Димовска : Восклик за Македонија

Од ехото на минатото, низ бури и низ пламен, се раѓаше слободата како никулец од камен. Низ векови на ропство, на поделби и крик, македонскиот народ го чуваше својот лик. И дојде тој септември, тој историски ден, кога сонот на претците беше овековечен. На Осми септември, со гордост во очи, народот силно, со еден глас, […]

Црна се чума зададе

Црна се чума зададе, таму долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Кој ќе се јунак избере чумата да ја пропади? Се избрал јунак, се нашол — млад Делче, млади војвода. Тој појде в Македонија чумата да ја пропади. Црн ми се облак зададе, пак долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Дали […]

Александар Македонски на поаѓање во поход

Александар Македонски на поаѓање во поход Никогаш веќе нема да те видам на чардаците, ниту како наведната собираш летина. Никогаш нема да го чујам клепањето на косата ниту клепањето на воденичкиот камен во реката. Никогаш веќе нема да се вратат ни деновите, ни месеците, ни годините пред куќата, во дворот на чардаците и амбарите. Никогаш […]

To top