Песни за Македонија

Несакам свет без Македонија

kocin

kocin
Перо Дамчевски Коцин

Длабоко во мојата чесна душа
Светот треба да разбере и слуша
Европа е Македонија.
Зар Македонија, тоа свето име
На оваа библиска земја наша
Постана пазарно и продајно
Без никој да н# нe праша!?

Единствен постанавме народ на оваа планета
На кој му се сечат корени, дамари и крилја,
Од изворот на антиката на земјите од библијата
Со забрането име, јазик и црква
Со анатеми за симболи свети од исконот
За сонцето за лавот за крстот…

Жив и единствен сме народ
Од  библиско Свето писмо
Што го бришеле, бришат и ништат
Од сите цивилизациски  тефтери
Меѓународни, архиви, институции,
Организации, фондации, корпорации…
Оние кои од нас грабале и заграбиле
Земја, јазик, вера, култура…

Пискотници се слушаат од Галичник до Река
Сердарот е мртов повеќе од два века.
А, децата бегалци талкаат по меридијанот до бескрајот
На македонскиот суров прогон и врелиот огон
Копнеејќи да запловат кон Белото Море, кон Егејот.

Духот на Македон будно над Македонија бдее
Таа земја само име не е, таа земја е и име, и идеал
Таа земја е сонце душа што n% gree.
Македонија е вечна-неуништива,
Македонија, тоа сме ние-народот: тутуноберачите,
Работниците, селаните, печалбарите, гемиџиите
Војниците, учениците, свештениците…

Време е да запловиме кон НАТО и европското јато
Но, не по секоја цена, за утре недајбоже да не смема
Ќе пловиме со кајчито и веслата на рибарот Климе,
Со белите едра исплетени од белите раце на Билјана,
Со јасните погледи од Шара и Грамос од Пелистер
И Кораб до бујниот Пирин и од секој македонски рид
Со белите бисери на древниот наш Охрид.

Сe’ што Македонија раѓа,  с# што Македонија дава
Сe’ што Македонија остава, само нам ни припаѓа.

Најново од: Песни за Македонија

За Андон Дончевски – наша гордост и жива легенда

Легендата на црвено-црните Од Кавадарци тргна, по скопската трева, со секој негов гол публиката се крева. Со грбот на Вардар и со срце свое, на теренот беше стрелец што победи брои. Двесте и седумнаесет пати мрежата ја затресе, секој негов удар нова радост донесе. Со оган во градите, со молња во чекорот, остави трага во […]

Песна за Гоце

Автор: Венко Марковски Горо ле сестро ајдушка Горо ле, мајко јуначка Зошто ле горо, зашуми Кога ни ветре не дувна? Дал ми те јунак наминал Со стара верна дружина? Дал ми те некој проколна За вековечни времиња. Ил ми те нешто исплаши, Исплаши памет помами? Горо ле, не трај – прозбори, Тешка ми рана отвори. […]

Чуварот на македонскиот копнеж

Посветено на Мане Јаковлески Од убавото Зубовце, под Шара што спие, тргна едно момче со младост во гради. Но во туѓина, каде германски дожд лие, за родниот крај нешто во него врие. Тргна нови соништа да гради. Во Берлин далечен, сред туѓото сивило, Маноил силно го чуваше пламенот свет, пламенот што растеше сè поголем и […]

11 – ти Октомври

11 Октомври Од тешкиот покров на ропската ноќ се роди крик, се роди моќ. Во Прилеп град, под Маркови кули, се разбуди секој што ропство го куди. И Куманово во слободарска зора запали оган што надеж отвора. Пукна првата пушка, одекна глас: „Доста е ропство, дојде нашиот час!“ Не за туѓи круни, не за туѓи […]

Љубов за мојата родна земја

Заминавме со куфери полни со тага и надеж, преку сини мориња, кон далечни, туѓи градови. Таму сонцето нема ист топол сјај, а ноќите се студени како непознати прагови. Но колку и да нè водат патиштата низ светот, македонскиот корен и во туѓа земја никнува. Во Мелбурн, Детроит, Торонто, среде Европа, па и на крајот од […]

Лирско писмо за Волф Ошлис

Саво Костадиновски Волф Ошлис (29 септември 1941, Кенигсберг – 18 август 2026) бил германски славист, македонист, политиколог, публицист и еден од најголемите странски пријатели и афирматори на Македонија. Германскиот славист, македонист, политиколог, публицист и универзитетски професор Волф Ошлис повеќе од половина век го проучува и го афирмира македонскиот јазик, историјата и културата. Во време кога […]

ВТОРАТА МАКЕДОНСКА УДАРНА БРИГАДА

На 20-от декемвриски ден, во 1943 лето, во Егејот долу, во Фуштани село, близу до Сопота града, се роди Втората македонска ударна бригада. Се исполни планот на Кузман и Ченто, протестираше генералот Вукмановиќ – Темпо. Бригадата ја сочинуваа неколку стотини борци, командантот е Туриманџоски Димче – Горски. Низ тиквешко поле, бригадата оди, многу борби со […]

Светлината од Скопје

Посветено на Мајка Тереза Мајка на светот, со срце од чисто злато, родена во Скопје, во скромно, мило јато. Од калдрмата стара, каде детството извира, таа тргна по пат што цел свет го вселува. Во Калкута далечна, сред болка и глад, им служеше на сите – и на старец и на млад. Во секое паднато […]

To top