Борец на Првиот скопски партизански одред, кој на само 22 години загинал во борбата против бугарската фашистичка окупација.
Благоја Деспотовски – Шовељ е роден во Дебар во 1919 година, а загинал на 7 октомври 1941 година во Скопје. Неговиот краток живот бил исполнет со работа, бунт против неправдата и решителност да се бори за слободата на Македонија.
Основното училиште го завршил во родниот Дебар. Во потрага по вработување заминал во Сремска Митровица, каде што во периодот од 1937 до 1938 година работел во бродоградилиштето. Таму се вклучил во работничкото движење и станал член на УРС-овите синдикати.
Во 1939 година дошол во Скопје и се вработил во Пиротехничкиот завод во Ѓорче Петров. Секојдневното соочување со тешката положба на работниците и со националното обесправување на македонскиот народ ја зацврстило неговата бунтовност. Се вброил меѓу младите скопски активисти што се спротивставувале на тогашниот режим.
Поради својата дејност бил уапсен од српската жандармерија и останал во затвор од 25 февруари до 6 април 1941 година. Затворањето не ја скршило неговата решителност.
Во првите редови на отпорот
Со воспоставувањето на бугарската окупаторска власт во 1941 година, Шовељ се вклучил во организирањето на отпорот. На 22 јуни учествувал на советувањето во Козле, на кое била донесена одлука да започнат подготовките за вооружена борба.
Набргу преминал во илегала и се приклучил на една од скопските диверзантски групи. Учествувал во акцијата за снабдување со експлозив од рудникот Радуша, придонесувајќи во подготовките за вооружениот отпор.
На 22 август 1941 година, при формирањето на Првиот скопски партизански одред, влегол во неговите редови. Бил дел од генерацијата млади борци што ја презеле тешката задача да се спротивстават на окупаторот.
Последната борба на скопските улици
На 7 октомври 1941 година, заедно со Александар Смилковски, учествувал во акцијата против бугарскиот полициски агент Мане Мачков.
При повлекувањето бил опколен од агентите што го гонеле. Во последните мигови активирал бомба, од која загинал и биле ранети дел од неговите гонители. Според описот на настанот, окупаторските агенти потоа пукале во него.
Така завршил животот на Благоја Деспотовски – Шовељ, само четири дена пред 11 Октомври, денот што ќе стане симбол на македонското народно востание.
Неговата жртва сведочи дека вооружениот отпор во Македонија се подготвувал и се развивал и пред тој историски датум. Зад него останал споменот на млад работник и борец што својата надеж за слободна татковина ја претворил во дејство.
Благоја Деспотовски – Шовељ останува во македонската историска меморија како еден од првите паднати борци на скопскиот отпор — млад Македонец чиј живот згаснал во борбата за слободата на Македонија.