Македонска Нација
На 30 јули 2026 лето Господово, во 10.00 часот на празникот Света Огнена Марина – Марена, во истоимениот храм во Зубовце свечено ќе биде благословен крст осветен во црквата на Светиот Гроб на Исус Христос во Ерусалим.
За Зубовце, 30 јули 2026 година ќе остане запаметен како благословен ден – денот кога крстот од Светиот Гроб ќе пристигне во храмот „Света Огнена Марина“ и ќе остане како траен симбол на верата, надежта, слогата и Божјата љубов.
Крстот, кој ќе му биде даруван на храмот „Света Огнена Марина“, е подарок од Фондот на Холокаустот на Евреите од Македонија и Еврејската заедница во Македонија.
Овој благороден дар претставува сведоштво за заемната почит, пријателството и духовната поврзаност меѓу луѓето и заедниците, без оглед на нивната верска припадност.
Бог е љубов!
Марена – денот кога празнува цело Зубовце
Постојат денови што не се запишуваат само во календарот, туку и во душата на еден народ. За жителите на Зубовце таков ден е 30 јули – празникот посветен на Светата великомаченичка Марина, во народот позната како Огнена Марија или Марена.
На тој ден селото не ја прославува само славата на храмот, туку и својата вера, корени, предци и вековната поврзаност со црквата „Света Огнена Марина“. Се отвораат домовите, се обновуваат спомените, се среќаваат генерациите и повторно оживува чувството дека родното место, каде и да живее човекот, останува негово духовно огниште.
По молитвата следуваат, народни песни, ора и заедничка трпеза.
Храмот што бдее над Зубовце
Црквата „Света Огнена Марина“, меѓу народот позната и како „Света Марена“, се издига над западниот дел на Зубовце. Од тоа место храмот како да бдее над селото, домовите, нивите и патиштата по кои со векови минувале генерации зубовчани.
Храмот е видлив духовен знак и место кон кое луѓето се свртувале во деновите на радост, но и во времиња на болест, суша, немаштија и неизвесност.
Црквата во Зубовце била изградена во 1845 година, врз темели на многу постар храм.
Нејзината вистинска големина е во духовната, историската и културната вредност што ја носи. Во неа се наоѓаат икони и живопис од исклучително значење за македонското црковно и уметничко наследство.
Иконите на Дичо Зограф – непроценливо духовно богатство
Посебна вредност на храмот му даваат делата на големиот македонски зограф Дичо Зограф од мијачкото село Тресонче, еден од најзначајните претставници на Дебарската уметничка школа.
Според црковно-историските податоци, во 1859 година Дичо Зограф со својата тајфа работел во црквата во Зубовце и изработил повеќе икони. Неговиот потпис се наоѓа и на престолната икона на Света Марина.
По смртта на Дичо Зограф во 1866 година, зографисувањето го продолжил Иван Илиов од Галичник, а во 1872 година го завршил Аврам Дичов, синот на Дичо Зограф. Така, храмот ги обединува делата на повеќе истакнати мајстори од македонската зографска традиција.
Пред овие икони се молеле генерации зубовчани. Пред нив биле крштевани деца, венчавани младенци, благословувани семејства и принесувани молитви за здравје, спасение и напредок.
Црквата „Света Огнена Марина“ е жива галерија на македонскиот иконопис, споменик на верата и сведоштво за духовната зрелост на жителите на Зубовце.
Преданието за сушата
Со празнувањето на Марена е поврзано и старо народно предание. Според него, во едно далечно време Зубовското Поле го зафатила голема суша. Земјата испукала, посевите се исушиле, а родот бил изгорен. Оттогаш зубовчани на Марена не работат во полето, туку денот го посветуваат на молитвата и празнувањето.
Без оглед дали преданието ќе се чита како историски запис или како духовна меморија, неговата порака е јасна: во најтешките мигови зубовчани спасот го барале во верата, молитвата и заедништвото.
Марена е завет дека Зубовце ќе живее
Селата исчезнуваат кога ќе се заборават празниците, кога ќе замолкнат камбаните, кога младите нема да знаат каде се молеле нивните предци.
Црквата „Света Огнена Марина“ ги преживеала времето, невремето, запуштеноста и свлечиштето. Била спасувана со верата, трудот и дарежливоста на луѓето. Нејзините икони продолжуваат да светат, камбаната да го повикува народот, а дворот да се исполнува со детски гласови, молитви и средби.
Затоа Марена е многу повеќе од датум.
Марена е завет дека Зубовце ќе живее!
Нека е за многу години Марена!
Нека е вечен храмот „Света Огнена Марина“!
Нека Бог ги благослови Зубовце и Македонија!
