Илизабета Питулкова
сакав –
да заминам во некој си непознат свет
каде моите стапалки одамна ги немаÂ
и само лицето пред заматеното огледалоÂ
го одсликува она што мојот поглед го бара ,
сакав –
да ги одминам сите прегради на едно време
каде секој дневно оштри стапициÂ
ми подметнуват луѓето кои до вчера ми беа браќа,
оштрите камења некогаш темели на мојата куќа
сакав-
да ги подигнам сите камења кои се стркалалеÂ
врз моите нозе од одронот на човечката злоба
кои тежат повеќе и од гревот на едно лудо време
и неуморно ги гмечат моите болни стапала,
сакав-
да ги соберам сите расфрлани патишта во една
и да го составам изгубеното и невидливото
да го соберам плодот кој се стркалал по светотÂ
засекогаш во мојата кошница да го сочувамÂ
сакав –
да бидам дете кое не уморно ги претрчуваÂ
недогледните полјани и носи нов животÂ
на утрото и на топлата постела од изгубената мајкаÂ
растреперен како лист во нејзината гранка ,
сакав –
да погледнам за последен пат во очите на мојата мајка
и сиот овој товар врз моите плеќи да го оставам на праготÂ
каде сега ни камења нема од мојот домÂ
ги нама ни деновите поминати во радост и тага ,
сакав-
пред да заминам со себе да го понесам сиот мој свет
кој замене беше единствен и се чувствував живÂ
го имав она што одамна заборавив дека постоиÂ
јас и моите спомени моите корени,
сакав-
но заминав и со себе го понесов само моето тело
и тешките камења од моите стари темелиÂ
кои ме заковале во едно време замене нодопирливо
засекогаш отуѓено од она моето јас ,
сакав-
да заминам во некој си непознат свет далеку
каде моите стапалки одамна ги нема на тлото на една земјаÂ
каде ќе се наречам дете и ќе бидам човек и ќе знам дека постојамÂ
стихозбирка~ КОРЕНИ~
Елизабета К.Питулкова
19-10-2013Â
Наградена песна на конкурсот за Здружението на Просветни Работници и Литературни Творци на Република Македонија
