“Eдвам се ослободихме от Грците, сега пак шопје ли да станеме!!!”
Денес бугарската пропаганда настојува да ги прикаже македонските преродбеници/возрожденци и револуционерите како тврдокорни Бугари. Но многу факти укажуваат на тоа дека националните определби и идентитети како новосоздадени (и млади) во 19 век, биле нејасни, нецелосно дефинирани и често се менувале. Многу фактори влијаеле на тоа, како на пример фактот што Македонците тогаш немале своја држава. Преродбениците во екот на борбата за своја црква (1860-тите), отвораат свои училишта и издаваат учебници на својот јазик, наменети за “бугарскиот” народ. Интересот и целта на македонcките, бугарcките, но и влашките учени околу 1840-50-те биле заеднички: ДА СЕ ОТТРГНАТ ОД ПАТРИЈАРШИЈАТА И ПОГРЧУВАЊЕТО. Тие се залагале (НЕКОИ, но НЕ СИТЕ) за: 1 милет, 1 заедничка црква за словените во Отоманското Царство наречена “бугарска”, наспроти грчката, за 1 заеднички унифициран јазик и слично. Kaкoв и да бил националниот идентитет на македонските преродбеници, тие ќе си останат македонски преродбеници, значајни личности од македонската историја. Нивната работа и дејствување најчесто ја опфаќале само Македонија и ништо пошироко и ништо подалеку…
