Песни за Македонија

Несакам свет без Македонија

kocin

kocin
Перо Дамчевски Коцин

Длабоко во мојата чесна душа
Светот треба да разбере и слуша
Европа е Македонија.
Зар Македонија, тоа свето име
На оваа библиска земја наша
Постана пазарно и продајно
Без никој да н# нe праша!?

Единствен постанавме народ на оваа планета
На кој му се сечат корени, дамари и крилја,
Од изворот на антиката на земјите од библијата
Со забрането име, јазик и црква
Со анатеми за симболи свети од исконот
За сонцето за лавот за крстот…

Жив и единствен сме народ
Од  библиско Свето писмо
Што го бришеле, бришат и ништат
Од сите цивилизациски  тефтери
Меѓународни, архиви, институции,
Организации, фондации, корпорации…
Оние кои од нас грабале и заграбиле
Земја, јазик, вера, култура…

Пискотници се слушаат од Галичник до Река
Сердарот е мртов повеќе од два века.
А, децата бегалци талкаат по меридијанот до бескрајот
На македонскиот суров прогон и врелиот огон
Копнеејќи да запловат кон Белото Море, кон Егејот.

Духот на Македон будно над Македонија бдее
Таа земја само име не е, таа земја е и име, и идеал
Таа земја е сонце душа што n% gree.
Македонија е вечна-неуништива,
Македонија, тоа сме ние-народот: тутуноберачите,
Работниците, селаните, печалбарите, гемиџиите
Војниците, учениците, свештениците…

Време е да запловиме кон НАТО и европското јато
Но, не по секоја цена, за утре недајбоже да не смема
Ќе пловиме со кајчито и веслата на рибарот Климе,
Со белите едра исплетени од белите раце на Билјана,
Со јасните погледи од Шара и Грамос од Пелистер
И Кораб до бујниот Пирин и од секој македонски рид
Со белите бисери на древниот наш Охрид.

Сe’ што Македонија раѓа,  с# што Македонија дава
Сe’ што Македонија остава, само нам ни припаѓа.

Најново од: Песни за Македонија

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

Песна за Александар Цар Македонски

Се провикна млад Александре, се провикна сред Македонија, та запали коња Букефала, Букефала, коња крилатога. „Слушајте ме, мои верни друзи, мои друзи, силни војводи, тесно ми е во оваа земја, мал е светот за јуначко срце!“ Па подигна силна си војска, нареди ја фаланга камена, со копјата в небо што се бодат, со штитови сонце […]

Црно му било пишано на Александар Турунџев

Црно му било пишано на Александро Турунџе, шеснајсгодишен војвода, на седумнајста го фатија.   Го турија во зандани, во тие тесни долапи, чифте белегзии на раце, и дробен синџир на гуша.   Телеграм дојде од Стамбол за Александар Турунџе, да си ја види невестата и својте дробни дечиња.   Го изведоа на Ат-пазар, му ја […]

Методија Шаторов – Шарло

Песната на Томе Велјановски – Марулецот е посветена на животот, револуционерната дејност и трагичната смрт на Методија Шаторов – Шарло, македонски комунист, национален деец и борец за признавање на самобитноста на македонскиот народ. Во Прилепа градот, во Ѓогдере Маало,на десеттиот јануарски ден, во 1897 година,Тасејца Шаторова машко дете родила,нункото името Методија му го дал. Порасна […]

Гордана Димовска : Света земја

Ти не си чудо, ти си светлина на светот. Ти си дрво со длабоки корени. Многупати некој ги кршел твоите гранки, удирал и во коренот, но ти сепак имаш некоја сила – не дозволуваш сосем да те уништат. На твоите гранки лисја се веат, шепотат и дење и ноќе. Ги будат другите цветови и тревки, […]

Гордана Димовска : Восклик за Македонија

Од ехото на минатото, низ бури и низ пламен, се раѓаше слободата како никулец од камен. Низ векови на ропство, на поделби и крик, македонскиот народ го чуваше својот лик. И дојде тој септември, тој историски ден, кога сонот на претците беше овековечен. На Осми септември, со гордост во очи, народот силно, со еден глас, […]

Црна се чума зададе

Црна се чума зададе, таму долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Кој ќе се јунак избере чумата да ја пропади? Се избрал јунак, се нашол — млад Делче, млади војвода. Тој појде в Македонија чумата да ја пропади. Црн ми се облак зададе, пак долу в Македонија, таму долу, в Демир Капија. Дали […]

Александар Македонски на поаѓање во поход

Александар Македонски на поаѓање во поход Никогаш веќе нема да те видам на чардаците, ниту како наведната собираш летина. Никогаш нема да го чујам клепањето на косата ниту клепањето на воденичкиот камен во реката. Никогаш веќе нема да се вратат ни деновите, ни месеците, ни годините пред куќата, во дворот на чардаците и амбарите. Никогаш […]

To top